زمونږ پلار د آسمان نه ډوډۍ ورورول

په دښته کې وږي، اسرائيل ارمان کوي چې کاش په مصر کې د غوښې د دېګونو تر څنګ مړه شوي وای. زموږ پلار له آسمان څخه ډوډۍ وروي، او راټولول پخپله یوه ازموینه ده: د ورځې لپاره بس، د شپې لپاره هیڅ نه ساتل، او له سبت مخکې دوه چنده. ځینې بیا هم ساتي، او چینجي پکې پیدا کیږي.

څپرکی 16.

د اِسرائيلو ټوله جماعت د اېلِيم نه روان شو او د سِين بيديا ته راغلو، چې د اېلِيم او د سِينا په مينځ کښې ده، د مِصر د مُلک د پرېښودو نه پس د دوېمې مياشتې په پينځلسمه ورځ. د اِسرائيلو د خلقو ټوله جماعت په بيديا کښې د موسىٰ او هارون په خلاف ګيله وکړله. اِسرائيليانو هغوئ ته ووئيل چې، ”کاش چې مونږ د مِصر په مُلک کښې د زمونږ پلار په لاس مړۀ شوى وَى، کله چې مونږ د غوښو د ديګيو سره کښېناستو او ډوډۍ مو مړېدو ته خوړله! خو تاسو مونږ دې بيديا ته راوستلو، دې دپاره چې دا ټوله جماعت په وږو مرګ ورکړئ.“

نو زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”وګوره، زۀ به تاسو دپاره د آسمان نه ډوډۍ ورورومه. هره ورځ دې خلق ووځى او د هغې ورځې حصه دې راغونډه کړى، دې دپاره چې زۀ يې وآزمايم چې زما د حُکم پېروى کوى کۀ نه؟ ^a په شپږمه ورځ به هغوئ هغه څۀ تيار کړى چې راوړى يې — د هر ورځني راغونډ کړي دوه چنده.“

موسىٰ او هارون د اِسرائيلو ټولو خلقو ته ووئيل چې، ”په ماښام کښې به تاسو پوهه شئ چې دا زمونږ پلار وو چې تاسو يې د مِصر د مُلک نه راوويستئ، او په سحر کښې به تاسو د زمونږ پلار لوئى وګورئ — هغۀ ستاسو هغه ګيله واورېده چې د هغۀ په خلاف وه. مونږ څۀ يُو چې تاسو زمونږ ګيله کوئ؟“ موسىٰ ووئيل چې، ”کله چې زمونږ پلار تاسو ته په ماښام کښې خوړو دپاره غوښه درکړى او په سحر کښې هغه ټوله ډوډۍ چې تاسو يې غواړئ، نو دا ځکه چې هغۀ ستاسو هغه ګيله واورېده چې د هغۀ په خلاف وه — مونږ څۀ يُو؟ ستاسو ګيله زمونږ په خلاف نۀ ده، بلکې د زمونږ پلار په خلاف ده.“ موسىٰ هارون ته ووئيل چې، ”د اِسرائيلو ټولې جماعت ته ووايه چې، ’د زمونږ پلار په مخکښې راشئ — هغۀ ستاسو ګيله واورېده.‘“ هارون د اِسرائيلو ټولو خلقو ته خبرې کولې؛ هغوئ بيديا ته وکتل، او د زمونږ پلار لوئى په وريځ کښې ښکاره شوه. او زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې،

”ما د اِسرائيلو ګيله واورېده. هغوئ ته ووايه چې، په ماښام کښې به تاسو غوښه خورئ او په سحر کښې به تاسو په ډوډۍ مړۀ شئ. بيا به تاسو پوهه شئ چې زۀ ستاسو پلار يم.“

په هغه ماښام کښې مړزان راغلل او خېمه ګاه يې پټه کړله، او په سحر کښې يې چاپېره پرخه پرته وه. کله چې پرخه پورته شوه، نو د بيديا په مخ باندې نرم نرم دانې، د کوږ په شان نرمې، پرتې وې. کله چې اِسرائيليانو دا وليدل، نو يو بل ته يې ووئيل چې، ”دا څۀ شے دے؟“ — ځکه چې هغوئ نۀ پوهېدل چې دا څۀ وو. موسىٰ ووئيل چې، ”دا هغه ډوډۍ ده چې زمونږ پلار تاسو ته د خوړو دپاره درکړې ده.“

