اول بادشاهان 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹په هغه وخت کښې د يربعام زوئ ابياه بيمار شو. ²يربعام خپلې ښځې ته ووئيل چې، ”پاڅه، خپل بڼه بدله کړه چې څوک پوهه نۀ شى چې تۀ د يربعام ښځه يې، او شيلوه ته لاړه شه. هلته اخياه نبى دے چې هغۀ ماته وئيلى وُو چې زۀ به په دې قوم باندې بادشاه شم. ³لس ډوډۍ، څۀ ټيکى او د شاتو يو منګے له ځان سره واخله او هغۀ ته لاړه شه. هغه به تا ته ووائى چې په هلک به څۀ کيږى.“

⁴د يربعام ښځې هم داسې وکړل. هغه شيلوه ته، د اخياه کور ته لاړه. اخياه نور نۀ شو ليدلے، ځکه چې د بوډاتوب په وجه يې سترګې خړې شوې وې.

⁵خو پلار اخياه ته وئيلى وُو چې، ”د يربعام ښځه راروانه ده چې د خپل بيمار زوئ په حقله تا نه تپوس وکړى. تۀ به ورته داسې وايې، او کله چې هغه راشى نو د بلې ښځې په بڼه به وى.“

⁶کله چې اخياه د دروازې په خوا کښې د هغې د قدمونو آواز واورېدو نو هغۀ ووئيل چې، ”راشه، اے د يربعام ښځې. ولې د بل چا بڼه اخلې؟ زۀ د سخت پيغام سره تا له لېږلے شوے يم.

⁷لاړ شه، يربعام ته ووايه چې، ’زمونږ پلار، د اِسرائيل خُدائ پاک، داسې فرمائى چې، ”ما تۀ د خلقو د مينځ نه راپورته کړې او د خپل قوم اِسرائيل باندې مې حاکم کړې. ⁸ما بادشاهى د داؤد د کور نه وشلوله او تا ته مې درکړه. خو تۀ زما د خادم داؤد په شان نۀ وې، چې هغۀ زما حُکمونه ساتل او په خپل ټول زړۀ يې زما پيروى کوله، او صرف هغه څۀ يې کول چې زما په نظر کښې سم وُو. ⁹تا د ټولو مخکښينو نه زيات بدى وکړل. تۀ لاړې او نور بتان دې جوړ کړل او بُتونه دې واچول، چې زۀ دې په غصه کړم، او زۀ دې د خپلې شا نه شاته وغورزولم. ¹⁰نو ځکه زۀ د يربعام په کور باندې آفت راولم. زۀ به د يربعام نه په اِسرائيل کښې هر نر، غلام او آزاد، پرې کړم، او د يربعام کور به داسې وسوزوم لکه څنګه چې څوک خوشى سوزوى، تر دې چې هيڅ پاتې نۀ شى. ¹¹د يربعام هغه خلق چې په ښار کښې مړۀ شى هغه به سپى وخورى، او هغه چې په ميدان کښې مړۀ شى هغه به د آسمان مرغان وخورى. ځکه چې پلار داسې فرمائيلى دى.“‘

¹²پاڅه، کور ته لاړه شه. کله چې ستا قدمونه ښار ته ننوځى نو هلک به مړ شى. ¹³ټول اِسرائيل به ورباندې ماتم وکړى او دفن به يې کړى. د يربعام د کور نه به صرف دغه يو قبر ته ورسيږى، ځکه چې د يربعام په کور کښې پلار، د اِسرائيل خُدائ پاک، صرف په هغۀ کښې څۀ ښۀ شے وموندلو. ¹⁴او پلار به د ځان دپاره په اِسرائيل باندې داسې يو بادشاه راپورته کړى چې د يربعام کور به په همدې ورځ پرې کړى، بلکې همدا اوس. ¹⁵پلار به اِسرائيل داسې وهى چې داسې وخوځيږى لکه په اوبو کښې ښاخ، او د دې ښۀ زمکې نه به يې، چې د هغوئ پلارانو ته يې ورکړې وه، جرړې نه راوباسى، او د فرات هاخوا به يې خواره کړى، ځکه چې هغوئ د اشيراه بُتان جوړ کړل چې هغه يې په غصه کړو. ¹⁶هغه به اِسرائيل د هغه ګناهونو په سبب پرېږدى چې يربعام وکړل او اِسرائيل يې هم ورته واړولو.“

