اِسرائيل د سپک جوغ دپاره زارى کوى
اسرائيل له رحبعام غوښتنه کوي چې د خپل پلار جغ سپک کړي؛ هغه د خپلو ملګرو مشوره مني او پر ځای يې د لړمانو ژمنه کوي. لس قبيلې ورنه جلا کېږي او يربعام پاچا کوي — دا د زموږ د پلار خپل کار و — او هغه بيا په بيتئيل او دان کې دوه طلايي سخي جوړوي چې هېڅوک بېرته يروشلم ته ولاړ نه شي.
12 1رحبعام شکيم ته لاړو، ځکه چې ټول اِسرائيل شکيم ته راغلى وُو چې هغه بادشاه کړى. 2کله چې د نباط زوئ يرُبعام دا واورېدل، هغه لا تر اوسه په مصر کښې وو، چرته چې د سليمان بادشاه نه تښتېدلے وو او هلته اوسېدلے وو. 3هغوئ ورته پېغام ولېږلو او راوبللو. نو يرُبعام او د اِسرائيل ټوله جماعت راغلل او رحبعام ته يې ووئيل چې، 4”ستا پلار زمونږ جوغ سخت کړے وو. اوس ستا د پلار سخت مشقت او درانه جوغ چې په مونږ باندې دے سپک کړه، نو مونږ به ستا خدمت کوو.“
5هغۀ ورته ووئيل چې، ”درې ورځې لاړ شئ، بيا ما له راشئ.“ نو خلق لاړل.
6رحبعام بادشاه د هغو مشرانو سره مشوره وکړله چې د هغۀ د پلار سليمان د ژوندون په وخت کښې يې خدمت کړے وو. هغۀ ورته ووئيل چې، ”تاسو ما ته څۀ مشوره راکوئ چې دې خلقو ته څنګه جواب ورکړم؟“
7هغوئ جواب ورکړو چې، ”کۀ تۀ نن دې خلقو خدمت کوې او په نرمۍ سره ورته جواب ورکوې، نو هغوئ به تل ستا نوکران وى.“
8خو هغۀ د مشرانو مشوره رد کړله او د هغو ځوانانو سره يې مشوره وکړله چې د هغۀ سره لوئ شوى وُو او د هغۀ خدمت يې کولو. 9هغۀ ورته ووئيل چې، ”ستاسو څۀ مشوره ده؟ دې خلقو ته به څنګه جواب ورکوو چې ما ته يې وئيلى دى چې، ’هغه جوغ سپک کړه چې ستا پلار په مونږ باندې اېښے دے‘؟“
10هغو ځوانانو چې د هغۀ سره لوئ شوى وُو جواب ورکړو چې، ”دې خلقو ته چې تا ته يې وئيلى دى چې، ’ستا پلار زمونږ جوغ درانه کړو، خو تۀ يې سپک کړه‘ هغوئ ته داسې ووايه چې، ’زما د ګوتې کشرے بند د زما د پلار د ملا نه هم دروند دے. 11زما پلار په تاسو باندې دروند جوغ اېښے وو، زۀ به يې نور هم دروند کړم. زما پلار په تاسو د کوړو سزا درکوله، زۀ به په تاسو د لړمانو سزا درکوم.‘“
12درې ورځې پس يرُبعام او ټول خلق بيرته رحبعام ته راغلل، لکه څنګه چې بادشاه وئيلى وُو چې، ”درې ورځې پس ما له راشئ.“ 13بادشاه خلقو ته په سختۍ سره جواب ورکړو. هغۀ هغه مشوره رد کړله چې مشرانو ورته ورکړې وه، 14او د ځوانانو د مشورې مطابق يې ورته ووئيل چې، ”زما پلار ستاسو جوغ دروند کړو، زۀ به يې نور هم دروند کړم. زما پلار په تاسو د کوړو سزا درکوله، زۀ به په تاسو د لړمانو سزا درکوم.“
15نو بادشاه د خلقو خبره وانۀ ورېدله، ځکه چې دا واقعه د زمونږ پلار له طرفه وه، چې هغه خبره پوره کړى چې زمونږ پلار د شيلو د اوسېدونکى اخيياه په وسيله د نباط زوئ يرُبعام ته فرمائيلې وه.
16کله چې ټول اِسرائيل وليدل چې بادشاه د هغوئ خبره نۀ اورى، نو هغوئ ورته جواب ورکړو چې، ”زمونږ د داؤد سره څۀ حصه ده؟ د يسى په زوئ کښې زمونږ هيڅ ميراث نشته! اے اِسرائيله، خپلو خيمو ته لاړ شه! اے داؤده، اوس خپل کور ته ګوره!“ نو اِسرائيل خپلو خيمو ته لاړل.
