اسرائيل هلڪي جوئي لاءِ عرض ڪيو

اسرائيل رحبعام کي عرض ڪري ٿو ته سندس پيءُ جو جوئو هلڪو ڪري؛ هو پنهنجن دوستن جي صلاح مڃي ٿو ۽ ان جي بدران وڇن جو واعدو ڪري ٿو. ڏهه قبيلا الڳ ٿي يربعام کي بادشاهه بڻائين ٿا — اهو اسان جي پيءُ جو پنهنجو ڪم هو — جيڪو پوءِ بيت ايل ۽ دان ۾ سون جا ٻه ڦڏا ٺاهي ٿو ته جيئن ڪو به يروشلم ڏانهن واپس نه وڃي.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 23–24

باب 12.

رحبعام سڪم ڏانهن ويو، ڇاڪاڻ تہ سڄو اسرائيل کيس بادشاهه ڪرڻ لاءِ سڪم ۾ آيو هو. جڏهن نباط جي پٽ يربعام اها ڳالهه ٻڌي—هو اڃا مصر ۾ هو، جتي بادشاهه سليمان کان ڀڄي ويو هو ۽ اتي ئي رهيو هو. هنن ماڻهو موڪلي کيس سڏايو. يربعام ۽ اسرائيل جي سڄي جماعت اچي رحبعام کي چيو تہ ”تنهنجي پيءُ اسان جو جوئو سخت ڪيو هو. هاڻي تون پنهنجي پيءُ جي سخت مشقت ۽ ڳرو جوئو اسان تان هلڪو ڪر، تہ اسين تنهنجي خدمت ڪنداسين.“

هن کين چيو تہ ”ٽن ڏينهن لاءِ هليا وڃو، پوءِ مون وٽ موٽي اچو.“ تنهنڪري ماڻهو هليا ويا.

بادشاهه رحبعام انهن بزرگن سان صلاح ڪئي جيڪي سندس پيءُ سليمان جي جيئري هوندي سندس خدمت ڪندا هئا. پڇائين تہ ”اوهان جي صلاح ڪهڙي آهي، مان هنن ماڻهن کي ڪهڙو جواب ڏيان؟“

هنن وراڻيو تہ ”جيڪڏهن اڄ تون هنن ماڻهن جي خدمت ڪندين ۽ کين مهربانيءَ سان جواب ڏيندين، تہ اهي سدائين تنهنجا نوڪر رهندا.“

پر هن بزرگن جي صلاح رد ڪئي ۽ انهن نوجوانن سان صلاح ڪيائين جيڪي ساڻس گڏ وڏا ٿيا هئا ۽ سندس خدمت ڪندا هئا. هنن کان پڇائين تہ ”اوهان جي صلاح ڇا آهي؟ هنن ماڻهن کي اسين ڪهڙو جواب ڏيون جن مون کي چيو آهي تہ ’جيڪو جوئو تنهنجي پيءُ اسان تي رکيو هو سو هلڪو ڪر‘؟“

ساڻس گڏ وڏن ٿيل نوجوانن وراڻيو تہ ”جن ماڻهن توکي چيو آهي تہ ’تنهنجي پيءُ اسان جو جوئو ڳرو ڪيو هو، پر تون اهو هلڪو ڪر‘، تن کي هيئن چؤ تہ ’منهنجي ننڍي آڱر منهنجي پيءُ جي ڪمر کان وڌيڪ ٿلهي آهي.‘ منهنجي پيءُ اوهان تي ڳرو جوئو رکيو هو، مان اهو وڌيڪ ڳرو ڪندس. منهنجي پيءُ اوهان کي چابڪن سان سزا ڏني، مان اوهان کي وڇن سان سزا ڏيندس.“

ٽن ڏينهن پوءِ يربعام ۽ سڀ ماڻهو رحبعام وٽ موٽي آيا، جيئن بادشاهه چيو هو تہ ”ٽن ڏينهن ۾ مون وٽ موٽي اچجو.“ بادشاهه ماڻهن کي سختيءَ سان جواب ڏنو. بزرگن جيڪا صلاح کيس ڏني هئي سا رد ڪري، نوجوانن جي صلاح موجب کين چيائين تہ ”منهنجي پيءُ اوهان جو جوئو ڳرو ڪيو، مان اهو وڌيڪ ڳرو ڪندس. منهنجي پيءُ اوهان کي چابڪن سان سزا ڏني، مان اوهان کي وڇن سان سزا ڏيندس.“

تنهنڪري بادشاهه ماڻهن جي نہ ٻڌي، ڇاڪاڻ تہ اهو موڙ اسان جي پيءُ جي طرفان هو، تہ جيڪو ڪلام اسان جي پيءُ سيلوني اخياه جي وسيلي نباط جي پٽ يربعام کي چيو هو سو پورو ٿئي.

