ڇپيل
ڪتاب

بلدد شوحي جو جواب

بلدد وڌيڪ سڌو آهي: خدا انصاف کي نٿو مروڙي، تنهنڪري ايوب جي ٻارن کي ضرور اهو مليو جيڪو سندن گناهہ ڪمايو. خدا کي ڳول، پاڪ ٿي، تہ پڇاڙي شروعات کان وڌيڪ روشن ٿيندي. بي دينن بابت سندس تصوير، دلدل کانسواءِ پيپرس، ڪوري جو ڄار، سڌي ايوب ڏانهن اشارو آهي.

باب 8.

پوءِ بلدد شوحي وراڻيو تہ ”تون ڪيستائين اهڙيون ڳالهيون ڪندو رهندين؟ تنهنجي واتان نڪتل لفظ رڳو گجندڙ واءُ آهن. ڇا خدا انصاف کي ڦيرائيندو آهي؟ ڇا قادر مطلق حق کي ڦيرائيندو آهي؟ جيڪڏهن تنهنجي ٻارن هن جي خلاف گناهه ڪيو هو، تہ هن کين سندن بغاوت جي نتيجي جي حوالي ڪري ڇڏيو. پر جيڪڏهن تون خلوص سان خدا کي ڳوليندين ۽ قادر مطلق کان رحم جي التجا ڪندين، جيڪڏهن تون پاڪ ۽ سڌو آهين، تہ پڪ ئي هو هاڻي تنهنجي لاءِ اُٿي کڙو ٿيندو ۽ توکي تنهنجي حقدار جاءِ تي بحال ڪندو. جيتوڻيڪ تنهنجي شروعات ننڍي هئي، تڏهن بہ تنهنجا پوئين ڏينهن بيحد وڌندا ۽ ڦلندا. گذريل زماني جي نسلن کان پڇ، ۽ جيڪي سندن ابن ڏاڏن ڳولي لڌو، تنهن تي غور ڪر. ڇاڪاڻ تہ اسين ڪالهه ئي پيدا ٿيا آهيون ۽ ڪجھ بہ نہ ٿا ڄاڻون؛ زمين تي اسان جا ڏينهن رڳو هڪ ڇانو آهن. ڇا اهي توکي نہ سيکاريندا ۽ نہ ٻڌائيندا، ۽ پنهنجي سمجھ مان ڳالهيون نہ ڪڍندا؟ ڇا جتي دلدل ناهي اتي پيپائرس ڊگھو ٿي سگھي ٿو؟ ڇا ڪانا پاڻيءَ کان سواءِ ڦلي سگھن ٿا؟ اڃا سائو ۽ اڻڪٽيل هوندي بہ، هر گاهه کان جلد سڪي وڃي ٿو. جيڪي خدا کي وساري ڇڏين ٿا، تن سڀني جو انجام اهڙو ئي آهي؛ ائين ئي بي دين جي اميد ناس ٿي وڃي ٿي. سندس ڀروسو نازڪ آهي، ۽ سندس اعتبار مکڙيءَ جو ڄار آهي. هو پنهنجي گھر تي ٽيڪ ڏئي ٿو، پر اهو بيھي نہ ٿو سگھي؛ هو ان کي مضبوطيءَ سان جھلي ٿو، پر اهو ٽڪي نہ ٿو سگھي. هو سج جي روشنيءَ ۾ چڱيءَ طرح سيراب ٿيل ٻوٽي جهڙو آهي، جيڪو باغ مٿان پنهنجيون ٽاريون پکيڙي ٿو. ان جون پاڙون پٿرن جي ڍير جي چوڌاري ويڙهجي وڃن ٿيون ۽ چٽاڻن ۾ جھلڻ جي جاءِ ڳوليون ٿيون. پر جڏهن هو پنهنجي جاءِ تان اُکيڙيو وڃي ٿو، تڏهن اها هن کان انڪار ڪري ٿي ۽ چوي ٿي تہ ’مون توکي ڪڏهن بہ نہ ڏٺو.‘ اها ئي آهي سندس واٽ جي خوشي— ۽ مٽيءَ مان ٻيا سندس جاءِ تي اڀري نڪرندا آهن. خدا بيعيب ماڻهوءَ کي رد نہ ڪندو، ۽ نہ بدڪارن جو هٿ جھليندو. هو اڃا تنهنجو وات کلڻ سان ۽ تنهنجا چپ خوشيءَ جي نعرن سان ڀري ڇڏيندو. توکان نفرت ڪندڙ شرمندگيءَ جو لباس پائيندا، ۽ بدڪارن جو خيمو نہ رهندو.“