ايُوب 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹بيا ايوب جواب ورکړو چې، ²”رښتيا زۀ پوهيږم چې دا داسې ده. خو انسان د خُدائ پاک په وړاندې څنګه صادق جوړېدلے شى؟ ³کۀ څوک د هغۀ سره جګړه کول وغواړى، نو زر ځلو کښې يو ځل هم هغۀ ته جواب نۀ شى ورکولے. ⁴هغه په زړۀ کښې هوښيار او په طاقت کښې قوى دے، چا کله هغۀ ته مقابله کړې او بې‌زيانه خلاص شوے دے؟ ⁵هغه غرونه د دوى د پوهې نه مخکښې لرې کوى، او په خپل غصه کښې يې راواړوى. ⁶هغه زمکه د خپل ځائ نه خوزوى، او د دې ستنې رپيږى. ⁷هغه لمر ته حُکم کوى، نو هغه نۀ راختى، او ستوري بندوى. ⁸هغه يواځې آسمانونه غزولى، او د سمندر څپو باندې قدم ږدى. ⁹هغه د ريڅ، جبار او ثُريا ستوري جوړ کړل، او د جنوبى آسمان برجونه يې پېدا کړل. ¹⁰هغه داسې لوئى کارونه کوى چې عقل ورته نۀ رسيږى، او داسې عجيبه کارونه چې شمېر يې نشته. ¹¹وګوره، هغه زما نه تېريږى، خو زۀ يې نۀ وينم، هغه مخکښې ځى، خو زۀ پرې نۀ پوهيږم. ¹²کۀ هغه څۀ شے په زور يوسى، نو څوک به يې بيا راواړوى؟ څوک به ورته ووائى چې، ”تۀ څۀ کوې؟“ ¹³خُدائ پاک به خپل غصه بيرته نۀ کوى، د هغۀ لاندې د رهب د سمندرى ښامار مددګار ماتول شوى پراتۀ دى. ^a a v13 رهب دلته د يريحو ښځه نۀ ده، بلکې د سمندر د ګډوډۍ‌جوړونکې بلا يو زوړ نوم دے د هر هغه طاقت يو شاعرانه انځور چې د خُدائ پاک مقابله کوى. ¹⁴نو بيا زۀ هغۀ ته څنګه جواب ورکولے شم، يا د هغۀ سره د جګړې دپاره خپلې خبرې خوښولے شم؟ ¹⁵کۀ زۀ حق په لاس هم وم، بيا به هم هغۀ ته جواب نۀ شم ورکولے، زۀ به يواځې د خپل قاضى نه د رحم سوال کولے شم. ¹⁶کۀ ما اواز هم کړے وى او هغۀ راته جواب هم راکړے وى، بيا به هم باور نۀ کوم چې هغه زما اواز اورى. ¹⁷ځکه چې هغه ما په طوفان سره ماتوى او بې‌سببه زما زخمونه زياتوى. ¹⁸هغه ما ته ساه اخستلو مهلت نۀ راکوى، بلکې زما ژوند په تريخوالى ډکوى. ¹⁹کۀ خبره د طاقت وى، نو هغه خو قوى دے! او کۀ خبره د انصاف وى، نو څوک به يې محکمې ته راغواړى؟ ²⁰کۀ زۀ حق په لاس هم وم، نو زما خپله خوله به ماته ملامته کوى، او کۀ زۀ بې‌عيبه هم وم، نو هغه به ما ګناهګار ثابتوى. ²¹زۀ بې‌عيبه يم، زۀ نور د ځان پرواه نۀ کوم، زۀ د خپل ژوند نه نفرت کوم. ²²دا هر څۀ يو شان دى، ځکه نو زۀ وايم چې، هغه بې‌عيبه او بد‌کار دواړه هلاکوى. ²³کله چې ناببره آفت مرګ راوړى، نو هغه د بې‌ګناه خلقو نا‌اُميدۍ ته ملنډې وهى. ²⁴زمکه بد‌کارو ته سپارلے شوې ده، هغه د دې قاضيانو سترګې تړى. کۀ دا هغه نۀ وى، نو بيا څوک دے؟ ²⁵زما ورځې د منډه‌مار نه هم ګړندۍ دى، هغه تښتى، هغه هيڅ ښېګړه نۀ وينى. ²⁶هغه د بوريا د کښتيو په شان تېريږى، د هغه عقاب په شان چې په ښکار باندې راکوزيږى. ²⁷کۀ زۀ ووايم چې، ”زۀ به خپل شکوه هير کړم، او زۀ به خپله خفه څېره لرې کړم او خوشحاله شم،“ ²⁸نو زۀ د خپلو ټولو دردونو نه يريږم، ځکه چې زۀ پوهيږم چې تۀ به ما بې‌ګناه ونۀ ګڼې. ²⁹زۀ به ملامته شم، نو بيا ولې زۀ بې‌فائدې زحمت وکړم؟ ³⁰کۀ ما ځان په واورو هم مينځلے وى، ³¹بيا به هم تۀ ما خيستې ته ورټېل کوې، او زما خپلې جامې به زما نه نفرت کوى. ³²ځکه چې هغه زما په شان انسان نۀ دے چې زۀ يې جواب ورکړم، چې مونږ دواړه په يو ځائ عدالت ته لاړ شُو. ³³زمونږ په مينځ کښې هيڅ منځګړے نشته، چې په مونږ دواړو باندې خپل لاس کېږدى. ^b b v33 ايوب د داسې يو چا ارمان کوى چې د هغۀ او خُدائ پاک ترمنځه ودريږى يو منځګړے چې په دواړو باندې خپل لاس کښېږدى. دا ارمان په عيسىٰ کښې خپل جواب مومى، هغه چې د خُدائ پاک او خلقو ترمنځه يواځينے منځګړے دے (١-تيموتيوس ٢:٥). ³⁴هغه دې خپله لښته زما نه لرې کړى، او د هغۀ وېره دې نور ما نۀ ډاروى. ³⁵بيا به زۀ د هغۀ د وېرې نه بغير خبرې وکړم، خو اوس داسې نۀ ده، زۀ د داسې کولو اختيار نۀ لرم.“