Ο Βαλδάδ ο Σαυχίτης απαντά
Ο Βαλδάδ είναι πιο ωμός: ο Θεός δεν διαστρέφει τη δικαιοσύνη, άρα τα παιδιά του Ιώβ πρέπει να έλαβαν ό,τι άξιζε η αμαρτία τους. Ζήτησε τον Θεό, γίνε καθαρός, και το τέλος θα ξεπεράσει σε λάμψη την αρχή. Η εικόνα του για τους ασεβείς, πάπυρος χωρίς έλος, ιστός αράχνης, στοχεύει κατευθείαν τον Ιώβ.
8 1Τότε ο Βαλδάδ ο Σαυχίτης απάντησε: 2«Ως πότε θα λες τέτοια πράγματα; Τα λόγια του στόματός σου δεν είναι παρά άνεμος που βρυχάται. 3Μήπως ο Θεός διαστρέφει το δίκαιο; Μήπως ο Παντοδύναμος διαστρέφει το σωστό; 4Αν τα παιδιά σου αμάρτησαν εναντίον του, τα παρέδωσε στη συνέπεια της ανταρσίας τους. 5Αλλά αν αναζητήσεις ένθερμα τον Θεό και ικετεύσεις τον Παντοδύναμο για έλεος, 6αν είσαι καθαρός και έντιμος, σίγουρα τώρα θα ξεσηκωθεί για χάρη σου και θα σε αποκαταστήσει στη θέση που σου ανήκει. 7Αν και η αρχή σου ήταν μικρή, τα κατοπινά σου χρόνια θα ακμάσουν πέρα από κάθε μέτρο. 8Ρώτησε τις γενιές που πέρασαν από καιρό, και στοχάσου τι εξερεύνησαν οι πατέρες τους. 9Γιατί εμείς γεννηθήκαμε μόλις χθες και δεν ξέρουμε τίποτε· οι μέρες μας πάνω στη γη δεν είναι παρά μια σκιά. 10Δεν θα σε διδάξουν και δεν θα σου πουν, και δεν θα βγάλουν λόγια από τη σύνεσή τους; 11Μπορεί ο πάπυρος να ψηλώσει εκεί που δεν υπάρχει βάλτος; Μπορούν τα καλάμια να ευδοκιμήσουν χωρίς νερό; 12Ενώ είναι ακόμη χλωρός και άκοπος, μαραίνεται πιο γρήγορα από κάθε χορτάρι. 13Τέτοιο είναι το ριζικό όλων όσων ξεχνούν τον Θεό· έτσι χάνεται η ελπίδα του ασεβή. 14Η πεποίθησή του είναι εύθραυστη, και η εμπιστοσύνη του είναι ιστός αράχνης. 15Στηρίζεται στο σπίτι του, μα εκείνο δεν στέκει· κρατιέται γερά απ’ αυτό, μα εκείνο δεν αντέχει. 16Είναι σαν φυτό καλοποτισμένο μέσα στη λιακάδα, που απλώνει τα βλαστάρια του πάνω στον κήπο. 17Οι ρίζες του τυλίγονται γύρω από ένα σωρό πέτρες και ψάχνουν ανάμεσα στα βράχια για μέρος να πιαστούν. 18Μα όταν ξεριζωθεί από τον τόπο του, εκείνος τον αποκηρύσσει, λέγοντας: “Ποτέ δεν σε είδα”. 19Τέτοια είναι η χαρά του δρόμου του— κι από το χώμα ξεπροβάλλουν άλλοι στη θέση του. 20Ο Θεός δεν θα απορρίψει έναν άμεμπτο άνθρωπο, ούτε θα δώσει χέρι βοηθείας στους κακούργους. 21Ακόμη θα γεμίσει το στόμα σου με γέλιο και τα χείλη σου με κραυγές χαράς. 22Αυτοί που σε μισούν θα ντυθούν ντροπή, και η σκηνή των ασεβών δεν θα υπάρχει πια».