اول بادشاهان 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹د پلار د کلام په حُکم، د پلار يو بنده د يهوداه نه بيت‌ايل ته راغلو، کله چې يربعام خوشبو سوزولو دپاره په قربان‌ګاه باندې ولاړ وو.

²هغۀ د پلار د کلام په حُکم په قربان‌ګاه خلاف چغه کړله، ”اے قربان‌ګاه، اے قربان‌ګاه، پلار داسې فرمائى، وګوره، د داؤد په کور کښې به يو زوئ پېدا شى چې نوم به يې يوسياه وى. هغه به ستا په سر د اوچتو ځايونو هغه کاهنان قربانى کړى چې ستا په سر خوشبو سوزوى، او د اِنسانانو هډوکى به ستا په سر وسوزولے شى.“

³هغه ورځ هغۀ يوه نښه هم ورکړه، ”دا هغه نښه ده چې پلار فرمائيلې ده، وګوره، دا قربان‌ګاه به چاودى او خاورې به يې راوبهيږى.“

⁴کله چې يربعام بادشاه د پلار د بنده هغه چغه واورېده چې هغۀ په بيت‌ايل کښې په قربان‌ګاه خلاف کړې وه، نو هغۀ د قربان‌ګاه نه خپل لاس وغزولو او ووئيل چې، ”دا ونيسئ!“ خو هغه لاس چې هغۀ ورته غزولے وو، وچ شو، او هغه يې بيرته خپل ځان ته راکش نۀ شو کړلے. ⁵نو قربان‌ګاه وچاودله او خاورې يې راوبهيدې، لکه هغه نښه چې د پلار بنده د پلار د کلام په حُکم ورکړې وه. ⁶بادشاه د خُدائ پاک بنده ته ووئيل چې، ”زما دپاره د خپل خُدائ پاک د فضل دُعا وغواړه او زما دپاره دُعا وکړه چې زما لاس بيرته روغ شى.“ نو د خُدائ پاک بنده پلار ته دُعا وکړه، او د بادشاه لاس بيرته لکه د مخکښې روغ شو.

⁷بادشاه د پلار بنده ته ووئيل چې، ”کور ته راشه، ما سره ډوډۍ وخوره، او زۀ به تا له يو انعام درکړم.“

⁸د پلار بنده بادشاه ته ووئيل چې، ”کۀ تۀ ما ته د خپل کور نيمائى هم راکړې، نو زۀ به بيا هم ستا سره نۀ ځم، او دلته به نۀ ډوډۍ خورم او نۀ اوبۀ څښم.

⁹ځکه چې د پلار د کلام په حُکم ما ته داسې امر شوے دے چې، ’نۀ به ډوډۍ خورې او نۀ به اوبۀ څښې، او په کومه لار چې راغلے يې هم په هغه لار به بيرته نۀ ځې.‘“

¹⁰نو هغه په بله لار لاړو او په کومه لار چې بيت‌ايل ته راغلے وو په هغه لار بيرته ونۀ ګرځېدو.

¹¹يو بوډا نبى په بيت‌ايل کښې اوسېدو. د هغۀ زامن راغلل او هر هغه څۀ يې هغۀ ته ووئيل چې د پلار بنده هغه ورځ په بيت‌ايل کښې کړى وو. هغوئ خپل پلار ته هغه خبرې هم ووئيلې چې هغۀ بادشاه ته کړې وې.

¹²د هغوئ پلار تپوس وکړو چې، ”هغه په کومه لار لاړو؟“ نو د هغۀ زامنو هغه لار ورته وښودله چې د يهوداه نه راغلے د پلار بنده پرې لاړے وو. ¹³هغۀ خپلو زامنو ته ووئيل چې، ”زما دپاره خر زين کړئ.“ نو هغوئ د هغۀ دپاره خر زين کړو او هغه پرې سور شو. ¹⁴هغه د پلار بنده پسې روان شو او د يوې بلوط ونې لاندې يې هغه ناست وموندلو، نو تپوس يې وکړو چې، ”آيا تۀ هم هغه د پلار بنده يې چې د يهوداه نه راغلے دے؟“ هغۀ ووئيل چې، ”هو، زۀ يم.“

¹⁵بيا هغۀ ورته ووئيل چې، ”زما سره کور ته راشه او ډوډۍ وخوره.“

¹⁶خو هغۀ ووئيل چې، ”زۀ ستا سره بيرته ګرځېدلے نۀ شم او نۀ ستا سره ننوتلے شم، او نۀ به دلته ستا سره ډوډۍ وخورم او نۀ به اوبۀ وڅښم، ¹⁷ځکه چې پلار د خپل کلام په حُکم ما ته داسې ووئيل چې، ’نۀ به هلته ډوډۍ خورې او نۀ به اوبۀ څښې، او په کومه لار چې راغلے يې په هغه لار به بيرته نۀ ځې.‘“

¹⁸هغۀ ورته ووئيل چې، ”زۀ هم ستا په شان نبى يم، او يو فرښتې د خُدائ پاک د کلام په حُکم ما ته ووئيل چې، ’هغه بيرته خپل کور ته راوله چې ډوډۍ وخورى او اوبۀ وڅښى.‘“ خو هغۀ ورسره دروغ وکړل.

