1 Para Raja 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹Prabu Suleman nresnani akeh wong wadon bangsa manca, saliyane putrine Pringon—yaiku wong Moab, wong Amon, wong Edom, wong Sidon lan wong Het,

²yaiku saka bangsa-bangsa kang wis didhawuhake dening Rama kita marang wong Israel, mangkene: “Kowe aja padha laki-rabi karo wong-wong iku, lan wong-wong iku aja karo kowe, awit mesthi bakal mbelokake atimu ngetutake allah-allahe.” Nanging Suleman rumaket marang wong-wong wadon mau kanthi katresnan.

³Panjenengane kagungan garwa pitung atus kang padha dadi putri lan selir telung atus; lan para garwane iku mbelokake panggalihe. ⁴Bareng Suleman wis sepuh, para garwane mbelokake panggalihe marang allah-allah liya, satemah panggalihe ora setya wutuh marang Rama kita, kaya panggalihe Dawud, bapakne. ⁵Suleman ngetutake Astoret, dewi sesembahane wong Sidon, lan Milkom, brahala njijiki sesembahane wong Amon. ⁶Suleman nglakoni piala ana ing paningale Rama kita lan ora setya temen anggone ngetutake Rama kita, kaya kang wis dilakoni dening Dawud, bapakne. ⁷Tumuli Suleman yasa papan pamujan ing panggonan dhuwur ana ing gunung sisih wetane Yerusalem kanggo Kamos, brahala njijiki sesembahane Moab, lan kanggo Molokh, brahala njijiki sesembahane wong Amon. ⁸Mangkono uga kang katindakake kanggo para garwane bangsa manca kabeh, kang padha ngobong dupa lan saos kurban marang allah-allahe.

⁹Rama kita duka marang Suleman, amarga panggalihe wis nyleweng saka Rama kita, Gusti Allahe Israel, kang wis ngatingal marang dheweke kaping pindho, ¹⁰lan wis dhawuh marang dheweke bab prakara iki, supaya aja ngetutake allah-allah liya. Nanging dheweke ora netepi apa kang wis didhawuhake dening Rama kita.

¹¹Mulane Rama kita ngandika marang Suleman: “Sarehne iki dadi klakuanmu lan kowe ora netepi prajanjian lan katetapanKu kang wis Dakdhawuhake marang kowe, Aku mesthi bakal ngrebut Kraton saka tanganmu lan Dakparingake marang abdimu.

¹²“Nanging marga saka Dawud, bapakmu, prakara iku ora bakal Daktindakake ing sajrone uripmu; bakal Dakrebut saka tangane anakmu. ¹³Ewadene Aku ora bakal ngrebut Kraton iku kabeh; anakmu bakal Dakparingi taler siji, marga saka Dawud, abdiKu, lan marga saka Yerusalem, kutha kang wis Dakpilih.”

Sang Rama Nangekake Hadad

¹⁴Tumuli Rama kita nangekake satru kanggo nglawan Suleman, yaiku Hadad, wong Edom, saka turune ratu ing Edom. ¹⁵Nalika Dawud perang nglawan Edom lan Yoab, senapatining wadyabala, munggah arep ngubur wong-wong kang padha mati, Yoab wis numpes saben wong lanang ing Edom. ¹⁶(Yoab lan wong Israel kabeh manggon ing kono nem sasi, nganti dheweke numpes saben wong lanang ing Edom.) ¹⁷Nanging Hadad keplayu menyang Mesir karo sawetara wong Edom saka para abdine bapakne; nalika iku Hadad isih bocah cilik. ¹⁸Wong-wong mau budhal saka Midian menyang Paran, banjur ngajak wong-wong saka Paran, nuli menyang Mesir, sowan marang Pringon, ratu ing Mesir, kang banjur maringi omah, pangan lan tanah marang Hadad. ¹⁹Hadad oleh sih kang gedhe ana ing paningale Pringon, satemah Pringon ngrabekake dheweke karo adhine garwane dhewe, yaiku adhine Sang Prameswari Tahpenes. ²⁰Adhine Tahpenes nglairake anak lanang kanggo Hadad, yaiku Genubat, kang disapih dening Tahpenes ana ing daleme Pringon; Genubat manggon ing kono ana ing antarane para putrane Pringon. ²¹Bareng Hadad krungu ana ing Mesir, yen Dawud wis sumare nunggil karo para leluhure lan Yoab, senapatining wadyabala, wis mati, banjur matur marang Pringon: “Keparenga kawula mantuk, supados kawula wangsul dhateng nagari kawula piyambak.”

²²Pangandikane Pringon: “Apa kang kokrasa kurang ana ing kene, dene kowe saiki kepengin mulih menyang nagaramu dhewe?” Wangsulane Hadad: “Boten wonten punapa-punapa, nanging mugi kawula keparenga kesah.”

