ယောဘဝတ္တု။ 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹ထိုအခါ ယောဘက ဤသို့ပြန်ပြော၏— ²“ဤအရာ ဤသို့ဖြစ်ကြောင်းကို အကျွန်ုပ်အမှန်သိ၏။ သို့ရာတွင် သေမျိုးဖြစ်သောလူသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ အဘယ်သို့ ဖြောင့်မတ်နိုင်မည်နည်း။ ³လူတစ်ဦးသည် ကိုယ်တော်နှင့် အမှုရင်ဆိုင်လိုသော်လည်း၊ အကြိမ်တစ်ထောင်တွင် တစ်ကြိမ်မျှ ပြန်လျှောက်နိုင်မည်မဟုတ်။ ⁴ကိုယ်တော်သည် နှလုံးသဘော၌ ပညာရှိတော်မူ၍ ခွန်အား၌ တန်ခိုးကြီးတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ကို ဆန့်ကျင်၍ ဘေးကင်းစွာ လွတ်မြောက်ခဲ့ဖူးသူ အဘယ်သူနည်း။ ⁵တောင်များ မသိလိုက်မီ ကိုယ်တော်သည် ရွှေ့ဖျောက်တော်မူ၍ အမျက်တော်ထွက်လျက် ၎င်းတို့ကို မှောက်လှန်တော်မူ၏။ ⁶ကိုယ်တော်သည် မြေကြီးကို နေရာမှ လှုပ်ရှားတော်မူသဖြင့် ယင်း၏တိုင်များ တုန်လှုပ်ကြ၏။ ⁷ကိုယ်တော်သည် နေကို မိန့်တော်မူလျှင် မထွက်ဘဲနေ၏။ ကြယ်များကိုလည်း တံဆိပ်ခတ်ပိတ်တော်မူ၏။ ⁸ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ မိုးကောင်းကင်ကို ဖြန့်ကြက်တော်မူ၍ ပင်လယ်လှိုင်းတံပိုးများကို နင်းနယ်တော်မူ၏။ ⁹ကိုယ်တော်သည် ဝက်ဝံနက္ခတ်၊ ဩရိအွန်နက္ခတ်၊ ကြတ္တိကာကြယ်စုနှင့် တောင်မျက်နှာကောင်းကင်ရှိ နက္ခတ်စုများကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ¹⁰ကိုယ်တော်သည် စုံစမ်း၍ မမီနိုင်သော ကြီးမြတ်သည့်အမှုတို့ကိုလည်းကောင်း၊ မရေတွက်နိုင်သော အံ့ဖွယ်အမှုတို့ကိုလည်းကောင်း ပြုတော်မူ၏။ ¹¹ကြည့်လော့၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အနားမှ ရှောက်သွားတော်မူသော်လည်း အကျွန်ုပ်မမြင်ရ၊ ကိုယ်တော် လွန်သွားတော်မူသော်လည်း အကျွန်ုပ်မသိမမြင်ရ။ ¹²ကိုယ်တော်သည် လုယူဆောင်သွားတော်မူလျှင် အဘယ်သူ ဆီးတားနိုင်မည်နည်း။ ‘ကိုယ်တော် အဘယ်အမှုကို ပြုသနည်း’ ဟု အဘယ်သူ လျှောက်ဝံ့မည်နည်း။ ¹³ဘုရားသခင်သည် အမျက်တော်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းတော်မူမည်မဟုတ်။ ကိုယ်တော်၏ ခြေအောက်၌ ပင်လယ်န၀ါးကြီး ရာခပ်၏ အကူအညီတို့သည် ချေမှုန်းခံရလျက် နေရကြ၏။ ^a a v13 ဤအရပ်၌ ရာခပ်သည် ယေရိခေါမြို့သူ အမျိုးသမီးကို မဆိုလို၊ ပင်လယ်၏ မင်းမဲ့ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ကြီးကို ခေါ်ဝေါ်သော ရှေးခေတ်အမည်ဖြစ်၏။ ဤအမည်ကား ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်သော တန်ခိုးရှိသမျှ၏ ကဗျာဆန်သည့်ပုံရိပ်ဖြစ်သတည်း။ ¹⁴ထိုမျှမက အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ကို အဘယ်သို့ ပြန်လျှောက်နိုင်မည်နည်း။ ကိုယ်တော်နှင့် ငြင်းခုံရန် မိမိစကားကို အဘယ်သို့ ရွေးချယ်နိုင်မည်နည်း။ ¹⁵အကျွန်ုပ်၌ တရားသော်လည်း ကိုယ်တော်ကို ပြန်မလျှောက်နိုင်၊ အကျွန်ုပ်ကို စီရင်တော်မူသောအရှင်ထံ ကရုဏာသက်တော်မူပါရန်သာ တောင်းပန်နိုင်၏။ ¹⁶အကျွန်ုပ်ခေါ်၍ ကိုယ်တော် ထူးတော်မူသော်လည်း၊ အကျွန်ုပ်၏အသံကို ကိုယ်တော် နားထောင်တော်မူကြောင်း အကျွန်ုပ်မယုံနိုင်။ ¹⁷အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် မုန်တိုင်းဖြင့် အကျွန်ုပ်ကို ချေမှုန်းတော်မူ၍ အကြောင်းမဲ့ အကျွန်ုပ်၏ဒဏ်ရာများကို တိုးပွားစေတော်မူ၏။ ¹⁸ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အား အသက်ရှူခွင့်ပင် ပေးတော်မမူ၊ ခါးသီးခြင်းဖြင့်သာ အကျွန်ုပ်ကို ပြည့်စေတော်မူ၏။ ¹⁹ခွန်အားအရေးဖြစ်လျှင် ကိုယ်တော်သည် တန်ခိုးကြီးသောအရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။ တရားမျှတမှုအရေးဖြစ်လျှင်မူ အဘယ်သူသည် ကိုယ်တော်ကို ရုံးတော်သို့ ဆင့်ခေါ်နိုင်မည်နည်း။ ²⁰အကျွန်ုပ်၌ တရားသော်လည်း မိမိနှုတ်ကပင် အကျွန်ုပ်ကို အပြစ်ဒဏ်စီရင်လိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်အပြစ်ကင်းသော်လည်း ထိုနှုတ်က အကျွန်ုပ်ကို ကောက်ကျစ်သူဟု ထင်ရှားစေလိမ့်မည်။ ²¹အကျွန်ုပ်သည် အပြစ်ကင်း၏။ မိမိကိုယ်ကို အမှုမထားတော့ပြီ။ မိမိအသက်ကိုပင် စက်ဆုပ်၏။ ²²ထိုအရာအားလုံး အတူတူပင်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်ဆိုသည်ကား ကိုယ်တော်သည် အပြစ်ကင်းသူနှင့် ဆိုးယုတ်သူ နှစ်ဦးစလုံးကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။ ²³ရုတ်တရက်ဘေးဒုက္ခက သေခြင်းကို ဆောင်လာသောအခါ၊ အပြစ်မဲ့သူ၏ စိတ်ပျက်အားလျော့ခြင်းကို ကိုယ်တော် ပြက်ရယ်ပြုတော်မူ၏။ ²⁴မြေကြီးကို ဆိုးယုတ်သူတို့လက်သို့ အပ်နှံထား၏။ ကိုယ်တော်သည် ယင်း၏တရားသူကြီးတို့၏ မျက်စိကို ဖုံးအုပ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်မဟုတ်လျှင် အဘယ်သူနည်း။ ²⁵အကျွန်ုပ်၏နေ့ရက်တို့သည် ပြေးသမားထက် လျင်မြန်ကြ၏။ ယင်းတို့သည် ထွက်ပြေးသွားကြ၍ ကောင်းမွန်ရာကို မမြင်ရကြ။ ²⁶ယင်းတို့သည် ကူလှေများကဲ့သို့ လျှောလျှောစီးသွားကြ၍ သားကောင်အပေါ်သို့ ထိုးဆင်းသော ရွှေလင်းတကဲ့သို့ လျင်မြန်ကြ၏။ ²⁷‘အကျွန်ုပ်၏ ညည်းညူခြင်းကို မေ့ပျောက်မည်၊ မျက်နှာညှိုးငယ်ခြင်းကို ဖယ်ရှား၍ ရွှင်လန်းမည်’ ဟု အကျွန်ုပ်ဆိုသော်လည်း၊ ²⁸အကျွန်ုပ်၏ ဝေဒနာအပေါင်းကို ကြောက်ရွံ့၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို အပြစ်ကင်းသည်ဟု ကြေညာတော်မူမည်မဟုတ်ကြောင်း အကျွန်ုပ်သိ၏။ ²⁹အကျွန်ုပ်သည် အပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်လျှင် အဘယ်ကြောင့် အချည်းနှီး ကြိုးစားရမည်နည်း။ ³⁰အကျွန်ုပ်သည် မိမိကိုယ်ကို နှင်းဖြင့် ဆေးကြော၍ မိမိလက်တို့ကို ဆပ်ပြာရည်ဖြင့် သန့်ရှင်းစေသော်လည်း၊ ³¹ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို တွင်းထဲသို့ နှစ်မြှုပ်တော်မူလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်၏ အဝတ်များပင် အကျွန်ုပ်ကို စက်ဆုပ်ကြလိမ့်မည်။ ³²အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကဲ့သို့ လူသားမဟုတ်သောကြောင့် အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ကို ပြန်လျှောက်နိုင်ခြင်း၊ နှစ်ဦးအတူတကွ ရုံးတော်သို့ သွားနိုင်ခြင်း မရှိနိုင်။ ³³အကျွန်ုပ်တို့ နှစ်ဦးစလုံးအပေါ်၌ မိမိလက်ကိုတင်နိုင်၍ အကျွန်ုပ်တို့ စပ်ကြားတွင် ဖျန်ဖြေပေးနိုင်သော အာမခံသူ မရှိ။ ^b b v33 ယောဘသည် မိမိနှင့် ဘုရားသခင်စပ်ကြားတွင် ရပ်တည်ပေးနိုင်သူ—နှစ်ဦးစလုံးအပေါ်၌ လက်တင်နိုင်သော ဖျန်ဖြေသူတစ်ဦးကို တမ်းတ၏။ ထိုတမ်းတမှုသည် ဘုရားသခင်နှင့် လူတို့စပ်ကြားရှိ တစ်ပါးတည်းသော ဖျန်ဖြေသူဖြစ်တော်မူသော ယေရှု၌ အဖြေကို တွေ့ရ၏ (၁ တိမောသေ ၂:၅)။ ³⁴ကိုယ်တော်သည် မိမိကြိမ်လုံးကို အကျွန်ုပ်ထံမှ ဖယ်ရှားတော်မူပါစေ။ ကိုယ်တော်အား ကြောက်ရွံ့ခြင်းက အကျွန်ုပ်ကို နောက်တစ်ဖန် မထိတ်လန့်စေပါစေနှင့်။ ³⁵ထိုအခါ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ကို မကြောက်ဘဲ ပြောဆိုနိုင်မည်။ သို့ရာတွင် ယခုအခြေအနေအရ အကျွန်ုပ်သည် ထိုသို့ ပြုနိုင်ခွင့်မရှိ။” ဟု မြွက်ဆို၏။