ዞፋር መለሰ

ዞፋር ካብ ኵሎም ዝበርትዐ እዩ፦ ኢዮብ ኣዝዩ ይዛረብ፥ እግዚኣብሄር ከዓ ካብቲ ንበደሉ ዝግብኦ ውሒዱ ሓቲትዎ። ‘ሓጢኣት ካብ ድንኳናትካ ኣርሕቕ’ ይብል፥ ‘ህይወትካ ከዓ ካብ ቀትሪ ክትበርህ እያ።’ ፈፂሙ ርጉፅ እዩ፥ ነዝ ድማ ንሓደ ንፁህ ሰብ ይብሎ ኣሎ።

ምዕራፍ 11።

ሽዑ ዞፋር እቲ ናዓማታዊ ኸምዙይ ኢሉ መለሰ፦ “እዝ ብዝሒ ቃላት ከይተመለሰሉዶ ክተርፍ እዩ? እዝ ኣፉ ብዘረባ ዝመልአ ሰብከ ፃድቕ ኮይኑዶ ክረአ እዩ? ከንቱ ዘረባኻ ንኻልኦት ስቕ ከብሎምዶ እዩ? ዘሕፍረካ ሰብ ኣብ ዘይብሉዶ ኽትላገፅ ኢኻ? ንስኻ ፦ ‘ትምህርተይ ንፁህ እዩ፥ ኣነ ድማ ኣብ ቅድሜኻ ፅሩይ እየ’ ትብል ኣለኻ እሞ። እግዚኣብሄር እንተ ዝዛረብ ግና፥ ከናፍሩውን ኣብ ልዕሌኻ እንተ ዝኸፍት፥ ምስጢር ጥበብውን እንተ ዝገልፀልካ፤ ናይ ሓቂ ጥበብ ክልተ ገፅ ኣለዋ እያ እሞ። እምበኣር እግዚኣብሄር ካብቲ ንበደልካ ዝግብኦ ውሒዱ ኸም ዝሓተተካ ፍለጥ። ዓሚቝ ነገር እግዚኣብሄር ክትምርምርዶ ትኽእል ኢኻ? ፍፃሜ እቲ ዅሉ ዝኽእል ክትረኽቦዶ ትኽእል ኢኻ? ካብ ሰማያት ልዕል ይብሉ፤ እንታይ ክትገብር ትኽእል? ካብ መቓብር ዓሚቝ፤ እንታይከ ክትፈልጥ ትኽእል? መጠኖም ኻብ ምድሪ ይነውሕ፥ ካብ ባሕሪ ኸዓ ይሰፍሕ። ንሱ ሓሊፉ ኣብ ማእሰርቲ እንተ ኣእተወ፥ ናብ ፍርዲ ድማ እንተ ፀውዐ፥ መን ክመልሶ ይኽእል? ንሱ ነቶም ከንቱ ሰባት ይፈልጥ እዩ እሞ፤ ዓመፅ ምስ ረአየ፥ ኣየስተውዕለሉንዶ እዩ? ኣእምሮ ዘይብሉ ሰብ ግና ለባም ክኸውን እዩ፥ ዒሉ ኣድጊ በረኻ ሰብ ኮይኑ ምስ ተወለደ። ልብኻ እንተ ኣዳሊኻ፥ ኣእዳውካውን ናብኡ እንተ ዘርጊሕካ፥ ሓጢኣት ኣብ ኢድካ እንተሃልዩ፥ ካባኻ ኣርሕቕ፤ ዓመፅ ድማ ኣብ ድንኳናትካ ኣይንበር። ሽዑ ብርግፅ ብዘይ ሕፍረት ገፅካ ኸተልዕል ኢኻ፤ ክትፀንዕ ኢኻ፥ ኣይክትፈርሕን ድማ ኢኻ። ንመከራኻ ኽትርስዖ ኢኻ፤ ከም ዝሓለፈ ማይ ጌርካ ኽትዝክሮ ኢኻ። ህይወትካ ኻብ ቀትሪ ኽትበርህ እያ፤ እቲ ፀልማት ከም ንግሆ ክኸውን እዩ። ተስፋ ስለ ዘሎ፥ ክትተኣማመን ኢኻ፤ ናብ ዙርያኻ ጠሚትካ ድማ ብደሓን ክትድቅስ ኢኻ። ዘፍርሓካ ሰብ ኣብ ዘይብሉ ኽትድቅስ ኢኻ፥ ብዙሓት ድማ ካባኻ ሞገስ ክደልዩ እዮም። ኣዒንቲ እቶም ረሲኣን ግና ክደኽማ እየን፤ ኵሉ ምምላጥ ካብኣቶም ክጠፍእ እዩ፥ ተስፋኦም ድማ ነፍሶም ምውፃእ ጥራሕ እዩ።”