1 Para Raja 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Rehabeam lunga menyang Sikhem, awit wong Israel kabeh wis padha teka ing Sikhem arep ngangkat dheweke dadi raja. ²Nalika Yerobeam anake Nebat krungu bab iku—dheweke isih ana ing tanah Mesir, panggonane ngungsi saka ngarsane Prabu Suleman, lan manggon ana ing kono. ³Banjur ana kongkonan kang nyeluk dheweke. Yerobeam lan sapasamuwane Israel kabeh padha teka lan matur marang Rehabeam: ⁴“Bapak panjenengan sampun damel pasangan kawula awrat. Sapunika mugi karinganaken pakaryan awrat saha pasangan awrat ingkang dipuntanggelaken dening bapak panjenengan dhateng kawula sadaya, temah kawula sami badhe ngladosi panjenengan.”

⁵Wangsulane Rehabeam: “Padha lungaa dhisik telung dina, sawise iku balia menyang ngarepku.” Wong akeh mau banjur padha lunga.

⁶Prabu Rehabeam banjur rembugan karo para tuwa-tuwa kang padha ngladeni Suleman, bapakne, nalika isih urip. Pitakone: “Kepiye penemu kowe, kepriye aku kudu mangsuli wong-wong iki?”

⁷Aturipun: “Manawi ing dinten punika panjenengan ngladosi tiyang-tiyang punika, sarta mangsuli kanthi becik, temah tiyang-tiyang punika badhe dados abdi panjenengan ing salami-laminipun.”

⁸Nanging dheweke nampik pitutur saka para tuwa-tuwa mau, banjur rembugan karo para nom-noman kang bebarengan gedhe karo dheweke lan padha ngladeni dheweke. ⁹Pitakone marang wong-wong mau: “Kepiye penemumu? Kepriye anggonku kudu mangsuli wong-wong iki kang padha kandha marang aku, ‘Karinganna pasangan kang ditanggungake dening bapakmu marang aku kabeh’?”

¹⁰Para nom-noman kang bebarengan gedhe karo dheweke mau padha munjuk: “Mekaten prayoginipun atur panjenengan dhateng tiyang-tiyang ingkang sami matur, ‘Bapak panjenengan damel pasangan kawula awrat, nanging mugi panjenengan ngenthengaken’—mekaten pangandika panjenengan dhateng tiyang-tiyang punika: ‘Driji kelingkingku luwih kandel tinimbang bangkekane bapakku.’ ¹¹Bapakku wis nanggungake pasangan kang abot marang kowe kabeh; aku bakal nambahi abote. Bapakku wis ngajar kowe nganggo cemethi; aku bakal ngajar kowe nganggo kalajengking.”

¹²Sawise telung dina Yerobeam lan wong akeh kabeh padha bali menyang ngarsane Rehabeam, cocog karo kang wis diprentahake dening raja: “Baliya menyang ngarepku ing telung dina maneh.” ¹³Raja mangsuli wong akeh mau kanthi atos. Dheweke nampik pitutur kang wis diwenehake dening para tuwa-tuwa marang dheweke, ¹⁴banjur ngucap marang wong-wong mau cocog karo penemune para nom-noman: “Bapakku wis gawe pasanganmu abot; aku bakal nambahi abote. Bapakku wis ngajar kowe nganggo cemethi; aku bakal ngajar kowe nganggo kalajengking.”

¹⁵Dadi raja ora nggatekake wong akeh mau, awit kedadeyan iki saka karsane Rama kita, kanggo netepi pangandika kang wis dingandikakake dening Rama kita lantaran Ahia wong Silo marang Yerobeam anake Nebat.

¹⁶Bareng wong Israel kabeh weruh yen raja ora gelem ngrungokake, banjur padha mangsuli: “Apa ta panduman kita ing Dawud? Kita ora duwe warisan ing anake Isai! Padha mulih menyang tarubmu, he Israel! Saiki ngurusa omahmu dhewe, he Dawud!” Wong Israel banjur padha mulih menyang tarube dhewe-dhewe.

