Chiqish 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Butun Isroil jamoasi Elimdan yoʻlga chiqib, Elim bilan Sinay oʻrtasidagi Sin choʻliga keldi; bu Misr yurtidan chiqqanlaridan keyin ikkinchi oyning oʻn beshinchi kuni edi. ²Isroil xalqining butun jamoasi choʻlda Musoga va Horunga qarshi norozilik qildi. ³Isroil xalqi ularga dedi: “Qaniydi, Misrda goʻshtli qozonlar yonida oʻtirib, toʻyguncha non yeb turgan paytimizda Otamizning qoʻlida oʻlib ketganimizda edi! Axir, sizlar bizni bu butun jamoani ochlikdan oʻldirish uchun bu choʻlga olib keldingiz.”

⁴Shunda Otamiz Musoga dedi: “Mana, Men sizlar uchun osmondan non yogʻdiraman. Xalq har kuni chiqib, oʻsha kunning ulushini yigʻib olsin. Shu yoʻl bilan Men ularni sinayman: ular Mening koʻrsatmamga amal qiladimi yoki yoʻqmi? ^a a v4 Iso Oʻzini Otamiz beradigan haqiqiy non — olamga hayot berish uchun osmondan tushgan hayot noni deb ataganida, osmondan kelgan mana shu nonga ishora qildi. ⁵Oltinchi kuni esa ular olib kelganlarini tayyorlab qoʻyishsin — bu har kuni yigʻadiganlaridan ikki barobar koʻp boʻladi.”

⁶Muso bilan Horun butun Isroil xalqiga dedi: “Kechqurun sizlarni Misr yurtidan Otamiz olib chiqqanini bilib olasizlar, ⁷ertalab esa Otamizning ulugʻvorligini koʻrasizlar. Chunki U Oʻziga qarshi qilgan noroziligingizni eshitdi. Bizlar kim edikki, bizga qarshi norozilik qilsangizlar?” ⁸Muso dedi: “Otamiz kechqurun sizlarga yeyishga goʻsht, ertalab esa istaganingizcha non berganida — chunki U Oʻziga qarshi qilgan noroziligingizni eshitdi — bizlar kim boʻlibmiz? Noroziligingiz bizga qarshi emas, balki Otamizga qarshidir.” ⁹Muso Horunga dedi: “Butun Isroil jamoasiga ayt: «Otamiz huzuriga yaqinlashinglar, chunki U noroziligingizni eshitdi.»” ¹⁰Horun butun Isroil xalqiga gapirayotganida, ular choʻl tomonga qarashdi va Otamizning ulugʻvorligi bulut ichida namoyon boʻldi. ¹¹Otamiz Musoga dedi:

¹²“Men Isroil xalqining noroziligini eshitdim. Ularga ayt: Oqshom payti goʻsht yeysizlar, ertalab esa non bilan toʻyasizlar. Shunda Men Otangiz ekanimni bilib olasizlar.”

¹³Oʻsha kuni kechqurun bedana kelib, qarorgohni qoplab oldi; ertalab esa qarorgoh atrofida bir qatlam shudring yotardi. ¹⁴Shudring qatlami koʻtarilgach, choʻl yuzasini qirov kabi mayda uvoqlar qoplab turgan edi. ¹⁵Isroil xalqi buni koʻrib, uning nimaligini bilmagani uchun bir-biridan soʻrashdi: “Bu nima?” Muso ularga dedi: “Bu — Otamiz sizlarga yeyish uchun bergan nondir.”

¹⁶Otamiz shunday amr qildi: “Har bir kishi yeya oladigan miqdorda — chodiringizdagi har bir jon boshiga ikki litrcha — yigʻib olinglar.”

