ايوب 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹پوءِ ضوفر نعماتيءَ وراڻيو تہ ²”ڇا لفظن جي هن ٻوڏ جو جواب نہ ڏنو وڃي؟ ڇا ايترو ڳالهائيندڙ ماڻهو سچو ثابت ڪيو وڃي؟ ³ڇا تنهنجي خالي ڳالهين ٻين کي چپ ڪرائڻ گهرجي؟ ڇا تون ٺٺولي ڪندين ۽ ڪو توکي شرمندو ڪرڻ وارو نہ هوندو؟ ⁴ڇاڪاڻ تہ تون چوين ٿو تہ ’منهنجي تعليم پاڪ آهي، ۽ آءٌ تنهنجي نظر ۾ صاف آهيان.‘ ⁵پر ڪاش خدا ڳالهائي ۽ تنهنجي خلاف پنهنجا چپ کولي، ⁶تو تي حڪمت جا ڳجها ڀيد ظاهر ڪري— ڇاڪاڻ تہ سچي حڪمت جا ٻه پاسا آهن. پوءِ ڄاڻ تہ خدا تو کي تنهنجي گناهه جي لائق کان گهٽ ڏوهاري ٺهرايو آهي. ⁷ڇا تون خدا جي اونهين ڳالهين کي سمجهي سگهين ٿو؟ ڇا تون قادرِ مطلق جي حد لهي سگهين ٿو؟ ⁸اهي آسمان کان بلند آهن— تون ڇا ڪري سگهين ٿو؟ قبر کان اونها آهن— تون ڇا ڄاڻي سگهين ٿو؟ ⁹انهن جو ماپ زمين کان ڊگهو ۽ سمنڊ کان وسيع آهي. ¹⁰جيڪڏهن هو لنگهي وڃي ۽ قيد ڪري ۽ عدالت ۾ سڏائي، تہ کيس ڪير موٽائي سگهي ٿو؟ ¹¹ڇاڪاڻ تہ هو ڪمينن ماڻهن کي سڃاڻي ٿو؛ جڏهن بڇڙائي ڏسي ٿو، تڏهن ڇا ان تي ڌيان نہ ڏيندو؟ ¹²پر بي عقل ماڻهو تڏهن عقلمند ٿيندو جڏهن جهنگلي گڏه جو ٻچو انسان ٿي ڄمي. ¹³جيڪڏهن تون پنهنجي دل کي تيار ڪرين ۽ هن ڏانهن پنهنجا هٿ ڊگها ڪرين، ¹⁴جيڪڏهن تنهنجي هٿ ۾ گناهه آهي تہ ان کي پري ڪر، ۽ تنهنجن خيمن ۾ ڪابہ بي انصافي نہ رهي، ¹⁵تڏهن ضرور تون شرم کان آزاد ٿي منهن مٿي کڻندين؛ تون پڪو بيهندين ۽ ڊڄندين نہ. ¹⁶تون پنهنجي مصيبت وساري ڇڏيندين، ان کي وهي ويل پاڻيءَ وانگر ياد ڪندين. ¹⁷تنهنجي زندگي منجهند کان وڌيڪ روشن ٿيندي؛ ان جو اونداهو صبح جهڙو ٿيندو. ¹⁸تون بي خوف ٿيندين، ڇاڪاڻ تہ اميد آهي؛ چوڌاري نهاري سلامتيءَ سان سمهندين. ¹⁹تون ائين سمهندين جو ڊيڄارڻ وارو ڪو نہ هوندو، ۽ گهڻا ماڻهو تنهنجي مهربانيءَ جا طالب ٿيندا. ²⁰پر بدڪارن جون اکيون ٿڪجي پونديون؛ هر چوٽڪارو هنن کان گم ٿي ويندو، ۽ سندن واحد اميد آخري ساهه کڻڻ آهي.“