Έξοδος 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Ολόκληρη η κοινότητα των Ισραηλιτών ξεκίνησε από την Ελίμ και ήρθε στην έρημο Σιν, ανάμεσα στην Ελίμ και στο Σινά, τη δέκατη πέμπτη μέρα του δεύτερου μήνα, αφότου έφυγαν από τη χώρα της Αιγύπτου. ²Τότε όλη η κοινότητα του λαού του Ισραήλ γόγγυσε εναντίον του Μωυσή και του Ααρών μέσα στην έρημο. ³Οι Ισραηλίτες τους είπαν: «Μακάρι να είχαμε πεθάνει από το χέρι του Πατέρα μας στην Αίγυπτο, καθισμένοι κοντά στις χύτρες με το κρέας, τρώγοντας ψωμί να χορτάσουμε! Γιατί εσείς μας φέρατε σ’ αυτή την έρημο για να θανατώσετε με την πείνα όλη αυτή τη σύναξη».

⁴Τότε ο Πατέρας μας είπε στον Μωυσή: «Κοίτα, θα σας βρέξω ψωμί από τον ουρανό. Κάθε μέρα ο λαός πρέπει να βγαίνει και να μαζεύει τη μερίδα εκείνης της μέρας, για να τους δοκιμάσω—θα ακολουθήσουν την εντολή μου ή όχι; ^a a v4 Ο Ιησούς αναφέρθηκε σ’ αυτό το ψωμί από τον ουρανό όταν ονόμασε τον εαυτό του το αληθινό ψωμί που δίνει ο Πατέρας μας — το ψωμί της ζωής που κατέβηκε από τον ουρανό για να δώσει ζωή στον κόσμο. ⁵Την έκτη μέρα θα ετοιμάσουν αυτό που φέρνουν μέσα—διπλάσιο απ’ όσο μαζεύουν καθημερινά».

⁶Ο Μωυσής και ο Ααρών είπαν σε όλο τον λαό του Ισραήλ: «Το βράδυ θα μάθετε ότι ήταν ο Πατέρας μας που σας έβγαλε από τη χώρα της Αιγύπτου, ⁷και το πρωί θα δείτε τη δόξα του Πατέρα μας—άκουσε τον γογγυσμό σας εναντίον του. Τι είμαστε εμείς, που γογγύζετε εναντίον μας;» ⁸Ο Μωυσής είπε: «Όταν ο Πατέρας μας σας δώσει το βράδυ κρέας να φάτε και το πρωί όσο ψωμί θέλετε, επειδή άκουσε τον γογγυσμό σας εναντίον του—τι είμαστε εμείς; Ο γογγυσμός σας δεν είναι εναντίον μας, αλλά εναντίον του Πατέρα μας». ⁹Ο Μωυσής είπε στον Ααρών: «Πες σε όλη την κοινότητα του Ισραήλ: “Πλησιάστε μπροστά στον Πατέρα μας—άκουσε τον γογγυσμό σας”». ¹⁰Ενώ ο Ααρών μιλούσε σε όλο τον λαό του Ισραήλ, εκείνοι κοίταξαν προς την έρημο, και η δόξα του Πατέρα μας φάνηκε μέσα στο σύννεφο. ¹¹Τότε ο Πατέρας μας είπε στον Μωυσή:

¹²«Άκουσα τον γογγυσμό του Ισραήλ. Πες τους: Το σούρουπο θα φάτε κρέας· το πρωί θα χορτάσετε ψωμί. Τότε θα μάθετε ότι εγώ είμαι ο Πατέρας σας».

¹³Εκείνο το βράδυ ήρθαν ορτύκια και σκέπασαν το στρατόπεδο· το πρωί ένα στρώμα δροσιάς απλωνόταν ολόγυρα. ¹⁴Όταν το στρώμα της δροσιάς ανασηκώθηκε, λεπτές νιφάδες, λεπτές σαν πάχνη, σκέπαζαν την επιφάνεια της ερήμου. ¹⁵Μόλις το είδαν, οι Ισραηλίτες ρωτούσαν ο ένας τον άλλον: «Τι είναι αυτό;»—γιατί δεν ήξεραν τι ήταν. Ο Μωυσής είπε: «Αυτό είναι το ψωμί που σας έδωσε ο Πατέρας μας να φάτε».

¹⁶Αυτό πρόσταξε ο Πατέρας μας: «Μαζέψτε όσο μπορεί να φάει ο καθένας, περίπου δύο λίτρα για κάθε άτομο, για όλους όσους είναι στη σκηνή σας».

