Mitubag si Zofar
Si Zofar ang labing mapintas sa tanan: hilabihan kadaghan ug sulti si Job, ug ang Dios nagpabayad kaniya ug ubos pa kay sa angay sa iyang sala. Isalikway ang sala gikan sa imong mga tolda, siya miingon, ug ang kinabuhi mahimong mas masanag pa kay sa udto. Hingpit ang iyang kasigurohan, ug kini iyang gisulti ngadto sa tawong walay sala.
11 1Unya mitubag si Zofar nga Naamatihanon: 2“Kining baha sa mga pulong, pasagdan ba nga walay tubag? Pagamatarongon ba ang tawong hilabihan kadaghan ug sulti? 3Pahilomon ba sa imong walay hinungdan nga sulti ang uban? Magbiaybiay ka ba nga walay bisan kinsa nga mopakaulaw kanimo? 4Kay nag-ingon ka, ‘Putli ang akong pagtulon-an, ug hinlo ako sa imong panan-aw.’ 5Apan, kon mosulti lang unta ang Dios ug ibuka ang iyang mga ngabil batok kanimo, 6ug ipadayag kanimo ang mga tinago sa kaalam—kay ang tinuod nga kaalam adunay duha ka bahin. Hibaloi diay nga ang Dios naningil kanimo ug mas gamay pa kay sa angay sa imong sala. 7Matugkad mo ba ang halalom nga mga butang sa Dios? Makaplagan mo ba ang utlanan sa Makagagahom? 8Mas hataas pa kini kay sa kalangitan—unsa may imong mabuhat? Mas lawom pa kay sa lubnganan—unsa may imong mahibaloan? 9Ang ilang sukod mas taas pa kay sa yuta ug mas lapad pa kay sa dagat. 10Kon moagi siya ug mobilanggo ug motawag ngadto sa paghukom, kinsa may makapugong kaniya? 11Kay nakaila siya sa mga tawong walay pulos; kon makita niya ang kadaotan, dili ba niya kini matikdan? 12Apan ang tawong walay panabot mahimong maalamon kon ang nati sa ihalas nga asno matawo nga tawo. 13Kon andamon mo ang imong kasingkasing ug ituy-od ang imong mga kamot ngadto kaniya, 14kon ang sala anaa sa imong kamot, isalikway kini, ug ayaw tugoti nga mopuyo ang pagkadili-matarong sa imong mga tolda, 15nan sigurado nga iyahat mo ang imong nawong, gawasnon sa kaulaw; magbarog kang malig-on ug dili mahadlok. 16Malimtan mo ang imong kaalaotan, mahinumdom niini sama sa tubig nga milabay na. 17Ang imong kinabuhi mas masanag pa kay sa udtong tutok; ang kangitngit niini mahisama sa kabuntagon. 18Mobati kang luwas, kay adunay paglaom; maglantaw ka sa palibot ug mohigda nga may kahilwasan. 19Mohigda ka nga walay bisan kinsa nga mohadlok kanimo, ug daghan ang mangita sa imong kahimuot. 20Apan ang mga mata sa mga daotan mangaluya; mawala kanila ang matag dalan sa pag-ikyas, ug ang ilang bugtong paglaom mao na lang ang pagbuhi sa kataposang gininhawa.”