Budalan 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Sakumna jamaah urang Israil arangkat ti Elim, tuluy nepi ka gurun keusik Sin, nu ayana antara Elim jeung Sinai, dina poe kalima belas bulan kadua sanggeus arindit ti tanah Mesir. ²Di gurun keusik, sakumna jamaah urang Israil ngagerendeng ka Musa jeung Harun. ³Ceuk urang Israil ka maranehna, “Bongan kami teu paraeh bae ku panangan Rama urang di Mesir, basa keur dariuk gigireun pariuk daging, barangdahar roti nepi ka seubeuh! Sabalikna aranjeun mawa kami ka gurun keusik teh pikeun maehan sakumna jamaah ieu ku kalaparan.”

⁴Tuluy Rama urang ngandika ka Musa, “Regepkeun, Kami rek nurunkeun roti ti sawarga pikeun maraneh. Unggal poe jalma-jalma kudu kalaluar nyokot bagian poe eta, supaya ku Kami bisa diuji—naha maranehna rek nurut kana papakon Kami atawa henteu? ^a a v4 Yesus nujul kana roti ti sawarga ieu waktu Anjeunna nyebat salira-Na roti sajati anu dipaparinkeun ku Rama urang — roti kahirupan anu turun ti sawarga pikeun maparin hirup ka alam dunya. ⁵Dina poe kagenep, maranehna kudu nyadiakeun naon anu dibawa ka imah—dua kali lobana ti anu dipulung unggal poe.”

⁶Musa jeung Harun ngomong ka sakumna urang Israil, “Peutingna maraneh bakal nyaho yen Rama urang anu geus mawa maraneh kaluar ti tanah Mesir, ⁷ari isukna maraneh bakal nenjo kamulyaan Rama urang—Mantenna geus ngadangu gerendengan maraneh ka Mantenna. Kami saha atuh, pang maraneh ngagerendeng ka kami?” ⁸Ceuk Musa, “Lamun Rama urang maparin daging pikeun didahar peutingna jeung roti sakarep maraneh isukna, lantaran Mantenna geus ngadangu gerendengan maraneh ka Mantenna—kami saha atuh? Gerendengan maraneh teh lain ka kami, tapi ka Rama urang.” ⁹Ceuk Musa ka Harun, “Bejaan sakumna jamaah urang Israil, ‘Daratang ka payuneun Rama urang—Mantenna geus ngadangu gerendengan maraneh.’” ¹⁰Sabot Harun keur nyarita ka sakumna urang Israil, maranehna narenjo ka gurun keusik, breh kamulyaan Rama urang nembongan dina mega. ¹¹Tuluy Rama urang ngandika ka Musa,

¹²“Kami geus ngadangu gerendengan urang Israil. Bejaan maranehna: Dina pasosore maraneh bakal barangdahar daging; ari isukna maraneh bakal seubeuh ku roti. Geus kitu maraneh bakal nyaho yen Kami teh Rama maraneh.”

¹³Peutingna breh manuk gemak daratang nutupan pakemahan; ari isukna aya lapisan ibun di sakurilingna. ¹⁴Sanggeus lapisan ibun teh ilang, breh aya serbuk lemes, lemes kawas ibun anu ngabeku, nutupan beungeut gurun keusik. ¹⁵Barang narenjoeun, urang Israil silih tanya, “Naon ieu teh?”—da teu nyahoeun eta naon. Ceuk Musa, “Ieu teh roti anu dipaparinkeun ku Rama urang pikeun didahar ku maraneh.”

¹⁶Ieu timbalan ti Rama urang: “Pulungan sakadar nu bisa didahar ku unggal jelema, kira-kira dua kuart per sirah, pikeun sakabeh nu aya di kemah maraneh.”

¹⁷Urang Israil ngalampahkeun kitu. Maranehna marulung, aya nu loba, aya nu saeutik. ¹⁸Tapi barang diukur ku takeran dua kuart, nu marulung loba teu leuwih, nu marulung saeutik teu kurang—unggal jelema meunang pas sakadar nu kadaharna. ¹⁹Ceuk Musa ka maranehna, “Ulah aya nu nyesakeun saeutik ge nepi ka isukna.” ²⁰Tapi maranehna teu narurut ka Musa—aya sawatara nu nyesakeun saeutik nepi ka isukna; der jadi bilatungan jeung bau. Musa ambek ka maranehna. ²¹Unggal isuk maranehna marulung, unggal jelema sakadar kadaharna; sanggeus panonpoe mimiti panas, eta roti teh ngaleleh.

²²Dina poe kagenep maranehna marulung roti dua kali lobana, kira-kira opat kuart per jelema, tuluy sakabeh pamingpin jamaah daratang ngabejaan Musa.

²³Ceuk Musa ka maranehna, “Kieu timbalan Rama urang: Isukan teh poe reureuh, poe Sabat anu suci pikeun Rama maraneh. Bakar naon nu rek dibakar, asakan naon nu rek diasakan, ari sesana simpen nepi ka isukna.”

²⁴Tuluy ku maranehna disimpen nepi ka isukna, sakumaha timbalan Musa, jeung henteu bau atawa bilatungan. ²⁵Ceuk Musa, “Dahar eta poe ieu; poe ieu teh Sabat pikeun Rama urang; poe ieu maraneh moal manggih eta di tegalan. ²⁶Genep poe maraneh kudu marulung, tapi dina poe katujuh, nya eta poe Sabat, moal aya pisan.” ²⁷Dina poe katujuh aya sawatara jalma nu kalaluar rek marulung, tapi teu manggih nanaon.

²⁸Tuluy Rama urang ngandika ka Musa, “Nepi ka iraha maraneh arembungan nurut kana parentah-parentah Kami jeung papakon-papakon Kami? ²⁹Regepkeun, Kami geus maparin poe Sabat ka maraneh; nya eta sababna dina poe kagenep Kami maparin roti pikeun dua poe. Masing-masing kudu cicing di tempatna; dina poe katujuh ulah aya nu ninggalkeun tempatna.”

³⁰Jadi jalma-jalma reureuh dina poe katujuh.

³¹Urang Israil ngaranan eta roti teh “manna”; rupana kawas siki katuncar, bodas, jeung rasana kawas kueh ipis anu diamisan madu. ^b b v31 Ngaran manna teh mapakan pananya munggaran jalma-jalma, “Naon ieu teh?” — maranehna ngaranan roti teh luyu jeung kaheran maranehna ka eta.

³²Ceuk Musa, “Kieu timbalan Rama urang: ‘Simpen kira-kira dua kuart tina eta pikeun turunan maraneh, supaya maranehna bisa nenjo roti anu ku Kami dipaparinkeun ka maraneh di gurun keusik basa Kami mawa maraneh kaluar ti tanah Mesir.’”

³³Ceuk Musa ka Harun, “Cokot hiji kendi, eusian ku manna kira-kira dua kuart, tuluy teundeun di payuneun Rama urang, sina disimpen sapanjang turunan maraneh.” ³⁴Sakumaha timbalan Rama urang ka Musa, kitu deui Harun neundeun eta di hareupeun Panyaksen, sina disimpen. ^c c v34 Panyaksen: papan-papan batu perjangjian, anu sanggeusna disimpen di jero Peti Perjangjian. ³⁵Urang Israil barangdahar manna opat puluh taun, nepi ka maranehna anjog ka tanah anu geus dieusian. Maranehna barangdahar manna nepi ka anjog ka wates tanah Kanaan. ³⁶(Hiji omer eusina kira-kira dua kuart—nya eta saper-sapuluh tina hiji efa.).