ኢዮብ 12

12 ¹ኢዮብም እንዲህ ሲል መለሰ፦ ²“ያለ ጥርጥር ሕዝቡ እናንተ ናችሁ፣ ጥበብም ከእናንተ ጋራ ትሞታለች። ³እኔ ግን እንደ እናንተ አእምሮ አለኝ፤ ከእናንተ አላንስም፤ እንደነዚህ ያሉትን ነገሮች የማያውቅ ማን ነው? ⁴ለወዳጆቼ መሳለቂያ ሆኛለሁ፤ እግዚአብሔርን የጠራሁ እርሱም የመለሰልኝ እኔ፣ ጻድቅና ነውር የሌለበት ሰው፣ አሁን መሳለቂያ ሆኛለሁ። ⁵የተመቻቸላቸው ሰዎች መከራን ይንቃሉ፤ እግራቸው ለሚያዳልጥ የተዘጋጀ ምት ነው። ⁶የወንበዴዎች ድንኳኖች ሰላም ናቸው፤ እግዚአብሔርንም የሚያስቈጡ ተዘልለው ይኖራሉ፤ እነዚህም አምላካቸውን በገዛ እጃቸው የሚሸከሙ ናቸው። ^a a v6 አምላካቸውን በገዛ እጃቸው የሚሸከሙ፦ በእግዚአብሔር ፈንታ ሙሉ በሙሉ በራሳቸው ኀይል የሚታመኑ ሰዎች ናቸው። ⁷ነገር ግን እንስሳትን ጠይቅ፣ እነርሱም ያስተምሩሃል፤ የሰማይ ወፎችንም ጠይቅ፣ እነርሱም ይነግሩሃል፤ ⁸ወይም ምድርን አነጋግር፣ እርሷም ታስተምርሃለች፤ የባሕርም ዓሦች ይገልጡልሃል። ⁹ይህን ያደረገው የአባታችን እጅ እንደ ሆነ ከእነዚህ ሁሉ መካከል የማያውቅ ማን ነው? ^b b v9 ከሦስቱ ወዳጆቹ ጋራ ባደረገው ረጅም ክርክር ሁሉ፣ ኢዮብ አባታችንን በስሙ የሚጠራበት ብቸኛው ስፍራ ይህ ነው — ይኸውም ወዳጆቹ ፈጽሞ የማይጠቀሙበት የቅርበት ስም ነው። ልቡ፣ በተቃውሞ ውስጥ ሆኖም እንኳ፣ አንድ ጊዜ ወደሚያውቀው አባት እየተዘረጋ ነው። ¹⁰የሕያው ሁሉ ነፍስና የሰው ልጆች ሁሉ እስትንፋስ በእጁ ውስጥ ነው። ¹¹ላንቃ ምግቡን እንደሚቀምስ፣ ጆሮ ቃላትን አይፈትንምን? ¹²ጥበብ በሽማግሌዎች ዘንድ ትገኛለች፣ ማስተዋልም በዕድሜ ርዝመት ይገኛል። ¹³ጥበብና ኀይል በእርሱ ዘንድ ናቸው፤ ምክርና ማስተዋል የእርሱ ናቸው። ¹⁴እርሱ ያፈረሰውን እንደገና መገንባት አይቻልም፤ እርሱ የዘጋበትን ሰው መፍታት አይቻልም። ¹⁵ውሃዎችን ቢያግድ፣ ይደርቃሉ፤ ቢለቅቃቸውም፣ ምድርን ያጥለቀልቋታል። ¹⁶ኀይልና ጤናማ ጥበብ በእርሱ ዘንድ ናቸው፤ የተታለለውም አታላዩም ሁለቱም የእርሱ ናቸው። ¹⁷አማካሪዎችን ተራቍተው ይወስዳቸዋል፣ ዳኞችንም ያሞኛል። ¹⁸ነገሥታት የጣሉትን እስራት ይፈታል፣ በገዛ ወገባቸውም ላይ ጨርቅ ያስራል። ¹⁹ካህናትን ተራቍተው ይወስዳቸዋል፣ ከጥንት የጸኑትንም ይገለብጣል። ²⁰የታመኑ ሰዎችን አንደበት ዝም ያሰኛል፣ የሽማግሌዎችንም ማስተዋል ይገፍፋል። ²¹በመሳፍንት ላይ ንቀትን ያፈስሳል፣ የብርቱዎችንም ኀይል ይገፍፋል። ²²ከጨለማ ውስጥ ጥልቅ ነገሮችን ይገልጣል፣ ድቅድቅ ጨለማንም ወደ ብርሃን ያወጣል። ²³አሕዛብን ታላቅ ያደርጋል፣ ከዚያም ያጠፋቸዋል፤ አሕዛብን ያስፋፋል፣ ከዚያም ይማርካቸዋል። ²⁴የምድርን መሪዎች አእምሮ ይገፍፋል፣ መንገድ በሌለው በረሃ ውስጥ እንዲቅበዘበዙ ያደርጋል። ²⁵ብርሃን በሌለው ጨለማ ውስጥ ይዳብሳሉ፣ እንደ ሰከረ ሰውም ያንገዳግዳቸዋል።”