ଯାତ୍ରା ପୁସ୍ତକ 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹ମିସର ଦେଶରୁ ବାହାରିବା ଉତ୍ତାରେ ଦ୍ଵିତୀୟ ମାସର ପଞ୍ଚଦଶ ଦିନରେ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ମଣ୍ଡଳୀ ଏଲୀମରୁ ଯାତ୍ରା କରି ଏଲୀମ ଓ ସୀନୟ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସୀନ୍‌ ପ୍ରାନ୍ତରକୁ ଆସିଲେ। ²ପୁଣି ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ମଣ୍ଡଳୀ ସେହି ପ୍ରାନ୍ତରରେ ମୋଶା ଓ ହାରୋଣଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବଚସା କଲେ। ³ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହାୟ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଯଦି ମିସର ଦେଶରେ ମାଂସ ହାଣ୍ଡି ପାଖରେ ବସି ତୃପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆହାର ଖାଉଥିବା ସମୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ହସ୍ତ ଦ୍ଵାରା ମରିଯାଇଥାʼନ୍ତୁ, ତେବେ ଭଲ ହୋଇଥାଆନ୍ତା! କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି ସମସ୍ତ ସମାଜକୁ କ୍ଷୁଧାରେ ମାରିବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏହି ପ୍ରାନ୍ତରକୁ ଆଣିଅଛ।”

⁴ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦେଖ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଆହାର ବର୍ଷଣ କରିବା। ଲୋକମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ବାହାରକୁ ଯାଇ ସେହି ଦିନର ଅଂଶ ସଂଗ୍ରହ କରିବେ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିପାରିବା—ସେମାନେ ଆମ୍ଭର ଆଜ୍ଞା ଅନୁସରଣ କରିବେ କି ନାହିଁ? ^a a v4 ଯୀଶୁ ଯେତେବେଳେ ଆପଣାକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରଦତ୍ତ ସତ୍ୟ ଆହାର—ଜଗତକୁ ଜୀବନ ଦେବା ନିମନ୍ତେ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଥିବା ଜୀବନର ଆହାର ବୋଲି କହିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଆସିଥିବା ଏହି ଆହାରକୁ ହିଁ ଦର୍ଶାଇଲେ। ⁵ଆଉ ଷଷ୍ଠ ଦିନରେ ସେମାନେ ଯାହା ଘରକୁ ଆଣିବେ, ତାହା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେ; ତାହା ପ୍ରତିଦିନ ସଂଗ୍ରହ କରୁଥିବା ପରିମାଣର ଦୁଇ ଗୁଣ ହେବ।”

⁶ତେଣୁ ମୋଶା ଓ ହାରୋଣ ସମସ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣିବ ଯେ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ହିଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମିସର ଦେଶରୁ ବାହାର କରି ଆଣିଲେ, ⁷ପୁଣି ପ୍ରଭାତରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମହିମା ଦେଖିବ—ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବଚସା ସେ ଶୁଣିଅଛନ୍ତି। ଆମ୍ଭେମାନେ କିଏ ଯେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବଚସା କରୁଅଛ?” ⁸ମୋଶା ଆହୁରି କହିଲେ, “ଯେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଖାଇବା ନିମନ୍ତେ ମାଂସ ଓ ପ୍ରଭାତରେ ତୃପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆହାର ଦେବେ, କାରଣ ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବଚସା ସେ ଶୁଣିଅଛନ୍ତି—ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭେମାନେ କିଏ? ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବଚସା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ।” ⁹ପୁଣି ମୋଶା ହାରୋଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ମଣ୍ଡଳୀକୁ କୁହ, ‘ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ନିକଟ ଆସ, କାରଣ ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବଚସା ଶୁଣିଅଛନ୍ତି।’” ¹⁰ହାରୋଣ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ମଣ୍ଡଳୀକୁ କହିବା ସମୟରେ ସେମାନେ ପ୍ରାନ୍ତର ଆଡ଼କୁ ଅନାଇଲେ, ପୁଣି ମେଘରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମହିମା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ¹¹ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ,

¹²“ଆମ୍ଭେ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ବଚସା ଶୁଣିଅଛୁ। ସେମାନଙ୍କୁ କୁହ, ‘ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମାଂସ ଖାଇବ, ପୁଣି ପ୍ରଭାତରେ ଆହାରରେ ପରିତୃପ୍ତ ହେବ। ତହିଁରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣିବ ଯେ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅଟୁ।’”