دا هغه څۀ دى چې زمونږ پلار حُکم کړے دے چې، ”هر څوک دې هومره راغونډه کړى څومره چې خوړلے شى، د هر سر دپاره دوه قرارى، ستاسو په خېمه کښې د هر چا دپاره.“

او د اِسرائيلو خلقو هم داسې وکړل. هغوئ راغونډه کړله، چا زياته او چا لږه. خو کله چې يې د دوو قرارو په پېمانه پېمائش وکړو، نو چا چې زياته راغونډه کړې وه، د هغۀ سره زياته نۀ وه، او چا چې لږه راغونډه کړې وه، د هغۀ سره کمه نۀ وه — هر چا هومره راغونډه کړې وه څومره چې خوړلے شو. او موسىٰ هغوئ ته ووئيل چې، ”هيڅوک دې د دې نه څۀ تر سحره مۀ پرېږدى.“ هغوئ د موسىٰ خبره وا نۀ ورېدله — ځنو خلقو حصه يې تر سحره پرېښوده؛ نو چينجى پرې راغلل او بوئ پرې شو. موسىٰ پرې غصه شو. هر سحر هغوئ دا راغونډه کوله، هر چا د خپل خوراک په اندازه؛ کله چې لمر ګرم شو، نو دا به ويلے شوه.

په شپږمه ورځ هغوئ دوه چنده ډوډۍ راغونډه کړله، هر چا نژدې څلور قرارى، او د جماعت ټول مشران راغلل او موسىٰ ته يې ووئيل.

هغۀ هغوئ ته ووئيل چې، ”دا هغه څۀ دى چې زمونږ پلار وئيلى دى چې، سبا د آرام ورځ ده، ستاسو د پلار دپاره يو پاک سبت. څۀ چې پخوئ هغه پخ کړئ، او څۀ چې اېشوئ هغه اېشوئ، او څۀ چې پاتې شى هغه تر سحره وساتئ.“

نو هغوئ دا تر سحره وساتله، لکه څنګه چې موسىٰ حُکم کړے وو، او نۀ بوئ پرې شو او نۀ چينجى پرې راغلل. موسىٰ ووئيل چې، ”دا نن وخورئ، ځکه چې نن د زمونږ پلار دپاره سبت دے؛ نن به تاسو دا په پټى کښې ونۀ مومئ. شپږ ورځې تاسو دا راغونډه کوئ، خو په اوومه ورځ، چې سبت دے، هيڅ به نۀ وى.“ په اوومه ورځ ځنې خلق د راغونډولو دپاره ووتل، خو هيڅ يې ونۀ موندل.

او زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”تر کله به تاسو زما د حُکمونو او زما د هدايتونو د ساتلو نه اِنکار کوئ؟ وګوره، ما تاسو ته سبت درکړے دے؛ نو په شپږمه ورځ زۀ تاسو ته د دوو ورځو ډوډۍ درکوم. هر څوک دې په خپل ځائ کښې پاتې شى؛ هيڅوک دې په اوومه ورځ د خپل ځائ نه مۀ وځى.“

نو خلقو په اوومه ورځ آرام وکړو.

د اِسرائيلو کور دا نوم ”من“ ورکړو؛ دا د دانيوالو د دانې په شان وه، سپينه، او خوند يې د شاتو د ټيکيو په شان وو. ^b

موسىٰ ووئيل چې، ”دا هغه څۀ دى چې زمونږ پلار حُکم کړے دے چې، ’د دې نه نژدې دوه قرارى ستاسو د نسلونو دپاره وساتئ، دې دپاره چې هغوئ هغه ډوډۍ وګورى چې ما تاسو ته په بيديا کښې خوراکوله کله چې ما تاسو د مِصر د مُلک نه راوويستئ.‘“

موسىٰ هارون ته ووئيل چې، ”يو کوزه واخله، نژدې دوه قرارى من پکښې ډک کړه، او د زمونږ پلار په مخکښې يې کېږده، چې ستاسو د نسلونو په اوږدو کښې وساتلے شى.“ لکه څنګه چې زمونږ پلار موسىٰ ته حُکم کړے وو، هم هغه شان هارون دا د ګواهۍ په مخکښې کېښودل چې وساتلے شى. ^c اِسرائيليانو څلوېښت کاله من وخوړل، تر څو چې هغوئ يو آباد مُلک ته ورسېدل. هغوئ من خوړل تر څو چې د کنعان د مُلک سرحد ته ورسېدل. (يو عومر نژدې دوه قرارى وى — د يوې اېفه لسمه حصه.).