جڏهن سڀني اسرائيلين ڏٺو تہ بادشاهه کين ٻڌڻ کان انڪار ڪيو آهي، تڏهن هنن کيس وراڻيو تہ ”دائود ۾ اسان جو ڪهڙو حصو؟ يسي جي پٽ ۾ اسان جي ڪا ميراث ناهي! اي اسرائيل، پنهنجن تنبن ڏانهن! هاڻي اي دائود، پنهنجي گهر کي پاڻ سنڀال!“ تنهنڪري اسرائيل پنهنجن تنبن ڏانهن هليو ويو.

پر رحبعام اڃا انهن اسرائيلين تي راڄ ڪندو رهيو جيڪي يهوداه جي شهرن ۾ رهندا هئا. بادشاهه رحبعام ادورام کي موڪليو، جيڪو جبري مزدوريءَ تي نگران هو، پر سڀني اسرائيلين کيس پٿر هڻي ماري ڇڏيو. بادشاهه رحبعام تڪڙ ۾ پنهنجي رٿ تي چڙهي يروشلم ڏانهن ڀڄي ويو. سو اسرائيل اڄ ڏينهن تائين دائود جي گهراڻي جي خلاف باغي رهيو آهي.

جڏهن سڀني اسرائيلين ٻڌو تہ يربعام موٽي آيو آهي، تڏهن هنن کيس جماعت ۾ گهرايو ۽ سڄي اسرائيل جو بادشاهه بڻايو. رڳو يهوداه جو قبيلو دائود جي گهراڻي جي پٺيان رهيو.

جڏهن رحبعام يروشلم پهتو، تڏهن يهوداه جي سڄي گهراڻي ۽ بنيامين جي قبيلي کي گڏ ڪيائين—هڪ لک اسي هزار چونڊيل ويڙهاڪ—تہ اسرائيل جي گهراڻي سان وڙهن ۽ بادشاهي سليمان جي پٽ رحبعام کي موٽائي ڏين.

پر اسان جي پيءُ جو ڪلام اسان جي پيءُ جي ماڻهو سمعياه ڏانهن آيو تہ

”يهوداه جي بادشاهه سليمان جي پٽ رحبعام کي، يهوداه ۽ بنيامين جي سڄي گهراڻي کي ۽ باقي ماڻهن کي چؤ تہ

”اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ اوهين مٿي نہ وڃو تہ پنهنجن ڀائرن اسرائيلين سان وڙهو. اوهان مان هر ڪو پنهنجي گهر موٽي وڃي، ڇاڪاڻ تہ اهو مون کان آهي.“ تنهنڪري هنن سندس ڪلام مڃيو ۽ جيئن فرمايائين تيئن پنهنجي گهر موٽي ويا.

يربعام بيت ايل ۽ دان ۾ بت ٺاهيا

يربعام افرائيم جي جبلن ۾ سڪم ٺاهيو ۽ اتي رهيو. اتان نڪري فنوئيل ٺاهيائين. يربعام دل ۾ سوچيو تہ ”هاڻي بادشاهي وري دائود جي گهراڻي ڏانهن موٽي سگهي ٿي. جيڪڏهن هي ماڻهو يروشلم ۾ اسان جي پيءُ جي گهر ۾ قربانيون ڏيڻ لاءِ ويندا، تہ سندن دل پنهنجي مالڪ يهوداه جي بادشاهه رحبعام ڏانهن موٽي ويندي. پوءِ اهي مون کي ماري ڇڏيندا ۽ يهوداه جي بادشاهه رحبعام ڏانهن موٽي ويندا.“ صلاح ڪرڻ کان پوءِ بادشاهه سون جا ٻه وڇڙا ٺهرايا. ماڻهن کي چيائين تہ ”يروشلم ڏانهن مٿي وڃڻ اوهان لاءِ تمام گهڻو آهي. اي اسرائيل، هي اوهان جا معبود آهن جن اوهان کي مصر جي ملڪ مان ڪڍي آندو.“ هڪڙو بيت ايل ۾ ۽ ٻيو دان ۾ بيهاريائين. اهو گناهه بڻجي ويو، ڇاڪاڻ تہ ماڻهو هڪڙي جي اڳيان سجدو ڪرڻ لاءِ دان تائين ويندا هئا. يربعام اوچن هنڌن تي مندر ٺاهيا ۽ هر قسم جي ماڻهن مان پروهت مقرر ڪيائين، لاوين مان نہ. يربعام اٺين مهيني جي پندرهين تاريخ تي، يهوداه جي عيد وانگر، عيد مقرر ڪئي ۽ قربانگاهه تي قربانيون چاڙهيائين. بيت ايل ۾ هن ائين ڪيو، پنهنجن ٺاهيل وڇڙن لاءِ قربانيون ڏنائين، ۽ اتي پنهنجن ٺاهيل اوچن هنڌن لاءِ پروهت مقرر ڪيائين. اٺين مهيني جي پندرهين تاريخ تي—جيڪو مهينو هن پاڻ ٺاهيو هو—هو بيت ايل ۾ پنهنجي ٺاهيل قربانگاهه تي چڙهيو، ۽ اسرائيلين لاءِ عيد مقرر ڪيائين ۽ بخور ساڙڻ لاءِ قربانگاهه تي چڙهيو.