¹³ସେହି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଭାଟୋଇ ପକ୍ଷୀ ଆସି ଛାଉଣିକୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କଲେ; ପୁଣି ପ୍ରଭାତରେ ଛାଉଣି ଚାରିପାଖରେ ଶିଶିରର ସ୍ତର ପଡ଼ିଥିଲା। ¹⁴ଶିଶିରର ସେହି ସ୍ତର ଉଠିଯିବା ଉତ୍ତାରେ, ଦେଖ, ପ୍ରାନ୍ତରର ପୃଷ୍ଠଭାଗ ଉପରେ ତୁଷାର ପରି ସୂକ୍ଷ୍ମ କ୍ଷୁଦ୍ର ଖଣ୍ଡ ଆଚ୍ଛାଦିତ ଥିଲା। ¹⁵ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନେ ତାହା ଦେଖି ପରସ୍ପରକୁ ପଚାରିଲେ, “ଏ କʼଣ?”—କାରଣ ତାହା କʼଣ, ସେମାନେ ଜାଣି ନ ଥିଲେ। ତହିଁରେ ମୋଶା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହା ସେହି ଆହାର, ଯାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଖାଇବା ନିମନ୍ତେ ଦେଇଅଛନ୍ତି।”

¹⁶ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହି ଆଜ୍ଞା ଦେଇଅଛନ୍ତି: “ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଆପଣା ଖାଇବା ପରିମାଣ ଅନୁସାରେ, ଅର୍ଥାତ୍‌ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁଣ୍ଡ ପିଛା ପ୍ରାୟ ଦୁଇ କ୍ଵାର୍ଟ କରି, ତୁମ୍ଭ ତମ୍ବୁରେ ଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକ ନିମନ୍ତେ ତାହା ସଂଗ୍ରହ କର।”

¹⁷ତହିଁରେ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନେ ସେହିପରି କଲେ; କେହି ଅଧିକ, କେହି ଅଳ୍ପ ସଂଗ୍ରହ କଲେ। ¹⁸ମାତ୍ର ସେମାନେ ଦୁଇ କ୍ଵାର୍ଟର ମାପରେ ମାପିଲା ପରେ, ଯେ ଅଧିକ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲା, ତାହାର କିଛି ବଳିଲା ନାହିଁ, ଆଉ ଯେ ଅଳ୍ପ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲା, ତାହାର କିଛି ଅଭାବ ହେଲା ନାହିଁ—ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଆପଣା ଖାଇବା ପରିମାଣ ଅନୁସାରେ ହିଁ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲା। ¹⁹ଆଉ ମୋଶା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “କେହି ତହିଁରୁ କିଛି ପ୍ରଭାତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବଶିଷ୍ଟ ନ ରଖୁ।” ²⁰ତଥାପି ସେମାନେ ମୋଶାଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ—କେହି କେହି ତହିଁରୁ କିଛି ପ୍ରଭାତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରଖିଲେ; ତହିଁରେ ତାହା କୀଟମୟ ହୋଇ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ହେଲା। ଏଥିରେ ମୋଶା ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେଲେ। ²¹ପୁଣି ସେମାନେ ପ୍ରତି ପ୍ରଭାତରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଆପଣା ଖାଇବା ପରିମାଣ ଅନୁସାରେ ତାହା ସଂଗ୍ରହ କଲେ; ମାତ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ତପ୍ତ ହେଲେ ତାହା ତରଳି ଗଲା।

²²ଆଉ ଷଷ୍ଠ ଦିନରେ ସେମାନେ ଦ୍ଵିଗୁଣ ଆହାର, ଅର୍ଥାତ୍‌ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ପ୍ରାୟ ଚାରି କ୍ଵାର୍ଟ କରି ସଂଗ୍ରହ କଲେ; ତହିଁରେ ମଣ୍ଡଳୀର ସମସ୍ତ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଆସି ମୋଶାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।

²³ତହୁଁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହିଅଛନ୍ତି: ‘ଆସନ୍ତା କାଲି ବିଶ୍ରାମ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକ ପବିତ୍ର ବିଶ୍ରାମଦିନ। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯାହା ସେକିବ, ତାହା ସେକ, ଓ ଯାହା ସିଝାଇବ, ତାହା ସିଝାଅ; ପୁଣି ଯାହା ବଳିବ, ତାହା ପ୍ରଭାତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆପଣାମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ରଖି ଥୁଅ।’”