¹⁹نو د پلار هغه بنده هغۀ سره بيرته لاړو او د هغۀ په کور کښې يې ډوډۍ وخوړله او اوبۀ يې وڅښلې. ²⁰کله چې هغوئ په دسترخوان ناست وُو، نو د پلار کلام هغه نبى ته راغلو چې هغه يې بيرته راستانه کړے وو.

²¹هغۀ د يهوداه نه د پلار هغه بنده ته آواز وکړو چې، ”زمونږ پلار داسې فرمائى چې، ځکه چې تا د هغۀ د کلام نافرمانى وکړه او هغه حُکم دې ونۀ منلو چې ستا پلار درته درکړے وو، ²²بلکې تۀ بيرته راغلې او ډوډۍ دې وخوړله او اوبۀ دې وڅښلې په هغه ځائ کښې چې تا ته يې فرمائيلى وُو چې، ’نۀ به ډوډۍ خورې او نۀ به اوبۀ څښې‘، نو ستا لاش به ستا د پلارانو قبر ته ونۀ رسيږى.“

²³کله چې د پلار بنده ډوډۍ او اوبۀ وخوړلې، نو بوډا نبى د هغۀ دپاره خر زين کړو، يعنې د هغه نبى دپاره چې بيرته يې راستانه کړے وو. ²⁴کله چې هغه خپله لار روان شو، نو په لار کښې يو زمرے ورسره مخامخ شو او هغه يې ووژلو. د هغۀ لاش په لار باندې پروت وو، او خر د هغۀ سره ولاړ وو، او زمرے هم د لاش سره ولاړ وو. ²⁵کوم خلق چې تېرېدل هغوئ وليدل چې يو لاش په لار باندې پروت دے او يو زمرے د لاش سره ولاړ دے، نو هغوئ راغلل او په هغه ښار کښې يې خبره وکړله چې کوم کښې چې بوډا نبى اوسېدو. ²⁶کله چې بوډا نبى دا خبره واورېده، چې هغۀ هغه له لارې نه راستانه کړے وو، نو هغۀ ووئيل چې، ”دا د پلار هغه بنده دے چې د پلار د خبرې خلاف شوے وو، نو هغۀ هغه زمرى ته وسپارلو، چې هغه يې وچيرلو او ووژلو، لکه څنګه چې هغۀ ورته وئيلى وُو.“ ²⁷بيا هغۀ خپلو زامنو ته ووئيل چې، ”زما دپاره خر زين کړئ.“ نو هغوئ زين کړو. ²⁸هغه لاړو او لاش يې په لار باندې پروت وموندلو، او خر او زمرے د لاش سره ولاړ وُو. زمرى نۀ لاش خوړلے وو او نۀ خر څيرلے وو. ²⁹نبى د پلار د بنده لاش پورته کړو، په خر باندې يې کېښودلو او بيا يې راوړو، او ښار ته راغلو چې پرې ماتم وکړى او هغه دفن کړى. ³⁰هغۀ لاش په خپل قبر کښې کېښودلو او خلقو پرې ماتم وکړو او ووئيل يې چې، ”هاے زما وروره!“

³¹د هغۀ د دفن کولو نه پس هغۀ خپلو زامنو ته ووئيل چې، ”کله چې زۀ مړ شم، نو ما په هغه قبر کښې دفن کړئ چرته چې د پلار بنده دفن شوے دے. زما هډوکى د هغۀ د هډوکو سره کېږدئ. ³²ځکه چې کومه خبره هغۀ د پلار د کلام په حُکم د بيت‌ايل د قربان‌ګاه خلاف او د سامريه د ښارونو د اوچتو ځايونو د ټولو عبادت‌خانو خلاف چغه کړله، هغه به خامخا پوره کيږى.“

³³د دې نه پس هم يربعام د خپلې بدې لارې نه بيرته ونۀ ګرځېدو، بلکې هغۀ بيا د ټولو خلقو نه د اوچتو ځايونو کاهنان جوړ کړل. چا چې غوښتل، هغۀ به هغه مقرر کړو، او هغوئ به د اوچتو ځايونو کاهنان شول. ³⁴دا کار د يربعام د کور دپاره ګناه شو، چې هغه يې پرې کړو او د زمکې د مخ نه يې تباه کړو.