¹⁷د يربعام ښځه پاڅېده، لاړه او تِرزه ته ورسېده. لکه چې د کور په درشل ورننوته نو هلک مړ شو. ¹⁸ټول اِسرائيل هغه دفن کړو او ماتم يې ورباندې وکړو، لکه څنګه چې پلار د خپل خادم اخياه نبى په وسيله فرمائيلى وُو.

¹⁹د يربعام نور کارونه، چې هغۀ څنګه جنګونه وکړل او بادشاهى يې وکړه، د اِسرائيل د بادشاهانو د تاريخ په کتاب کښې ليکلى دى. ²⁰يربعام دوه ويشت کاله بادشاهى وکړه، بيا د خپلو پلارانو سره آرام شو، او د هغۀ زوئ ناداب د هغۀ په ځائ بادشاه شو.

رحبعام په يهوداه کښې بادشاهى کوى

²¹د سليمان زوئ رحبعام په يهوداه کښې بادشاهى وکړه. کله چې هغه بادشاه شو نو يو څلوېښت کلن وو، او په يروشلم کښې يې اوولس کاله بادشاهى وکړه، هغه ښار چې پلار د اِسرائيل د ټولو قبيلو نه غوره کړے وو چې خپل نوم پکښې کېږدى. د هغۀ مور نعمه نومېده چې عمونى وه. ²²يهوداه د پلار په نظر کښې بدى وکړه، او په هغه ګناهونو سره يې چې هغوئ وکړل هغه په غيرت راوستلو، چې د خپلو ټولو پلارانو نه زيات وُو. ²³هغوئ هم د ځان دپاره په هره اوچته غونډۍ باندې او د هر شين ونې لاندې اوچت ځايونه، مقدس ستنونه او د اشيراه بُتان جوړ کړل. ²⁴په هغه مُلک کښې خو حتىٰ د بُت خانو نارينه فاحشان هم وُو. خلقو د هغه قومونو ټول نفرتناک کارونه وکړل چې پلار د اِسرائيل د مخه شړلى وُو.

²⁵د بادشاه رحبعام په پنځم کال کښې د مِصر بادشاه سيسق په يروشلم باندې حمله وکړه. ²⁶هغۀ د پلار د کور او د شاهى محل خزانې راواخستلې، هر څۀ، او هغه ټول سرو زرو ډالونه هم چې سليمان جوړ کړى وُو. ²⁷نو بادشاه رحبعام د هغو په ځائ د پيتل ډالونه جوړ کړل او د هغه محافظانو سردارانو ته يې وسپارل چې د شاهى محل د دروازې نګهبانى يې کوله. ²⁸هر کله چې بادشاه د پلار کور ته ننوتو نو محافظانو هغه ډالونه اوچتول، او بيا به يې د محافظانو کوټې ته واپس کول.

²⁹د رحبعام نور کارونه، او هر څۀ چې هغۀ وکړل، آيا هغه د يهوداه د بادشاهانو د تاريخ په کتاب کښې نۀ دى ليکلى؟ ³⁰د رحبعام او يربعام په مينځ کښې تل جنګ روان وو. ³¹رحبعام د خپلو پلارانو سره آرام شو، او د هغوئ سره په داؤد ښار کښې دفن کړے شو. د هغۀ مور نعمه وه چې عمونى وه. د هغۀ زوئ ابيام د هغۀ په ځائ بادشاه شو.