Bildadê Şûhî Bersivê Dide

Bildad hê eşkeretir e: Xwedê dadperweriyê xwar nake, loma divê zarokên Eyûb ya ku gunehê wan heq kir standibin. Li Xwedê bigere, pak be, û dawî wê ji destpêkê geştir be. Wêneya wî ya bêxwedê, qamîşê bê avzêl, tevna pîrhevokê, rasterast ber bi Eyûb ve ye.

Beş 8.

Hingê Bildadê Şûhî bersiv da û got: “Heta kengî tê van tiştan bibêjî? Peyvên devê te tenê bayekî gur in. Ma Xwedê dadperweriyê xwar dike? Ma Yê Herî Karîndar tiştê rast çewt dike? Heke zarokên te li dijî wî guneh kiribin, wî ew radestî encama serhildana wan kirin. Lê heke tu bi dilsozî li Xwedê bigerî û ji Yê Herî Karîndar dilovaniyê bixwazî, heke tu pak û rast bî, bêguman ewê niha ji bo te rabe û te vegerîne cihê te yê heqanî. Her çend destpêka te biçûk bû jî, salên te yên paşî wê bê hed geş bibin. Ji nifşên berê bipirse, û bifikire bê ka bav û kalên wan li çi geriyane. Çimkî em duh ji dayik bûne û tiştekî nizanin; rojên me yên li ser rûyê erdê tenê siyek in. Ma ewê hînî te nekin û ji te re nebêjin, û ji têgihîştina xwe gotinan dernexin? Ma qamîş li deverek bê avzêl dikare bilind bibe? Ma ziq dikare bê av geş bibe? Dema ku hê kesk û neçinandî be, ew ji her giyayî zûtir diçilmise. Çarenivîsa hemû kesên ku Xwedê ji bîr dikin wisa ye; hêviya yên bêxwedê bi vî awayî ji holê radibe. Piştaştiya wî sist e, û baweriya wî tevna pîrhevokê ye. Ew xwe dispêre mala xwe, lê ew nasekine; bi tundî pê digire, lê ew namîne. Ew mîna riwekek av daye di tava rojê de ye, ku şaxên xwe li ser bêxçeyê belav dike. Rehên wî li dora komek keviran dipêçin û di nav zinaran de li cihekî ji bo girtinê digerin. Lê gava ku ew ji cihê xwe tê rakirin, ew wî înkar dike û dibêje: ‘Min tu qet nedîtî.’ Şahiya riya wî wisan e—û ji axê, li şûna wî yên din şîn dibin. Xwedê mirovekî bêsûc red nake, û alîkariya xerabkaran nake. Ewê hê devê te bi kenê dagire û lêvên te bi qêrînên şahiyê. Yên ku ji te nefret dikin wê bi şermê bên pêçan, û kona xeraban êdî wê tunebe.”