યોબ 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹ત્યારે અયૂબે જવાબ આપ્યો: ²“ખરેખર હું જાણું છું કે આ એમ જ છે. પણ મનુષ્ય ઈશ્વર આગળ કેવી રીતે નેક ઠરે? ³જો કોઈ તેમની સાથે વાદવિવાદ કરવા ચાહે, તો હજાર વખતમાંથી એક વાર પણ તે તેમને જવાબ આપી શકે નહિ. ⁴તેમનું હૃદય જ્ઞાની છે અને તેમનું બળ પરાક્રમી છે—કોણ કદી તેમની સામે થઈને કશી હાનિ વિના પાર પડ્યો છે? ⁵તેઓ પર્વતોને ખબર પડે તે પહેલાં જ તેમને ખસેડી મૂકે છે, પોતાના કોપમાં તેમને ઊંધા વાળી દે છે. ⁶તેઓ પૃથ્વીને તેની જગાએથી હલાવી મૂકે છે, અને તેના સ્તંભ ધ્રૂજી ઊઠે છે. ⁷તેઓ સૂર્યને આજ્ઞા કરે છે, ને તે ઊગતો નથી; તેઓ તારાઓને મહોર મારીને બંધ કરે છે. ⁸તેમણે એકલાએ આકાશ ફેલાવ્યું અને સમુદ્રનાં મોજાંને કચડે છે. ⁹તેમણે સપ્તર્ષિ, મૃગશીર્ષ, કૃત્તિકા તથા દક્ષિણ આકાશનાં તારામંડળ બનાવ્યાં. ¹⁰તેઓ સમજ બહારનાં મહાન કાર્યો કરે છે, ગણ્યાં ગણાય નહિ એવાં આશ્ચર્યકારક કાર્યો કરે છે. ¹¹જુઓ—તેઓ મારી પાસે થઈને જાય છે, ને હું તેમને જોઈ શકતો નથી; તેઓ આગળ ચાલ્યા જાય છે, પણ હું તેમને પારખી શકતો નથી. ¹²જો તેઓ ઝૂંટવી લે, તો તેમને કોણ પાછા વાળી શકે? તેમને કોણ કહી શકે, ‘તમે શું કરો છો?’ ¹³ઈશ્વર પોતાનો કોપ પાછો વાળશે નહિ; તેમની નીચે સમુદ્રના રાક્ષસ રાહાબના સહાયકો કચડાઈને પડ્યા રહે છે. ^a a v13 અહીં રાહાબ એ યરીખોની સ્ત્રી નથી, પણ સમુદ્રના અંધાધૂંધીના રાક્ષસનું એક પ્રાચીન નામ છે—ઈશ્વરનો સામનો કરનાર દરેક સત્તાનું કાવ્યમય ચિત્ર છે. ¹⁴ત્યારે હું તો કેવી રીતે તેમને જવાબ આપી શકું, અથવા તેમની સાથે વાદવિવાદ કરવા મારા શબ્દો પસંદ કરી શકું? ¹⁵જોકે હું સાચો હોઉં, તોપણ હું તેમને જવાબ આપી શકું નહિ; હું તો કેવળ મારા ન્યાયાધીશ પાસે દયાની આજીજી કરી શકું. ¹⁶જો હું બોલાવું ને તેઓ મને જવાબ આપે, તોપણ હું માનું નહિ કે તેઓ મારી વાણી સાંભળતા હતા. ¹⁷કારણ, તેઓ મને તોફાનથી કચડી નાખે છે અને વિનાકારણ મારા ઘા વધારે છે. ¹⁸તેઓ મને શ્વાસ લેવા દેતા નથી, પણ મને કડવાશથી ભરી દે છે. ¹⁹જો બળની વાત હોય, તો તેઓ જ પરાક્રમી છે! અને જો ન્યાયની વાત હોય, તો તેમને અદાલતમાં કોણ બોલાવી શકે? ²⁰જોકે હું સાચો હોઉં, તોપણ મારું પોતાનું મોં મને દોષિત ઠરાવે; જોકે હું નિર્દોષ હોઉં, તોપણ તે મને દુષ્ટ સાબિત કરે. ²¹હું નિર્દોષ છું; હવે મને મારી પોતાની ચિંતા નથી; હું મારા પોતાના જીવનને ધિક્કારું છું. ²²એ બધું સરખું જ છે; તેથી હું કહું છું, કે તેઓ નિર્દોષ તથા દુષ્ટ બન્નેનો નાશ કરે છે. ²³જ્યારે એકાએક આફત મૃત્યુ લાવે છે, ત્યારે તેઓ નિર્દોષોની નિરાશાની મશ્કરી કરે છે. ²⁴પૃથ્વી દુષ્ટોના હાથમાં સોંપાઈ છે; તેઓ તેના ન્યાયાધીશોની આંખે પાટા બાંધી દે છે. જો તે તેઓ ન હોય, તો બીજું કોણ છે? ²⁵મારા દિવસો દોડનાર કરતાં વધારે વેગવાન છે; તેઓ ભાગી જાય છે, તેઓ કશું સારું જોતા નથી. ²⁶તેઓ બરુનાં વહાણ જેવા ઝડપથી સરકી જાય છે, શિકાર પર તૂટી પડતા ગરુડ જેવા. ²⁷જો હું કહું, ‘હું મારી ફરિયાદ ભૂલી જઈશ, હું મારો ઉદાસ ચહેરો દૂર કરીને આનંદિત થઈશ,’ ²⁸તોપણ હું મારી સર્વ પીડાઓથી ભય પામું છું, કારણ, હું જાણું છું કે તમે મને નિર્દોષ ઠરાવશો નહિ. ²⁹હું તો દોષિત ઠરવાનો જ છું; તો પછી હું શા માટે વ્યર્થ મહેનત કરું? ³⁰જો હું બરફથી મારી જાતને ધોઉં અને ખારથી મારા હાથ સાફ કરું, ³¹તોપણ તમે મને ખાડામાં ડુબાડી દેશો, અને મારાં પોતાનાં વસ્ત્રો મને ધિક્કારશે. ³²કારણ, તેઓ મારા જેવા માણસ નથી કે હું તેમને જવાબ આપી શકું, કે અમે બન્ને સાથે અદાલતમાં જઈ શકીએ. ³³અમારી વચ્ચે કોઈ મધ્યસ્થ નથી, જે અમારા બન્ને પર પોતાનો હાથ મૂકી શકે. ^b b v33 અયૂબ એવા કોઈને માટે ઝંખે છે જે તેની અને ઈશ્વરની વચ્ચે ઊભો રહી શકે—એવો મધ્યસ્થ જે બન્ને પર હાથ મૂકી શકે. આ ઝંખનાનો જવાબ ઈસુમાં મળે છે, જે ઈશ્વર તથા માણસોની વચ્ચેના એકમાત્ર મધ્યસ્થ છે (૧ તીમો. ૨:૫). ³⁴તેઓ પોતાની સોટી મારા પરથી દૂર કરે, અને તેમનો ભય હવે મને ત્રાસ ન આપે. ³⁵તો હું તેમનો ભય રાખ્યા વિના બોલું; પણ હાલ તો હું એમ કરવા મુક્ત નથી.”