1 Księga Królewska 12

12 ¹Roboam udał się do Sychem, bo cały Izrael przybył do Sychem, aby ustanowić go królem. ²Gdy usłyszał o tym Jeroboam, syn Nebata — był jeszcze w Egipcie, dokąd uciekł przed królem Salomonem, i tam pozostał. ³Posłali więc po niego i wezwali go. Jeroboam i całe zgromadzenie Izraela przyszli i powiedzieli do Roboama: ⁴„Twój ojciec uczynił nasze jarzmo twardym. Teraz ulżyj nam w twardej pracy i ciężkim jarzmie, które nałożył na nas twój ojciec, a będziemy ci służyć.”

⁵Powiedział im: „Odejdźcie na trzy dni, a potem wróćcie do mnie.” Odszedł więc lud.

⁶Król Roboam zasięgnął rady starszych, którzy służyli jego ojcu Salomonowi, gdy ten żył. „Co radzicie mi odpowiedzieć temu ludowi?” — zapytał.

⁷Odpowiedzieli: „Jeśli dziś będziesz służył temu ludowi i odpowiesz mu łaskawie, będą twoimi sługami na zawsze.”

⁸Lecz on odrzucił radę starszych i zasięgnął rady młodzieńców, którzy wraz z nim dorastali i jemu służyli. ⁹Zapytał ich: „Co radzicie? Jak mamy odpowiedzieć temu ludowi, który powiedział do mnie: «Ulżyj nam w jarzmie, które nałożył na nas twój ojciec»?”

¹⁰Młodzieńcy, którzy wraz z nim dorastali, odpowiedzieli: „Temu ludowi, który powiedział do ciebie: «Twój ojciec uczynił nasze jarzmo ciężkim, lecz ty nam ulżyj» — tak im powiedz: «Mój mały palec jest grubszy niż biodra mojego ojca.» ¹¹Mój ojciec nałożył na was ciężkie jarzmo, ja zaś uczynię je jeszcze cięższym. Mój ojciec karcił was biczami, ja będę was karcił skorpionami.”

¹²Po trzech dniach Jeroboam i cały lud wrócili do Roboama, jak powiedział król: „Wróćcie do mnie po trzech dniach.” ¹³Król odpowiedział ludowi surowo. Odrzucił radę, którą dali mu starsi, ¹⁴i przemówił do nich według rady młodzieńców: „Mój ojciec uczynił wasze jarzmo ciężkim, ja zaś uczynię je jeszcze cięższym. Mój ojciec karcił was biczami, ja będę was karcił skorpionami.”

¹⁵Nie usłuchał więc król ludu, bo taki obrót spraw pochodził od naszego Ojca, aby wypełniło się słowo, które nasz Ojciec wypowiedział przez Achiasza Szilonitę do Jeroboama, syna Nebata.

¹⁶Gdy cały Izrael zobaczył, że król nie chce ich słuchać, odpowiedzieli mu: „Jaki mamy udział w Dawidzie? Nie mamy dziedzictwa w synu Jessego! Do swoich namiotów, Izraelu! Teraz zadbaj o swój własny dom, Dawidzie!” I rozszedł się Izrael do swoich namiotów.

¹⁷Lecz Roboam nadal panował nad Izraelitami, którzy mieszkali w miastach Judy. ¹⁸Król Roboam wysłał Adorama, który nadzorował roboty przymusowe, lecz cały Izrael ukamienował go na śmierć. Król Roboam czym prędzej wsiadł na swój rydwan i uciekł do Jerozolimy. ¹⁹Tak więc Izrael pozostaje w buncie przeciwko domowi Dawida aż do dnia dzisiejszego.

²⁰Gdy cały Izrael usłyszał, że Jeroboam wrócił, wezwali go na zgromadzenie i ustanowili go królem nad całym Izraelem. Tylko plemię Judy poszło za domem Dawida.

²¹Gdy Roboam przybył do Jerozolimy, zgromadził cały dom Judy i plemię Beniamina — sto osiemdziesiąt tysięcy wyborowych wojowników — aby walczyć z domem Izraela i przywrócić królestwo Roboamowi, synowi Salomona.

²²Lecz słowo naszego Ojca doszło do Szemajasza, męża naszego Ojca:

²³„Powiedz Roboamowi, synowi Salomona, królowi Judy, całemu domowi Judy i Beniamina oraz reszcie ludu:

²⁴„Tak mówi nasz Ojciec: Nie wyruszajcie do walki przeciwko swoim braciom, Izraelitom. Niech każdy wróci do swego domu, bo to ode mnie pochodzi.” Usłuchali więc jego słowa i zawrócili do domów, jak powiedział.

Jeroboam stawia bożki w Betel i Dan

²⁵Jeroboam odbudował Sychem w górach Efraima i tam zamieszkał. Stamtąd wyruszył i zbudował Penuel. ²⁶Jeroboam pomyślał sobie: „Teraz królestwo może powrócić do domu Dawida. ²⁷Jeśli ten lud będzie chodził składać ofiary w domu naszego Ojca w Jerozolimie, to serca ich zwrócą się ku ich panu, Roboamowi, królowi Judy. Zabiją mnie i wrócą do Roboama, króla Judy.” ²⁸Po zasięgnięciu rady król sporządził dwa złote cielce. Powiedział do ludu: „Zbyt uciążliwe jest dla was chodzenie do Jerozolimy. Oto twoi bogowie, Izraelu, którzy cię wyprowadzili z ziemi egipskiej.” ²⁹Jednego ustawił w Betel, a drugiego w Dan. ³⁰Stało się to grzechem, bo lud chodził oddawać pokłon przed jednym z nich aż do Dan. ³¹Jeroboam zbudował świątynki na wyżynach i ustanowił kapłanów spośród zwykłych ludzi, którzy nie byli Lewitami. ³²Jeroboam ustanowił święto w piętnastym dniu ósmego miesiąca, podobne do święta w Judzie, i składał ofiary na ołtarzu. Tak czynił w Betel, składając ofiary cielcom, które sporządził, i tam ustanowił kapłanów dla wyżyn, które pobudował. ³³W piętnastym dniu ósmego miesiąca — miesiąca, który sam sobie wymyślił — wstąpił do ołtarza, który zbudował w Betel, ustanowił święto dla Izraelitów i wstąpił do ołtarza, aby spalić kadzidło.