¹⁷Και ο λαός του Ισραήλ έτσι έκανε. Μάζεψαν, άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο. ¹⁸Όμως, όταν μετρήθηκε με το μέτρο των δύο λίτρων, όποιος μάζεψε πολύ δεν είχε περίσσευμα, κι όποιος μάζεψε λίγο δεν είχε έλλειψη—ο καθένας μάζεψε ακριβώς όσο μπορούσε να φάει. ¹⁹Ο Μωυσής τους είπε: «Κανείς να μην αφήσει τίποτε απ’ αυτό να περισσέψει ως το πρωί». ²⁰Δεν άκουσαν όμως τον Μωυσή—μερικοί άφησαν ένα μέρος ως το πρωί· γέμισε σκουλήκια και βρόμισε. Ο Μωυσής θύμωσε μαζί τους. ²¹Κάθε πρωί το μάζευαν, ο καθένας όσο μπορούσε να φάει· κι όταν ο ήλιος δυνάμωνε, έλιωνε.

²²Την έκτη μέρα μάζεψαν διπλάσιο ψωμί, περίπου τέσσερα λίτρα ο καθένας, κι όλοι οι αρχηγοί της κοινότητας ήρθαν και το είπαν στον Μωυσή.

²³Εκείνος τους είπε: «Αυτό είπε ο Πατέρας μας: Αύριο είναι μέρα επίσημης ανάπαυσης, άγιο Σάββατο για τον Πατέρα σας. Ψήστε ό,τι έχετε να ψήσετε, βράστε ό,τι έχετε να βράσετε, και φυλάξτε ό,τι περισσέψει ως το πρωί».

²⁴Το φύλαξαν λοιπόν ως το πρωί, όπως πρόσταξε ο Μωυσής, και δεν βρόμισε ούτε γέμισε σκουλήκια. ²⁵Ο Μωυσής είπε: «Φάτε το σήμερα· σήμερα είναι Σάββατο για τον Πατέρα μας· σήμερα δεν θα το βρείτε στον αγρό. ²⁶Έξι μέρες θα το μαζεύετε, αλλά την έβδομη μέρα, το Σάββατο, δεν θα υπάρχει». ²⁷Την έβδομη μέρα μερικοί από τον λαό βγήκαν να μαζέψουν, αλλά δεν βρήκαν τίποτε.

²⁸Τότε ο Πατέρας μας είπε στον Μωυσή: «Ως πότε θα αρνείστε να τηρείτε τις εντολές μου και τις οδηγίες μου; ²⁹Δείτε, εγώ σας έδωσα το Σάββατο· γι’ αυτό την έκτη μέρα σας δίνω ψωμί για δύο μέρες. Ο καθένας να μένει στον τόπο του· κανείς να μη φεύγει από τον τόπο του την έβδομη μέρα».

³⁰Έτσι ο λαός αναπαύτηκε την έβδομη μέρα.

³¹Το σπίτι του Ισραήλ το ονόμασε «μάννα»· ήταν σαν σπόρος κορίανδρου, άσπρο, και η γεύση του ήταν σαν λεπτές πίτες με μέλι. ^b b v31 Το όνομα μάννα θυμίζει την πρώτη ερώτηση του λαού, «Τι είναι αυτό;» — ονόμασαν το ψωμί σύμφωνα με τον δικό τους θαυμασμό γι’ αυτό.

³²Ο Μωυσής είπε: «Αυτό πρόσταξε ο Πατέρας μας: “Φυλάξτε περίπου δύο λίτρα απ’ αυτό για τις γενιές σας, για να δουν το ψωμί που σας έθρεψα στην έρημο, όταν σας έβγαλα από τη χώρα της Αιγύπτου”».

³³Ο Μωυσής είπε στον Ααρών: «Πάρε ένα δοχείο, γέμισέ το με περίπου δύο λίτρα μάννα, και βάλ’ το μπροστά στον Πατέρα μας, για να φυλάγεται στις γενιές σας». ³⁴Όπως πρόσταξε ο Πατέρας μας τον Μωυσή, έτσι ο Ααρών το έβαλε μπροστά στη μαρτυρία, για να φυλάγεται. ^c c v34 Η μαρτυρία: οι πέτρινες πλάκες της διαθήκης, που αργότερα φυλάχτηκαν μέσα στην Κιβωτό. ³⁵Οι Ισραηλίτες έτρωγαν μάννα σαράντα χρόνια, ωσότου έφτασαν σε κατοικημένη γη. Έτρωγαν μάννα ωσότου έφτασαν στα σύνορα της γης Χαναάν. ³⁶(Ένα ομέρ χωράει περίπου δύο λίτρα—το ένα δέκατο του εφά.).