¹⁷Nanging Rehabeam isih ngratoni wong Israel kang padha manggon ing kutha-kutha ing tanah Yehuda. ¹⁸Prabu Rehabeam banjur ngutus Adoram, kang ngawasi para pagawe peksan, nanging wong Israel kabeh padha mbenturi watu nganti mati. Prabu Rehabeam gage-gage nunggang kreta banjur ngungsi menyang Yerusalem. ¹⁹Mangkono wong Israel padha mbalela marang turune Dawud nganti saprene.

²⁰Bareng wong Israel kabeh krungu yen Yerobeam wis bali, banjur padha nyeluk dheweke menyang pasamuwan lan diangkat dadi raja ngerehake wong Israel kabeh. Mung taler Yehuda kang isih setya marang turune Dawud.

²¹Bareng Rehabeam tekan Yerusalem, banjur nglumpukake wong turune Yehuda kabeh lan taler Benyamin—prajurit pinilih cacahe satus wolung puluh ewu—arep merangi turune Israel lan mbalekake kraton marang Rehabeam anake Suleman.

²²Nanging ana pangandikane Rama kita kang kaparingake marang Semaya, abdine Rama kita, mangkene:

²³“Kandhaa marang Rehabeam anake Suleman, raja ing Yehuda, lan marang wong turune Yehuda lan Benyamin kabeh, sarta marang wong akeh liyane:”

²⁴“Mangkene pangandikane Rama kita: Aja padha maju perang nglawan para sadulurmu, wong Israel. Padha muliha menyang omahmu dhewe-dhewe, awit prakara iki pancen saka Aku.” Wong-wong mau banjur padha ngestokake pangandika iku, lan padha bali mulih, cocog karo kang wis dingandikakake.

Yerobeam Nggawe Brahala ing Betel lan Dan

²⁵Yerobeam banjur mbangun Sikhem ing pagunungan Efraim lan manggon ana ing kono. Saka kono dheweke lunga lan mbangun Pnuel. ²⁶Yerobeam banjur mikir ing batin: “Saiki kraton iki bisa bali maneh marang turune Dawud. ²⁷Manawa wong-wong iki padha munggah saos kurban ana ing padalemane Rama kita ing Yerusalem, atine bakal padha bali marang gustine, yaiku Rehabeam raja ing Yehuda. Wong-wong mau bakal padha mateni aku lan bali marang Rehabeam raja ing Yehuda.” ²⁸Sawise njaluk pirembugan, raja banjur gawe pedhet emas loro. Dheweke kandha marang wong akeh: “Wis cukup anggonmu padha munggah menyang Yerusalem. He Israel, iki allah-allahmu, kang wis ngirid kowe metu saka tanah Mesir.” ²⁹Pedhet kang siji dipasang ana ing Betel, sijine ana ing Dan. ³⁰Prakara iki dadi dosa, awit wong akeh padha lunga nyembah ana ing ngarepe pedhet mau, nganti tekan Dan. ³¹Yerobeam uga yasa omah-omah pamujan ana ing tengger-tengger dhuwur, lan ngangkat imam saka sadhengah wong, dudu saka wong Lewi. ³²Yerobeam netepake dina riyaya ing tanggal limalas sasi kawolu, kaya dina riyayane wong Yehuda, lan saos kurban ana ing misbyah. Mangkono kang ditindakake ana ing Betel, saos kurban marang pedhet-pedhet gaweyane mau, lan ana ing kono dheweke ngangkat imam-imam kanggo tengger-tengger dhuwur kang wis digawe. ³³Ing tanggal limalas sasi kawolu—sasi kang direka-reka dhewe—dheweke munggah menyang misbyah kang digawe ana ing Betel, sarta netepake dina riyaya kanggo wong Israel, banjur munggah menyang misbyah mau arep ngobong dupa.