Joba 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Dia namaly i Joba hoe: ²« Marina tokoa fa fantatro izany; nefa ahoana no ahafahan’ny olombelona ho marina eo anatrehan’Andriamanitra? ³Raha misy te hiady Aminy, dia tsy hahavaly Azy izy, na dia indray mandeha amin’ny arivo aza. ⁴Hendry am-po sady mahery hery Izy — iza no efa nanohitra Azy ka tafavoaka tsy nisy ratsy? ⁵Mamindra tendrombohitra Izy raha tsy mbola fantany, ary mamadika azy amin’ny fahatezerany. ⁶Mampihozongozona ny tany hiala amin’ny fitoerany Izy, ary mangozohozo ny andriny. ⁷Mandidy ny masoandro Izy, dia tsy mivoaka izy; ary manisy tombo-kase ny kintana. ⁸Izy irery no namelatra ny lanitra sady mandia ny onjan’ny ranomasina. ⁹Izy no nahary ny Dibodibo sy Orion, ary ny Pleiada sy ny vondron-kintana any atsimo. ¹⁰Manao zava-mahagaga tsy takatry ny saina Izy, ary zava-mahatalanjona tsy hita isa. ¹¹Indro, mandalo eo amiko Izy, nefa tsy mahita Azy aho; mandroso Izy, nefa tsy mahatsikaritra Azy aho. ¹²Raha mangala Izy, iza no mahatohitra Azy? Iza no hilaza Aminy hoe: “Inona no ataonao?” ¹³Tsy hamadika ny fahatezerany Andriamanitra; teo ambanin’ny tongony no niketrona ny mpanampin’i Rahaba, ilay biby goavam-be any amin’ny ranomasina. ^a a v13 Rahaba eto dia tsy ilay vehivavy any Jeriko, fa anarana fahiny ho an’ilay biby goavam-be misolo tena ny korontana any amin’ny ranomasina — sary poetika ho an’ny hery rehetra manohitra Andriamanitra. ¹⁴Koa ahoana indray no ahafahako mamaly Azy, na misafidy ny teniko hiady hevitra Aminy? ¹⁵Na dia marina aza aho, dia tsy hahavaly Azy; ny Mpitsara ahy ihany no azoko angatahina famindrampo. ¹⁶Raha niantso aho ka namaly ahy Izy, dia tsy hino aho fa nihaino ny feoko Izy. ¹⁷Fa mandrava ahy amin’ny tafio-drivotra Izy ary mampitombo ny ratram-piko tsy misy antony. ¹⁸Tsy avelany hahazo ny fofonaiko aho, fa mameno ahy zava-mangidy Izy. ¹⁹Raha momba ny hery, dia Izy no mahery tokoa! Ary raha momba ny rariny, iza no hampiantso Azy any amin’ny fitsarana? ²⁰Na dia marina aza aho, ny vaoko ihany no hanameloka ahy; na dia tsy manan-tsiny aza aho, dia hanehoany fa mivily aho. ²¹Tsy manan-tsiny aho; tsy miraharaha ny tenako intsony; halako ny ainako. ²²Mitovy avokoa izany; koa izany no lazaiko: manimba na ny tsy manan-tsiny na ny ratsy fanahy Izy. ²³Raha mitondra fahafatesana tampoka ny loza, dia manesoeso ny famoizam-poan’ny tsy manan-tsiny Izy. ²⁴Natolotra ho an’ny ratsy fanahy ny tany; manarona ny tavan’ny mpitsarany Izy. Raha tsy Izy, iza àry? ²⁵Mailaka noho ny mpihazakazaka ny androko; mandositra izy, tsy mahita soa. ²⁶Mandalo faingana tahaka ny sambo vilany izy, tahaka ny voromahery midina haka ny rembiny. ²⁷Raha manao hoe aho: “Hanadino ny fitarainako aho, hanala ny tavako mijaly ka ho faly,” ²⁸Matahotra ny fijaliako rehetra aho, fa fantatro fa tsy hambaranao ho tsy meloka aho. ²⁹Ho meloka aho; koa nahoana no hiasa foana aho? ³⁰Na dia nanasa ny tenako tamin’ny oram-panala aza aho ary nanadio ny tanako tamin’ny sabona mahery, ³¹dia hampidirinao any an-davaka aho, ary ny akanjoko ihany no hankahala ahy. ³²Fa tsy olona tahaka ahy Izy, ka hahavaly Azy aho, ary hiara-mankany amin’ny fitsarana izahay. ³³Tsy misy mpanelanelana eo anelanelanay, izay hametraka ny tanany amin’izahay roa. ^b b v33 Maniry mafy i Joba ny hisian’ny olona mijoro eo anelanelan’ny tenany sy Andriamanitra — mpanelanelana afaka mametraka ny tanany amin’izy roa. Ny faniriana izany dia hahitana ny valiny ao amin’i Jesosy, ilay Mpanelanelana tokana eo amin’Andriamanitra sy ny olona (1 Timoty 2:5). ³⁴Aoka hesoriny ho lavitra ahy ny tsorakazony, ary aoka tsy hampitahotra ahy intsony ny tahotra Azy. ³⁵Dia hiteny aho nefa tsy matahotra Azy; fa araka ny toetrandro ankehitriny, tsy afaka manao izany aho. »