²³Rama kita uga nangekake satru liyane kanggo nglawan Suleman, yaiku Rezon, anake Elyada, kang keplayu saka bendarane, yaiku Hadadezer, ratu ing Zoba. ²⁴Dheweke nglumpukake wong-wong lan dadi panggedhene grombolan perampok, sawise Dawud mateni wong-wong Zoba. Wong-wong mau menyang Damsyik, manggon ing kono, lan ngangkat dheweke dadi ratu ing Damsyik. ²⁵Rezon dadi satrune Israel sajrone uripe Suleman kabeh, nambahi pialane Hadad; dheweke sengit marang Israel lan ngerehake Aram.

Yerobeam Ngangkat Tangane

²⁶Yerobeam, anake Nebat, wong Efraim saka Zeredha, abdine Suleman, kang ibune sawijining randha aran Zerua, uga mbalela marang Sang Prabu. ²⁷Iki sababe dheweke ngangkat tangan nglawan Sang Prabu: Suleman yasa Milo lan nutup bolongane tembok ing kuthane Dawud, bapakne. ²⁸Yerobeam iku wong kang banget cakepe, lan bareng Suleman mirsa nom-noman mau sregep nyambut gawe, dheweke dipasrahi ngurus sakehing wong kang kapeksa nyambut gawe saka turune Yusuf. ²⁹Nalika iku Yerobeam metu saka Yerusalem, banjur dipethukake dening Nabi Ahia, wong Silo, ana ing dalan. Ahia nganggo jubah anyar, lan wong loro mau mung sakloron ana ing ara-ara. ³⁰Tumuli Ahia nyekel jubah anyar kang lagi dianggo mau, banjur disuwek-suwek dadi rolas potong.

³¹Ahia ngandika marang Yerobeam: “Jupuken sepuluh potong kanggo kowe dhewe, awit mangkene pangandikane Rama kita, Gusti Allahe Israel: ‘Lah, Aku arep ngrebut Kraton saka tangane Suleman lan kowe bakal Dakparingi taler sepuluh.

³²“Nanging taler siji bakal tetep dadi duweke, marga saka Dawud, abdiKu, lan marga saka Yerusalem, kutha kang wis Dakpilih saka sakehe taler Israel. ³³Iki bakal Daktindakake amarga wong-wong mau wis padha ninggal Aku lan nyembah marang Astoret, dewi sesembahane wong Sidon, Kamos, allahe Moab, lan Milkom, allahe wong Amon, sarta ora padha lumaku ing dalanKu—nglakoni apa kang bener ing paningalKu, netepi katetapan lan pranatanKu—kaya kang wis dilakoni dening Dawud, bapakne.

³⁴Nanging Aku ora bakal mundhut Kraton iku kabeh saka tangane; Aku bakal netepake dheweke dadi panguwasa ing sajrone uripe kabeh, marga saka Dawud, abdiKu, kang wis Dakpilih, kang netepi dhawuh lan katetapanKu. ³⁵Nanging Aku bakal mundhut Kraton iku saka tangane anake lan Dakparingake marang kowe—yaiku taler sepuluh. ³⁶Nanging marang anake Aku bakal maringi taler siji, supaya Dawud, abdiKu, tansah duwe damar ing ngarsaKu ana ing Yerusalem, kutha kang wis Dakpilih minangka papan asmaKu. ^a a v36 Sanajan ing sajroning paukuman, Rama kita tetep ngopeni damar kang murub kanggo tedhake Dawud—pepadhang kang ora tau pedhot, kang dijaga dening Panjenengane nganti tekan Gusti Yesus, Sang Putrane Dawud, kang njalari turun iku ora bakal nate peteng. ³⁷Aku bakal mundhut kowe, lan kowe bakal ngerehake samubarang kang dadi pepinginaning atimu; kowe bakal dadi ratu ngereh Israel. ³⁸Manawa kowe nuruti sakabehing apa kang Dakdhawuhake, lumaku ing dalanKu, lan nglakoni apa kang bener ing paningalKu kanthi netepi katetapan lan dhawuhKu kaya Dawud, abdiKu, mesthi Aku bakal nunggil karo kowe lan Aku bakal yasakake kowe sawijining wangsa kang langgeng, kaya anggonKu wis yasakake kanggo Dawud, sarta Dakparingake Israel marang kowe. ³⁹Aku bakal ndhatengake kasangsaran marang turune Dawud marga saka prakara iki, nanging ora ing salawase.’”

⁴⁰Mulane Suleman mbudidaya arep mateni Yerobeam, nanging Yerobeam keplayu menyang Mesir, sowan marang Sisak, ratu ing Mesir, lan manggon ing kono nganti Suleman seda.

Suleman Sumare Nunggil karo Para Leluhure

⁴¹Anadene lelakone Suleman liyane, yaiku samubarang kang katindakake lan kawicaksanane, apa ora katulis ana ing Kitab Lelakone Suleman? ⁴²Lawase Suleman jumeneng ratu ing Yerusalem ngereh Israel kabeh iku patang puluh taun. ⁴³Tumuli Suleman sumare nunggil karo para leluhure, kakubur ana ing kuthane Dawud, bapakne, lan Rehabeam, anake, jumeneng ratu nggenteni dheweke.