ዘፀአት 16

16 ¹የእስራኤል ማኅበር ሁሉ ከኤሊም ተነሥቶ፣ ከግብፅ ምድር ከወጡ በኋላ በሁለተኛው ወር በዐሥራ አምስተኛው ቀን፣ በኤሊምና በሲና መካከል ወዳለው ወደ ሲን ምድረ በዳ መጣ። ²የእስራኤልም ሕዝብ ማኅበር ሁሉ በምድረ በዳ በሙሴና በአሮን ላይ አጉረመረሙ። ³እስራኤላውያንም እንዲህ አሉአቸው፤ “በግብፅ ሳለን በሥጋ ድስት አጠገብ ተቀምጠን እንጀራ ጠግበን ስንበላ፣ በአባታችን እጅ ምነው በሞትን! ይህን ጉባኤ ሁሉ በራብ ልትገድሉ ወደዚህ ምድረ በዳ አመጣችሁን።”

⁴አባታችንም ሙሴን እንዲህ አለው፤ “እነሆ፣ ከሰማይ እንጀራ አዘንብላችኋለሁ። ሕዝቡም እየወጡ የዕለቱን ድርሻ በየቀኑ ይሰብስቡ፤ በሕጌ ይመላለሱ ወይም እንዳይመላለሱ እፈትናቸው ዘንድ ነው። ^a a v4 ኢየሱስ ራሱን አባታችን የሚሰጠው እውነተኛ እንጀራ፣ ማለትም ለዓለም ሕይወትን ይሰጥ ዘንድ ከሰማይ የወረደ የሕይወት እንጀራ ብሎ በጠራ ጊዜ፣ ይህን ከሰማይ የመጣ እንጀራ አመለከተ። ⁵በስድስተኛውም ቀን የሚያመጡትን ያዘጋጁ፤ ይህም በየቀኑ ከሚሰበስቡት እጥፍ ይሆናል።”

⁶ሙሴና አሮንም የእስራኤልን ሕዝብ ሁሉ እንዲህ አሉአቸው፤ “በማታ ከግብፅ ምድር ያወጣችሁ አባታችን እንደ ሆነ ታውቃላችሁ፤ ⁷በጥዋትም የአባታችንን ክብር ታያላችሁ፤ በእርሱ ላይ ያጉረመረማችሁትን ማጉረምረም ሰምቶአልና። በእኛ ላይ ታጉረመርሙ ዘንድ እኛ ምንድን ነን?” ⁸ሙሴም እንዲህ አለ፤ “አባታችን በማታ የምትበሉትን ሥጋ፣ በጥዋትም የምትፈልጉትን እንጀራ ሁሉ ሲሰጣችሁ፣ በእርሱ ላይ ያጉረመረማችሁትን ሰምቶአልና—እኛስ ምንድን ነን? ማጉረምረማችሁ በአባታችን ላይ እንጂ በእኛ ላይ አይደለም።” ⁹ሙሴም አሮንን እንዲህ አለው፤ “የእስራኤልን ማኅበር ሁሉ፣ ‘ማጉረምረማችሁን ሰምቶአልና ወደ አባታችን ፊት ቅረቡ’ በላቸው።” ¹⁰አሮንም የእስራኤልን ሕዝብ ሁሉ ተናገረ፤ ወደ ምድረ በዳውም ተመለከቱ፤ እነሆም የአባታችን ክብር በደመና ታየ። ¹¹አባታችንም ሙሴን እንዲህ አለው፤

¹²“የእስራኤልን ማጉረምረም ሰምቻለሁ። በመሸ ጊዜ ሥጋ ትበላላችሁ፤ በጥዋትም እንጀራ ትጠግባላችሁ፤ እኔም አባታችሁ እንደ ሆንሁ ታውቃላችሁ ብለህ ንገራቸው።”

¹³በዚያም ማታ ድርጭቶች መጥተው ሰፈሩን ሸፈኑ፤ በጥዋትም በዙሪያው የጠል ሽፋን ነበረ። ¹⁴የጠሉ ሽፋን ከወጣ በኋላ፣ እነሆ በምድረ በዳው ላይ እንደ ውርጭ ቀጭን የሆነ ቀጭን ፍንጣሪ ተገኘ። ¹⁵እስራኤላውያንም ባዩት ጊዜ ምን እንደ ሆነ ስላላወቁ እርስ በርሳቸው፣ “ይህ ምንድን ነው?” ተባባሉ። ሙሴም፣ “ይህ አባታችን እንድትበሉ የሰጣችሁ እንጀራ ነው” አላቸው።

¹⁶አባታችን ያዘዘው ነገር ይህ ነው፤ “እያንዳንዱ ሊበላ እንደሚችለው መጠን፣ ለእያንዳንዱ ሰው ሁለት ሊትር ያህል፣ በድንኳናችሁ ላሉ ሁሉ ሰብስቡ።”

