निर्गम 16

16 ¹ मग सर्व इस्राएल मंडळी एलीमहून निघाली आणि एलीम व सीनाय यांच्यामध्ये असलेल्या सीन रानात आली; मिसर देश सोडल्यानंतर दुसऱ्या महिन्याच्या पंधराव्या दिवशी ती तेथे आली. ² आणि त्या रानात इस्राएल लोकांची सर्व मंडळी मोशे व अहरोन यांच्याविरुद्ध कुरकुर करू लागली. ³ इस्राएल लोक त्यांना म्हणाले, “मिसरमध्ये मांसाच्या हंड्यांजवळ बसून पोटभर भाकर खात असताना आमच्या पित्याच्या हाताने आम्ही मेलो असतो तर बरे झाले असते! कारण या सगळ्या समुदायाला भुकेने मारण्यासाठी तुम्ही आम्हांला या रानात आणले आहे.”

⁴ तेव्हा आमचा पिता मोशेला म्हणाला, “पाहा, मी तुमच्यासाठी स्वर्गातून भाकर पाडीन. लोकांनी दररोज बाहेर जाऊन त्या दिवसापुरता वाटा गोळा करावा, म्हणजे मी त्यांची परीक्षा घेईन—ते माझ्या शिकवणीप्रमाणे चालतात की नाही हे पाहीन.” ^a a v4 येशूने स्वतःला आमचा पिता देतो ती खरी भाकर—जगाला जीवन देण्यासाठी स्वर्गातून उतरलेली जीवनाची भाकर—म्हटले, तेव्हा त्याने स्वर्गातून आलेल्या याच भाकरीकडे निर्देश केला. ⁵ आणि सहाव्या दिवशी ते जे आणतील ते तयार करतील—दररोज गोळा करतात त्याच्या दुप्पट.

⁶ मग मोशे व अहरोन सर्व इस्राएल लोकांना म्हणाले, “संध्याकाळी तुम्हांला कळेल की तुम्हांला मिसर देशातून बाहेर आणणारा आमचा पिता होता, ⁷ आणि सकाळी तुम्ही आमच्या पित्याचे तेज पाहाल—त्याच्याविरुद्ध केलेली तुमची कुरकुर त्याने ऐकली आहे. आम्ही कोण आहोत की तुम्ही आमच्याविरुद्ध कुरकुर करता? ⁸ मोशे म्हणाला, “संध्याकाळी आमचा पिता तुम्हांला खायला मांस देईल आणि सकाळी पोटभर भाकर देईल, कारण त्याच्याविरुद्ध केलेली तुमची कुरकुर त्याने ऐकली आहे—आम्ही तर कोण आहोत? तुमची कुरकुर आमच्याविरुद्ध नाही, तर आमच्या पित्याविरुद्ध आहे.” ⁹ मोशे अहरोनाला म्हणाला, “सर्व इस्राएल मंडळीला सांग: आमच्या पित्याजवळ या—त्याने तुमच्या तक्रारी ऐकल्या आहेत.” ¹⁰ अहरोन सर्व इस्राएल लोकांशी बोलत असताना त्यांनी रानाकडे नजर लावली, आणि आमच्या पित्याचे तेज ढगात प्रकट झाले. ¹¹ आणि आमचा पिता मोशेला म्हणाला,

¹² मी इस्राएलाची कुरकुर ऐकली आहे. त्यांना सांग: संधिप्रकाशी तुम्ही मांस खाल; आणि सकाळी भाकरीने तृप्त व्हाल. मग तुम्हांला कळेल की मी तुमचा पिता आहे.

¹³ त्या संध्याकाळी लावे पक्षी येऊन छावणी झाकून टाकली; आणि सकाळी छावणीभोवती दव पडून थर साचला. ¹⁴ दवाचा थर उडून गेल्यावर, रानाच्या पृष्ठभागावर हिमासारखे बारीक, नाजूक कण पसरलेले दिसले. ¹⁵ ते पाहून इस्राएल लोक एकमेकांना विचारू लागले, “हे काय आहे?”—कारण ते काय होते हे त्यांना ठाऊक नव्हते. मोशे त्यांना म्हणाला, “आमच्या पित्याने तुम्हांला खायला दिलेली ही भाकर आहे.” ¹⁶ आमच्या पित्याने अशी आज्ञा दिली आहे: “प्रत्येक जण जितके खाऊ शकेल तितके गोळा करा—माणशी सुमारे दोन शेर, तुमच्या तंबूतल्या प्रत्येकासाठी.” ¹⁷ इस्राएल लोकांनी तसेच केले. कोणी जास्त, कोणी कमी असे त्यांनी गोळा केले. ¹⁸ पण दोन शेरच्या मापाने मोजले तेव्हा, ज्याने जास्त गोळा केले त्याच्याजवळ काही उरले नाही, आणि ज्याने कमी गोळा केले त्याच्याजवळ काही कमी पडले नाही—प्रत्येकाने जितके खाता येईल तितकेच गोळा केले होते. ¹⁹ मग मोशे त्यांना म्हणाला, “यातले काहीही कोणी सकाळपर्यंत उरवून ठेवू नये.” ²⁰ पण त्यांनी मोशेचे ऐकले नाही—कोणी त्यातले काही सकाळपर्यंत ठेवले; त्याला किडे पडले व त्याची दुर्गंधी सुटली. तेव्हा मोशे त्यांच्यावर रागावला. ²¹ रोज सकाळी प्रत्येक जण आपल्या खाण्याप्रमाणे ते गोळा करी; आणि ऊन तापले की ते वितळून जाई.

