Israel pleit vir ’n ligter juk

Israel vra Rehabeam om sy vader se juk ligter te maak; hy volg sy vriende se raad en belowe eerder skerpioene. Tien stamme stap weg en kroon Jerobeam — ons Vader se eie doen — wat dan twee goue kalwers in Betel en Dan maak sodat niemand teruggaan na Jerusalem nie.

Hoofstuk 12.

Rehabeam het na Sigem toe gegaan, want die hele Israel het na Sigem toe gekom om hom koning te maak. Toe Jerobeam, die seun van Nebat, daarvan hoor—hy was nog in Egipte, waarheen hy voor koning Salomo gevlug het, en het daar gebly. Hulle het gestuur en hom laat roep. Jerobeam en die hele vergadering van Israel het gekom en vir Rehabeam gesê: “U vader het ons juk swaar gemaak. Maak nou die harde arbeid en swaar juk wat u vader op ons gelê het, ligter, en ons sal u dien.”

Hy het vir hulle gesê: “Gaan weg vir drie dae, kom dan terug na my toe.” Toe gaan die mense weg.

Koning Rehabeam het die oudstes geraadpleeg wat sy vader Salomo gedien het toe hy nog gelewe het. “Hoe raai julle my aan om hierdie mense te antwoord?” het hy gevra.

Hulle het geantwoord: “As u vandag hierdie mense dien en hulle vriendelik antwoord, sal hulle vir altyd u dienaars wees.”

Maar hy het die raad van die oudstes verwerp en die jong manne geraadpleeg wat saam met hom grootgeword het en hom gedien het. Hy het vir hulle gevra: “Wat is julle raad? Hoe moet ons hierdie mense antwoord wat vir my gesê het: ‘Maak die juk ligter wat u vader op ons gelê het’?”

Die jong manne wat saam met hom grootgeword het, het geantwoord: “Sê vir hierdie mense wat vir u gesê het: ‘U vader het ons juk swaar gemaak, maar maak u dit ligter’—sê dit vir hulle: ‘My pinkie is dikker as my vader se middel.’ My vader het ’n swaar juk op julle gelê; ek sal dit swaarder maak. My vader het julle met swepe getugtig; ek sal julle met skerpioene tugtig.”

Drie dae later het Jerobeam en al die mense na Rehabeam toe teruggekom, soos die koning gesê het: “Kom oor drie dae terug na my toe.” Die koning het die mense hard geantwoord. Hy het die raad verwerp wat die oudstes hom gegee het, en het met hulle gepraat soos die jong manne aangeraai het: “My vader het julle juk swaar gemaak; ek sal dit swaarder maak. My vader het julle met swepe getugtig; ek sal julle met skerpioene tugtig.”

So het die koning nie na die mense geluister nie, want hierdie wending het van ons Vader gekom, sodat die woord vervul is wat ons Vader deur Agia, die Siloniet, vir Jerobeam, die seun van Nebat, gespreek het.

Toe die hele Israel sien die koning weier om na hulle te luister, het hulle hom geantwoord: “Watter deel het ons aan Dawid? Ons het geen erfdeel in die seun van Isai nie! Na jou tente toe, Israel! Sorg nou vir jou eie huis, Dawid!” Toe gaan Israel huis toe na hulle tente.

Maar Rehabeam het steeds geregeer oor die Israeliete wat in die stede van Juda gewoon het. Koning Rehabeam het Adoram gestuur, wat oor die dwangarbeid toesig gehou het, maar die hele Israel het hom met klippe doodgegooi. Koning Rehabeam het gou op sy strydwa geklim en na Jerusalem toe gevlug. So is Israel tot vandag toe in opstand teen die huis van Dawid.

Toe die hele Israel hoor Jerobeam het teruggekom, het hulle hom na die vergadering toe ontbied en hom koning oor die hele Israel gemaak. Net die stam van Juda het die huis van Dawid gevolg.

Toe Rehabeam in Jerusalem aankom, het hy die hele huis van Juda en die stam van Benjamin bymekaargemaak—honderd-en-tagtigduisend uitgesoekte vegters—om teen die huis van Israel te veg en die koninkryk aan Rehabeam, die seun van Salomo, terug te gee.

Maar die woord van ons Vader het tot Semaja, die man van ons Vader, gekom:

“Sê vir Rehabeam, die seun van Salomo, koning van Juda, vir die hele huis van Juda en Benjamin, en vir die res van die mense:

“So sê ons Vader: Moenie optrek om teen julle broers, die Israeliete, te veg nie. Elkeen van julle moet huis toe gaan, want dit kom van my af.” Toe gehoorsaam hulle sy woord en draai om huis toe, soos hy gesê het.

Jerobeam bou afgode in Bet-El en Dan

Jerobeam het Sigem in die bergstreek van Efraim gebou en daar gewoon. Van daar af het hy uitgegaan en Pnuel gebou. Jerobeam het by homself gedink: “Nou kan die koninkryk na die huis van Dawid terugkeer. As hierdie mense optrek om by die huis van ons Vader in Jerusalem te offer, sal hulle harte terugdraai na hulle heer, Rehabeam, koning van Juda. Hulle sal my doodmaak en na Rehabeam, koning van Juda, terugkeer.” Nadat hy raad ingewin het, het die koning twee goue kalwers gemaak. Hy het vir die mense gesê: “Dit is te veel vir julle om na Jerusalem toe op te trek. Hier is julle gode, Israel, wat julle uit Egipteland uit gebring het.” Hy het die een in Bet-El opgerig en die ander een in Dan. Dit het ’n sonde geword, want die mense het gegaan om voor die een te aanbid, heeltemal tot by Dan. Jerobeam het heiligdomme op die hoogtes gebou en priesters uit allerhande mense aangestel, nie Leviete nie. Jerobeam het ’n fees ingestel op die vyftiende dag van die agtste maand, soos die fees van Juda, en het offers op die altaar gebring. So het hy in Bet-El gedoen, deur te offer aan die kalwers wat hy gemaak het, en het daar priesters aangestel vir die hoogtes wat hy gemaak het. Op die vyftiende dag van die agtste maand—’n maand wat hy self uitgedink het—het hy opgegaan na die altaar wat hy in Bet-El gebou het, en het hy ’n fees vir die Israeliete ingestel en opgegaan na die altaar om wierook te brand.