17خو رحبعام لا تر اوسه په هغو اِسرائيليانو باندې حکومت کولو چې د يهوداه په ښارونو کښې اوسېدل. 18رحبعام بادشاه ادورام ولېږلو چې د بيګارۍ نظارت يې کولو، خو ټول اِسرائيل هغه په کاڼو ويشتلو او وژلو. رحبعام بادشاه په تلوار سره خپل رته سپور شو او يروشلم ته وتښتېدو. 19نو اِسرائيل تر دې ورځې پورې د داؤد د کور خلاف باغى دے.
20کله چې ټول اِسرائيل واورېدل چې يرُبعام راستون شوے دے، نو هغوئ هغه جماعت ته راوبللو او په ټول اِسرائيل باندې يې بادشاه کړو. يواځې د يهوداه قبيله د داؤد د کور تابعدار وه.
21کله چې رحبعام يروشلم ته راغلو، نو هغۀ د يهوداه ټول کور او د بنيامين قبيله راجمع کړل، چې يو لک اتيا زره غوره جنګيالى وُو، ترڅو چې د اِسرائيل د کور خلاف جنګ وکړى او بادشاهى د سليمان زوئ رحبعام ته بيرته راوباسى.
22خو د زمونږ پلار کلام د زمونږ د پلار بنده سمعياه ته راغلو چې،
23”د سليمان زوئ رحبعام ته چې د يهوداه بادشاه دے، او د يهوداه او بنيامين ټول کور ته، او نورو خلقو ته ووايه چې،
24’زمونږ پلار داسې فرمائى چې، خپلو وروڼو، اِسرائيليانو، د خلاف جنګ ته مۀ ختلئ. تاسو هر يو خپل کور ته لاړ شئ، ځکه چې دا زما له طرفه دى.‘“ نو هغوئ د هغۀ د خبرې تابعدارى وکړله او خپل کور ته راستون شول، لکه څنګه چې هغۀ فرمائيلى وُو.
يرُبعام په بيتاېل او دان کښې بتان جوړوى
25يرُبعام د افرائيم په غرنۍ علاقه کښې شکيم جوړ کړو او هلته اوسېدو. له هغه ځائ نه هغه ووتلو او فنوعيل يې جوړ کړو. 26يرُبعام په خپل زړۀ کښې سوچ وکړو چې، ”اوس بادشاهى بيرته د داؤد کور ته راستنېدے شى. 27کۀ دا خلق په يروشلم کښې د زمونږ پلار په کور کښې د قربانۍ دپاره وختل، نو د هغوئ زړونه به بيرته خپل مالِک، د يهوداه بادشاه رحبعام، ته راواوړى. هغوئ به ما ووژنى او د يهوداه بادشاه رحبعام ته به راستانه شى.“ 28د مشورې اخستو نه پس، بادشاه د سرو زرو دوه سخى جوړ کړل. هغۀ خلقو ته ووئيل چې، ”يروشلم ته ختل ستاسو دپاره ډېر ګران دى. اے اِسرائيله، دا ستاسو خُدايان دى چې تاسو يې د مصر د مُلک نه راوايستلئ.“ 29هغۀ يو په بيتاېل کښې کېښودو، او بل يې په دان کښې. 30دا يو ګناه شوه، ځکه چې خلق تر دان پورې د هغه يوه مخکښې د عبادت دپاره تلل. 31يرُبعام په اوچتو ځايونو کښې عبادتخانې جوړې کړې او د هر قِسم خلقو نه يې کاهنان جوړ کړل، چې لاويان نۀ وُو. 32يرُبعام د اتم مياشتې په پينځلسمه ورځ يو اختر مقرر کړو، لکه د يهوداه د اختر په شان، او د قربانګاه په سر يې قربانۍ وکړې. دغه شان يې په بيتاېل کښې وکړل، چې هغو سخو ته يې قربانۍ کولې چې هغۀ جوړ کړى وُو، او هلته يې د هغو اوچتو ځايونو دپاره کاهنان مقرر کړل چې هغۀ جوړ کړى وُو. 33د اتم مياشتې په پينځلسمه ورځ، چې هغه مياشت يې پخپله ايجاد کړې وه، هغه هغه قربانګاه ته وختلو چې هغۀ په بيتاېل کښې جوړه کړې وه، او د اِسرائيليانو دپاره يې يو اختر مقرر کړو او قربانګاه ته وختلو چې خوشبوئى وسوزوى.