Ny valin’i Bildada Suhita

Bildada dia mahery vaika kokoa: Andriamanitra tsy mamadika ny rariny, ka ny zanak'i Joba dia nahazo izay nendrik'ny fahotany. Katsaho Andriamanitra, madiova, dia ho mihoatra noho ny fanombohana ny farany. Ny sarin'ny tsy matahotra an'Andriamanitra, papirosy tsy misy honahona, tranom-bolon-karandoha, dia mitodika mivantana amin'i Joba.

Toko 8.

Dia namaly hoe i Bildada Suhita: «Mandra-pahoviana no hitenenao izany zavatra izany? Rivotra mikotrokotroka fotsiny ny tenin’ny vavanao. Moa mamadika ny rariny va Andriamanitra? Moa mamily izay marina va ny Tsitoha? Raha nanota Taminy ny zanakao, dia nanolotra azy ireo ho amin’ny vokatry ny fikomiany Izy. Fa raha hitady an’Andriamanitra amin’ny fo manontolo ianao ary hangataka famindrampo amin’ny Tsitoha, raha madio sy mahitsy ianao, dia hifoha ho anao tokoa Izy ankehitriny ka hamerina anao any amin’ny toerana mendrika anao. Na dia kely aza ny fiandohanao, dia hanampy be dia be ny andro farany ho anao. Anontanio ny taranaka taloha, ary diniho izay notadiavin’ny razany. Fa omaly ihany no teraka isika ka tsy mahalala na inona na inona; aloka fotsiny ny androntsika etỳ ambonin’ny tany. Moa tsy hampianatra anao sy hilaza aminao izy ireo, ary hamoaka teny avy amin’ny fahalalany? Moa mety hitombo ho lava va ny papirosy raha tsy misy honahona? Moa mety hitombo va ny volotara raha tsy misy rano? Mbola maitso sy tsy voatetika izy, nefa malazo haingana kokoa noho ny ahitra rehetra. Toy izany no ho lalan’izay rehetra manadino an’Andriamanitra; ary ho very ny fanantenan’ny tsy manaja Azy. Marefo ny fahatokisany, ary tranon’ny hala ny fitokiany. Miankina amin’ny tranony izy, nefa tsy mijoro izany; mihazona azy mafy izy, nefa tsy maharitra izany. Izy dia tahaka ny zava-maniry voasotroina rano tsara eo amin’ny masoandro, mamelatra ny rantsany eny ambonin’ny zaridaina. Mihodidina ny antontam-bato ny fakany ary mitady eo amin’ny vatolampy hahitana toerana hihazonana. Fa rehefa ravina avy amin’ny toerany izy, dia mandà azy izany hoe: “Tsy mbola nahita anao aho.” Izany no fifalian’ny lalany— ary avy amin’ny tany no hitsiry ny hafa ho solony. Tsy handà ny tsy manan-tsiny Andriamanitra, ary tsy hanampy ny mpanao ratsy Izy. Mbola hameno hehy ny vavanao Izy, ary antso-pifaliana ny molotrao. Ireo mankahala anao dia hanao akanjo henatra, ary tsy hisy intsony ny tranolain’ny ratsy fanahy.»