Urang Israil Menta Beuban nu Leuwih Hampang

Urang Israil menta ka Rehabam sangkan ngentengkeun tanggungan beurat ti bapana; manehna nurut kana piwuruk babaturanana, malah jangji rek make kalajengking. Sapuluh kaom mundur sarta ngangkat Yarobam jadi raja — pagawean Rama urang sorangan — tuluy Yarobam nyieun dua anak sapi emas di Betel jeung di Dan sangkan taya anu balik ka Yerusalem.

Pasal 12.

Rehabeam angkat ka Sikem, sabab sakabeh urang Israil geus ngumpul di Sikem rek ngangkat anjeunna jadi raja. Waktu Yarobam bin Nebat ngadangu hal eta — harita anjeunna masih keneh aya di Mesir, tempat anjeunna ngungsi ti Raja Suleman, sarta cicing di dinya. Tuluy maranehna nitah jelema pikeun manggil anjeunna. Yarobam jeung sakumpulan urang Israil daratang tuluy unjukan ka Rehabeam: “Rama anjeun parantos matak beurat beuban abdi sadaya. Ayeuna mugi hampangkeun padamelan anu abot sareng beuban anu beurat anu ditibankeun ku rama anjeun ka abdi sadaya, tangtos abdi sadaya baris ngawula ka anjeun.”

Saur anjeunna, “Maraneh baralik heula tilu poe, geus kitu datang deui ka kami.” Tuluy jalma-jalma teh arindit.

Raja Rehabeam tumaros ka para kokolot anu baheula ngawula ka Suleman ramana basa Suleman jumeneng keneh. Saurna, “Kumaha pamanggih aranjeun, kuduna kami ngajawab kumaha ka jalma-jalma ieu?”

Wangsulna, “Upami dinten ieu Sang Raja ngaladian ieu jalma-jalma, sareng ngawaler ku kasaean, tangtos maranehna baris jadi abdi Sang Raja salalanggengna.”

Tapi anjeunna nampik pamanggih para kokolot teh, tuluy tumaros ka para nonoman anu gede bareng jeung anjeunna sarta ngawula ka anjeunna. Saurna ka maranehna, “Kumaha pamanggih maraneh? Kudu kumaha urang ngajawab ka jalma-jalma anu ngomong ka kami, ‘Hampangkeun beuban anu ditibankeun ku rama anjeun ka abdi sadaya’?”

Wangsul para nonoman anu gede bareng jeung anjeunna teh, “Kieu bae waler ka jalma-jalma anu ngomong ka Sang Raja, ‘Rama anjeun parantos matak beurat beuban abdi sadaya, mugi ku anjeun dihampangkeun’ — kieu waler ka maranehna: ‘Jariji leutik kami leuwih gede batan cangkeng rama kami.’ Rama kami geus nibankeun beuban anu beurat ka maraneh, ari kami rek nambahan beuratna. Rama kami ngahukum maraneh ku pecut, ari kami rek ngahukum maraneh ku kalajengking.”

Sanggeus tilu poe, Yarobam jeung sakabeh jalma daratang deui ka Rehabeam, luyu jeung timbalan raja, “Datang deui ka kami tilu poe deui.” Raja ngawaler ka jalma-jalma teh kalawan garihal. Anjeunna nampik pamanggih anu dibikeun ku para kokolot, tuluy nyarios ka maranehna saluyu jeung pamanggih para nonoman, “Rama kami geus nibankeun beuban anu beurat ka maraneh, ari kami rek nambahan beuratna. Rama kami ngahukum maraneh ku pecut, ari kami rek ngahukum maraneh ku kalajengking.”

Jadi raja teu maliré kana panuhun jalma-jalma teh, sabab kajadian ieu teh asalna ti Rama urang, pikeun ngabuktikeun pangandika anu diandikakeun ku Rama urang ngaliwatan Ahia urang Silo ka Yarobam bin Nebat.