²⁴ତହିଁରେ ମୋଶାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ସେମାନେ ତାହା ପ୍ରଭାତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରଖିଲେ, ଆଉ ତାହା ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ହେଲା ନାହିଁ କିମ୍ବା କୀଟମୟ ହେଲା ନାହିଁ। ²⁵ତେବେ ମୋଶା କହିଲେ, “ଆଜି ତାହା ଖାଅ, କାରଣ ଆଜି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବିଶ୍ରାମଦିନ; ଆଜି ତୁମ୍ଭେମାନେ କ୍ଷେତ୍ରରେ ତାହା ପାଇବ ନାହିଁ। ²⁶ଛଅ ଦିନ ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହା ସଂଗ୍ରହ କରିବ, ମାତ୍ର ସପ୍ତମ ଦିନ, ଅର୍ଥାତ୍‌ ବିଶ୍ରାମଦିନରେ କିଛି ହିଁ ମିଳିବ ନାହିଁ।” ²⁷ତଥାପି ସପ୍ତମ ଦିନରେ କେହି କେହି ଲୋକ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ନିମନ୍ତେ ବାହାରିଲେ, ମାତ୍ର କିଛି ପାଇଲେ ନାହିଁ।

²⁸ତହିଁରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭର ଆଜ୍ଞା ଓ ଆମ୍ଭର ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନ କରିବାକୁ କେତେ କାଳ ଅସମ୍ମତ ହେବ? ²⁹ଦେଖ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ରାମଦିନ ଦେଇଅଛୁ; ଏଣୁ ଆମ୍ଭେ ଷଷ୍ଠ ଦିନରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦୁଇ ଦିନର ଆହାର ଦେଉଅଛୁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଆପଣା ସ୍ଥାନରେ ରୁହ; ସପ୍ତମ ଦିନରେ କେହି ଆପଣା ସ୍ଥାନ ଛାଡ଼ି ନ ଯାଉ।”

³⁰ତେଣୁ ଲୋକମାନେ ସପ୍ତମ ଦିନରେ ବିଶ୍ରାମ କଲେ।

³¹ଆଉ ଇସ୍ରାଏଲ ବଂଶ ତାହାର ନାମ “ମାନ୍ନା” ଦେଲେ; ତାହା ଧନିଆ ମଞ୍ଜି ପରି ଓ ଶୁଭ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ପୁଣି ତାହାର ସ୍ଵାଦ ମଧୁ ମିଶ୍ରିତ ପିଠା ପରି ଥିଲା। ^b b v31 “ମାନ୍ନା” ନାମ ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପ୍ରଶ୍ନ “ଏ କʼଣ?”ର ଅନୁରଣନ ଅଟେ—ସେମାନେ ସେହି ଆହାର ପ୍ରତି ଆପଣାମାନଙ୍କ ବିସ୍ମୟ ଅନୁସାରେ ତାହାର ନାମ ଦେଲେ।

³²ଆଉ ମୋଶା କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହି ଆଜ୍ଞା ଦେଇଅଛନ୍ତି: ‘ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପୁରୁଷାନୁକ୍ରମେ ରଖିବା ନିମନ୍ତେ ତହିଁରୁ ପ୍ରାୟ ଦୁଇ କ୍ଵାର୍ଟ ସାଇତି ରଖ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମିସର ଦେଶରୁ ବାହାର କରି ଆଣିବା ସମୟରେ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ଯେଉଁ ଆହାର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦେଇଥିଲୁ, ତାହା ସେମାନେ ଦେଖିବେ।’”

³³ପୁଣି ମୋଶା ହାରୋଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଗୋଟିଏ ପାତ୍ର ନେଇ ତହିଁରେ ପ୍ରାୟ ଦୁଇ କ୍ଵାର୍ଟ ମାନ୍ନା ଭର୍ତ୍ତି କର, ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପୁରୁଷାନୁକ୍ରମେ ରଖିବା ନିମନ୍ତେ ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଥୁଅ।” ³⁴ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ ଯେପରି ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ, ହାରୋଣ ସେହିପରି ତାହା ରଖିବା ନିମନ୍ତେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ସମ୍ମୁଖରେ ଥୁଇଲେ। ^c c v34 ସାକ୍ଷ୍ୟ: ନିୟମର ପ୍ରସ୍ତର ଫଳକ, ଯାହା ପରେ ସିନ୍ଦୁକ ମଧ୍ୟରେ ରଖାଗଲା। ³⁵ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନେ ବସତିଯୋଗ୍ୟ ଦେଶରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ମାନ୍ନା ଖାଇଲେ। ସେମାନେ କିଣାନ ଦେଶର ସୀମାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାନ୍ନା ଖାଇଲେ। ³⁶(ଏକ ଓମରରେ ପ୍ରାୟ ଦୁଇ କ୍ଵାର୍ଟ ଧରେ—ତାହା ଏକ ଐଫାର ଦଶମାଂଶ।)