¹⁷የእስራኤልም ልጆች እንዲሁ አደረጉ፤ አንዳንዱ ብዙ፣ አንዳንዱ ጥቂት ሰበሰቡ። ¹⁸በሁለት ሊትር መስፈሪያ በሰፈሩት ጊዜ ግን፣ ብዙ የሰበሰበ አልተረፈውም፣ ጥቂት የሰበሰበም አላነሰውም፤ እያንዳንዱ ሊበላ እንደሚችለው ልክ ሰበሰበ። ¹⁹ሙሴም፣ “ማንም ከእርሱ ለጥዋት አያስቀር” አላቸው። ²⁰ነገር ግን ሙሴን አልሰሙም፤ አንዳንዶች ከእርሱ እስከ ጥዋት አስቀሩ፤ ትልም ተንትሎ ገማ። ሙሴም ተቈጣባቸው። ²¹በየጥዋቱም እያንዳንዱ ሊበላ እንደሚችለው ይሰበስቡት ነበር፤ ፀሐይ በሞቀች ጊዜም ይቀልጥ ነበር።

²²በስድስተኛውም ቀን ለእያንዳንዱ አራት ሊትር ያህል፣ የእጥፍ እንጀራ ሰበሰቡ፤ የማኅበሩም መሪዎች ሁሉ መጥተው ለሙሴ ነገሩት።

²³እርሱም እንዲህ አላቸው፤ “አባታችን የተናገረው ይህ ነው፤ ነገ የዕረፍት ቀን፣ ለአባታችሁ የተቀደሰ ሰንበት ነው። የምትጋግሩትን ጋግሩ፣ የምታፈሉትንም አፍሉ፤ የተረፈውንም ሁሉ እስከ ጥዋት አስቀምጡ።”

²⁴ሙሴም እንዳዘዘ እስከ ጥዋት አስቀመጡት፤ አልገማም ትልም አልተነተለበትም። ²⁵ሙሴም እንዲህ አለ፤ “ዛሬ ብሉት፤ ዛሬ ለአባታችን ሰንበት ነውና፤ ዛሬ በሜዳ ላይ አታገኙትም። ²⁶ስድስት ቀን ትሰበስቡታላችሁ፤ በሰባተኛው ቀን ግን፣ በሰንበት፣ ከቶ አይገኝም።” ²⁷በሰባተኛውም ቀን ከሕዝቡ አንዳንዶች ሊሰበስቡ ወጡ፤ ነገር ግን አንዳች አላገኙም።

²⁸አባታችንም ሙሴን እንዲህ አለው፤ “ትእዛዛቴንና ሕጌን ለመጠበቅ እስከ መቼ እምቢ ትላላችሁ? ²⁹እነሆ፣ ሰንበትን ሰጥቻችኋለሁ፤ ስለዚህ በስድስተኛው ቀን የሁለት ቀን እንጀራ እሰጣችኋለሁ። እያንዳንዱ በስፍራው ይቀመጥ፤ በሰባተኛው ቀን ማንም ከስፍራው አይውጣ።”

³⁰ስለዚህ ሕዝቡ በሰባተኛው ቀን ዐረፉ።

³¹የእስራኤልም ቤት ስሙን “መና” ብለው ጠሩት፤ እንደ ቀምሽ ዘር ነጭ ነበረ፤ ጣዕሙም በማር እንደ ተሠራ ቂጣ ነበረ። ^b b v31 “መና” የሚለው ስም ሕዝቡ መጀመሪያ፣ “ይህ ምንድን ነው?” ብለው የጠየቁትን ጥያቄ ያስተጋባል፤ እንጀራውን በእርሱ በተደነቁበት መደነቅ ሰይመውታልና።

³²ሙሴም እንዲህ አለ፤ “አባታችን ያዘዘው ይህ ነው፤ ‘ከግብፅ ምድር ባወጣኋችሁ ጊዜ በምድረ በዳ የመገብኋችሁን እንጀራ ያዩ ዘንድ፣ ለትውልዳችሁ ከእርሱ ሁለት ሊትር ያህል አስቀምጡ።’”

³³ሙሴም አሮንን እንዲህ አለው፤ “ማሰሮ ውሰድ፣ ሁለት ሊትር ያህል መና ሙላበት፤ ለትውልዳችሁ ይጠበቅ ዘንድ በአባታችን ፊት አኑረው።” ³⁴አባታችን ሙሴን እንዳዘዘው፣ አሮን ይጠበቅ ዘንድ በምስክሩ ፊት አኖረው። ^c c v34 ምስክሩ፦ የኪዳኑ የድንጋይ ጽላቶች፣ በኋላም በታቦቱ ውስጥ የተቀመጡት ናቸው። ³⁵እስራኤላውያንም ሰው ወደሚኖርባት ምድር እስኪደርሱ ድረስ አርባ ዓመት መና በሉ፤ ወደ ከነዓን ምድር ዳር እስኪደርሱ ድረስ መና በሉ። ³⁶(ዖመር ሁለት ሊትር ያህል ይይዛል፤ ይህም የኤፋ አንድ ዐሥረኛ ነው።)