Waktu sakabeh urang Israil nenjo yen raja teu kersa ngadangukeun maranehna, tuluy ngajawab ka anjeunna, “Naon bagian kami dina diri Daud? Kami teu boga warisan dina diri putra Isai! Geura marulang ka kemah masing-masing, eh Israil! Daud, ayeuna urus bae imah sorangan!” Tuluy urang Israil marulang ka kemahna masing-masing.

Tapi Rehabeam tetep marentah urang Israil anu maratuh di kota-kota Yuda. Raja Rehabeam ngutus Adoram, anu ngawaskeun kuli paksa, tapi manehna dibaledogan batu nepi ka tiwas ku sakabeh urang Israil. Raja Rehabeam buru-buru tunggang kareta tuluy kabur ka Yerusalem. Nepi ka kiwari urang Israil tetep baruntak ngalawan kulawarga Daud.

Waktu sakabeh urang Israil ngadenge yen Yarobam geus balik, maranehna nyalukan anjeunna kana pasamoan, tuluy ngangkat anjeunna jadi raja sakabeh urang Israil. Ngan kaom Yuda bae anu tetep ngilu ka kulawarga Daud.

Waktu Rehabeam sumping ka Yerusalem, anjeunna ngumpulkeun sakabeh kulawarga Yuda jeung kaom Binyamin — 180.000 prajurit pinilih — pikeun merangan kulawarga Israil sarta mulangkeun karajaan ka Rehabeam bin Suleman.

Tapi aya pangandika Rama urang ka Semaya, abdi Rama urang, kieu ungelna:

“Bejakeun ka Rehabeam bin Suleman, raja Yuda, ka sakabeh kulawarga Yuda jeung Binyamin, katut jalma-jalma lianna:

“Kieu dawuhan Rama urang: Ulah arindit perang ngalawan dulur-dulur maraneh, urang Israil. Baralik bae masing-masing ka imah sewang-sewangan, sabab ieu teh asalna ti Kami.” Tuluy maranehna narurut kana pangandika-Na sarta marulang ka imah masing-masing, luyu jeung timbalan Mantenna.

Yarobam Nyieun Brahala di Betel jeung Dan

Yarobam ngadegkeun kota Sikem di pagunungan Epraim tuluy cicing di dinya. Ti dinya anjeunna indit tuluy ngadegkeun Penuel. Yarobam mikir dina hatena, “Ayeuna bisa jadi karajaan teh baris balik deui ka kulawarga Daud. Lamun jalma-jalma ieu arindit kurban ka Bait Rama urang di Yerusalem, tangtu hatena baris balik deui ka gustina, nya eta Rehabeam raja Yuda. Tangtu kami ieu rek dipaehan ku maranehna, tuluy marulang ka Rehabeam raja Yuda.” Sanggeus neangan pamanggih, raja teh nyieun dua anak sapi tina emas. Saurna ka jalma-jalma, “Teuing beurat teuing pikeun maraneh kudu arindit ka Yerusalem. Ieu allah-allah maraneh, eh Israil, anu geus nyandak maraneh kaluar ti tanah Mesir.” Anu hiji ditempatkeun di Betel, anu hiji deui di Dan. Ieu teh jadi dosa, sabab jalma-jalma arindit nyembah ka hareupeun anu hiji nepi ka Dan. Yarobam ngadegkeun kuil-kuil di tempat-tempat luhur sarta ngangkat imam-imam ti sagala rupa jalma, lain ti kaom Lewi. Yarobam netepkeun hiji pesta dina poe kalima belas bulan kadalapan, cara pesta di Yuda, sarta ngahaturkeun kurban dina altar. Kitu anu dilampahkeun ku anjeunna di Betel, ngurbankeun ka anak sapi anu geus dijieun ku anjeunna, sarta di dinya ngangkat imam-imam pikeun tempat-tempat luhur anu geus dijieunna. Dina poe kalima belas bulan kadalapan — bulan anu diada-adakeun ku anjeunna sorangan — anjeunna unggah ka altar anu geus diadegkeun di Betel, sarta netepkeun hiji pesta pikeun urang Israil, tuluy unggah ka altar pikeun ngukus menyan.