¹⁷Isroil xalqi shunday qildi. Ular yigʻib olishdi — kimdir koʻproq, kimdir ozroq. ¹⁸Lekin ikki litrlik oʻlchov bilan oʻlchaganlarida, koʻp yigʻgan kishida ortiqcha qolmadi, oz yigʻganda esa kamchilik boʻlmadi — har kim aynan oʻzi yeya oladigan miqdorda yigʻgan edi. ¹⁹Muso ularga dedi: “Hech kim undan ertalabgacha ortdirib qoldirmasin.” ²⁰Ammo ular Musoga quloq solishmadi — baʼzilari uning bir qismini ertalabgacha qoldirishdi; u qurtlab, sasib ketdi. Muso ulardan gʻazablandi. ²¹Ular har kuni ertalab, har kim oʻzining yeyishiga qarab, uni yigʻib olardi; quyosh qizib ketganda esa u erib ketardi.

²²Oltinchi kuni ular ikki barobar koʻp non — har bir kishiga toʻrt litrcha — yigʻib olishdi va jamoaning barcha yoʻlboshchilari kelib, Musoga xabar berishdi.

²³Muso ularga dedi: “Otamiz shunday dedi: Ertaga — tantanali dam olish kuni, Otangizga atalgan muqaddas Shabbatdir. Yopadiganingizni yoping, qaynatadiganingizni qaynatib oling, ortib qolganini esa ertalabgacha saqlab qoʻyinglar.”

²⁴Shunday qilib, ular Muso amr qilganidek, uni ertalabgacha saqlab qoʻyishdi; u na sasidi, na qurtladi. ²⁵Muso dedi: “Buni bugun yenglar, chunki bugun Otamizga atalgan Shabbatdir; bugun uni dalada topolmaysizlar. ²⁶Olti kun uni yigʻib olasizlar, ammo yettinchi kuni — Shabbat kuni — hech narsa boʻlmaydi.” ²⁷Yettinchi kuni xalqning baʼzilari yigʻish uchun chiqishdi, lekin hech narsa topishmadi.

²⁸Otamiz Musoga dedi: “Qachongacha Mening amrlarim va koʻrsatmalarimga rioya qilishdan bosh tortasizlar? ²⁹Mana, Men sizlarga Shabbatni berdim; shuning uchun oltinchi kuni Men sizlarga ikki kunlik non beraman. Har kim oʻz joyida qolsin; yettinchi kuni hech kim oʻz joyidan chiqmasin.”

³⁰Shunday qilib, xalq yettinchi kuni dam oldi.

³¹Isroil xonadoni unga “manna” deb nom berdi; u kashnich urugʻiga oʻxshardi, oppoq edi va taʼmi asalli yupqa non kabi edi. ^b b v31 “Manna” nomi xalqning birinchi savoli — “Bu nima?” degan savolni aks ettiradi; ular nonga oʻzlarining undan hayratlanishlariga qarab nom berishdi.

³²Muso dedi: “Otamiz shunday amr qildi: «Undan ikki litrcha miqdorini kelajak avlodlaringiz uchun saqlab qoʻyinglar, toki ular Men sizlarni Misr yurtidan olib chiqqanimda, choʻlda sizlarga yedirgan nonni koʻrsinlar.»”

³³Muso Horunga dedi: “Bir koʻza ol, uni ikki litrcha manna bilan toʻldir va kelajak avlodlaring uchun saqlanishi uchun uni Otamiz huzuriga qoʻy.” ³⁴Otamiz Musoga amr qilganidek, Horun uni saqlanishi uchun guvohlik huzuriga qoʻydi. ^c c v34 Guvohlik: ahdning tosh lavhalari boʻlib, ular keyinchalik Ahd sandigʻi ichida saqlangan. ³⁵Isroil xalqi aholi yashaydigan yurtga yetib borguncha, qirq yil manna yedi. Ular Kanon yurti chegarasiga yetib borguncha manna yeb yurishdi. ³⁶(Bir omer taxminan ikki litrni oladi — bu bir efaning oʻndan bir qismidir.)