²² सहाव्या दिवशी त्यांनी दुप्पट भाकर, प्रत्येकी दोन ओमर, गोळा केली; तेव्हा मंडळीचे सर्व पुढारी येऊन मोशेला हे सांगू लागले. ²³ तो त्यांना म्हणाला, “आमचा पिता असे म्हणाला आहे: उद्या पूर्ण विसाव्याचा दिवस आहे, तुमच्या पित्यासाठी पवित्र शब्बाथ आहे. जे भाजायचे ते भाजा, जे शिजवायचे ते शिजवा, आणि जे उरेल ते सकाळपर्यंत राखून ठेवा.” ²⁴ मोशेच्या आज्ञेप्रमाणे ते सकाळपर्यंत राखून ठेवले, आणि त्याची दुर्गंधी सुटली नाही की त्याला किडेही पडले नाहीत. ²⁵ मोशे म्हणाला, “आज ते खा; आज आमच्या पित्याचा शब्बाथ आहे; आज ते तुम्हांला शेतात सापडणार नाही. ²⁶ सहा दिवस तुम्ही ते गोळा करावे, पण सातव्या दिवशी, म्हणजे शब्बाथाच्या दिवशी, ते मुळीच मिळणार नाही.” ²⁷ सातव्या दिवशी काही लोक ते गोळा करायला बाहेर गेले, पण त्यांना ते मुळीच मिळाले नाही.

²⁸ तेव्हा आमचा पिता मोशेला म्हणाला, “तुम्ही माझ्या आज्ञा व माझ्या शिकवणी पाळायला कोठवर नकार देणार? ²⁹ पाहा, मी तुम्हांला शब्बाथ दिला आहे; म्हणून सहाव्या दिवशी मी तुम्हांला दोन दिवसांची भाकर देतो. प्रत्येक जण आपापल्या ठिकाणी राहा; सातव्या दिवशी कोणीही आपले ठिकाण सोडून बाहेर जाऊ नये.”

³⁰ तेव्हा लोकांनी सातव्या दिवशी विसावा घेतला.

³¹ इस्राएलाच्या घराण्याने त्याला मान्ना असे नाव दिले; ते धण्यासारखे, पांढरे होते, आणि त्याची चव मधाच्या पापडीसारखी होती. ^b b v31 मान्ना हे नाव लोकांच्या पहिल्या प्रश्नाचे—“हे काय आहे?”—प्रतिध्वनी करते; त्यांनी आपल्या विस्मयावरूनच त्या भाकरीला नाव दिले. ³² मोशे म्हणाला, “आमच्या पित्याने अशी आज्ञा दिली आहे: ‘तुमच्या पिढ्यानपिढ्यांसाठी यातले सुमारे दोन शेर राखून ठेवा, म्हणजे मिसर देशातून तुम्हांला बाहेर आणले तेव्हा रानात मी तुम्हांला जी भाकर खायला दिली ती त्यांना पाहता येईल.’” ³³ मोशे अहरोनाला म्हणाला, “एक भांडे घे, त्यात सुमारे दोन शेर मान्ना भर, आणि तुमच्या पिढ्यानपिढ्यांसाठी राखण्यासाठी ते आमच्या पित्यासमोर ठेव.” ³⁴ आमच्या पित्याने मोशेला आज्ञा दिल्याप्रमाणे, अहरोनाने ते राखण्यासाठी साक्षीसमोर ठेवले. ^c c v34 साक्ष: कराराच्या दगडी पाट्या, ज्या पुढे कोशात ठेवण्यात आल्या. ³⁵ इस्राएल लोकांनी चाळीस वर्षे मान्ना खाल्ला, वस्ती करण्याजोग्या देशात पोहचेपर्यंत. कनान देशाच्या सीमेवर पोहचेपर्यंत त्यांनी मान्ना खाल्ला. ³⁶ (एक ओमरात सुमारे दोन शेर मावतात—एफाचा दशांश.)