ኢዮብ መለሰ

ኢዮብ እግዚኣብሄር ካብ ክርክር ንላዕሊ ምዃኑ ይሰማማዕ፥ እቲ ፀገም ድማ እዙይ እዩ። ናብ ፍርዲ ክፅውዖ ዝኽእል የለን፥ ኣፍ ናይ ፍፁም ሰብ እኳ ይዅንኖ። ኢዮብ ነቲ ፍፁምን ነቲ ረሲእን ማዕረ ኸም ዘጥፍኦም ይብል፥ ኣብ ክልቲኦም ኢዱ ዘንብር ማእከላይ ድማ ይናፍቕ።

ምዕራፍ 9።

ሽዑ ኢዮብ ከምዙይ ኢሉ መለሰ፦ “እዙይ ከምዙይ ምዃኑ ብሓቂ እፈልጥ ኣለኹ። ግና መዋቲ ሰብ ኣብ ቅድሚ እግዚኣብሄር ከመይ ጌሩ ክፀድቕ ይኽእል? ሰብ ምስኡ ክማጐት እንተ ደለየ፥ ካብ ሽሕ ጊዜ ሓደ ጊዜ እኳ ኽምልሰሉ ኣይክእልን። ንሱ ብልቡ ጥበበኛ፥ ብሓይሉ ድማ ብርቱዕ እዩ፤ ንእኡ ተፃሪሩ ብደሓን ዝወፀ መን ኣሎ? ነኣኽራን ከይፈለጣ የግዕዘን፤ ብዅራኡ ድማ ይገላብጠን። ንምድሪ ኻብ ቦታኣ የናውፃ፥ ዓንዲታታ ድማ ይንቀጥቀጡ። ንፀሓይ ይእዝዛ እሞ ኣይትበርቕን፤ ንኸዋኽብቲ ኸዓ ይሓትሞም። ንሱ በይኑ ንሰማያት ዘርግሖ፤ ኣብ ሞገድ ባሕሪ ድማ ይረግፅ። ንድቢን ንኦርዮንን፥ ንሰበዓትን ንጉጅለ ኸዋኽብቲ ደቡብን ገበረ። ዘይምርመር ዓብዪ ነገር፥ ዘይቍፀር ድንቂ ነገር ይገብር። እንሆ ብጥቓይ ይሓልፍ፥ ኣነ ግና ኣይርእዮን፤ ይሓልፍ ይኸይድ፥ ኣነ ግና ኣየስተብህለሉን። እንተ መንጠለ፥ ንድሕሪት ዝመለሶ መን ኣሎ? ‘እንታይ ትገብር ኣለኻ?’ ኢሉ ዝብሎ መን እዩ? እግዚኣብሄር ንዅራኡ ኣይመልሶን፤ ኣብ ትሕቲኡ ደገፍቲ እቲ ራሃብ ዝበሃል ጭራቝ ባሕሪ ተደቚሶም ይድቅሱ። ^a ከመይ ገይረ ደኣ ኣነ ኽምልሰሉ ኣኽእል፥ ወይ ምስኡ ንምምጓት ቃላተይ ክመርፅ? ቅኑዕ እኳ እንተ ነበርኩ፥ ክምልሰሉ ኣይምኸኣልኩን፤ ነቲ ፈራድየይ ምሕረት ክልምን ጥራሕ ምኸኣልኩ። እንተ ፀዋዕኹ ንሱ ድማ እንተ መለሰለይ፥ ድምፀይ ይሰምዕ ኣሎ ኢለ ኣይምኣመንኩን። ብህቦብላ ይደቕቐኒ፤ ብዘይምኽንያት ድማ ቍስለይ የብዝሕ። ከስተንፍስ ኣይሓድገንን፤ ብመሪር ነገር ደኣ ይመልአኒ እምበር። ነገር ሓይሊ እንተ ኾይኑ፥ ንሱ ብርቱዕ እዩ! ነገር ፍትሒ እንተ ኾይኑ ኸዓ፥ ንእኡ ናብ ፍርዲ ዝፅውዕ መን ኣሎ? ቅኑዕ እኳ እንተ ነበርኩ፥ ኣፈይ ባዕሉ ይዅንነኒ፤ ፍፁም እኳ እንተ ነበርኩ፥ ከም ጠዋይ ይገብረኒ። ኣነ ፍፁም እየ፤ ንነፍሰይ ደጊም ኣይግደሰላን፤ ንህይወተይ እንዕቓ ኣለኹ። ኵሉ ሓደ እዩ፤ ስለዙይ ከምዙይ እብል ኣለኹ፦ ነቲ ፍፁምን ነቲ ረሲእን ይድምስሶም። ብድንገት ዝመፅእ መዓት ሞት ምስ ኣምፅአ፥ ነቲ ተስፋ ምቍራፅ እቶም ንፁሃት የባጭወሉ። ምድሪ ናብ ኢድ ረሲኣን ተዋሂባ ኣላ፤ ንፈራዶ ድማ የዓሙቶም። እዙይ ንሱ እንተ ዘይኮይኑ፥ መን ደኣ እዩ? መዓልቲታተይ ካብ ጐያዪ ይቕልጥፋ፤ ይሃድማ፥ ሰናይ ከዓ ኣይርእያን። ከም ናይ ሻምብቆ ጀላቡ ይሓልፋ፤ ናብ ግዳዩ ኸም ዝወርድ ንስሪ ኢየን። ‘መረረይ ክርስዕ፥ ነቲ ፅምሉው ገፀይ ሓዲገ ክሕጐስ’ እንተ በልኩ፥ ንዅሉ ስቓየይ እፈርሕ ኣለኹ፤ ነፃ ኸም ዘይተውፅኣኒ እፈልጥ እየ እሞ። ክዅነን እየ፤ ስለ ምንታይ ደኣ ብኸንቱ እፃዓር? ብበረድ እኳ እንተ ተሓፀብኩ፥ ኣእዳወይ ድማ ብሳሙና እንተ ኣንፃህኩ፥ ንስኻ ግና ናብ ጕድጓድ ተጥሕለኒ፤ ክዳውንተይ ባዕሉ ይፅየፈኒ። ንሱ ከማይ ሰብ ኣይኮነን እሞ፥ ክምልሰሉ ኣይኽእልን፤ ብሓባር ናብ ፍርዲ ክንቀርብውን ኣይንኽእልን። ኣብ ክልቴና ኢዱ ዘንብር፥ ኣብ መንጎና ዝዀነ ማእኸላይ የለን። ^b በትሩ ካባይ የርሕቆ፤ ፍርሓቱ ድማ ደጊም ኣየፍርሓኒ። ሽዑ ከይፈራሕክዎ ምተዛረብኩ፤ ግና ሕዚ ከምኡ ንምግባር ነፃ ኣይኮንኩን።”