1 Mga Hari 14

14 ¹Nang panahong iyon ay nagkasakit si Abias na anak ni Jeroboam. ²Sinabi ni Jeroboam sa kanyang asawa, “Tumindig ka, magbalatkayo ka upang walang makakilala na ikaw ang asawa ni Jeroboam, at pumunta ka sa Shilo. Naroroon ang propetang si Ahias, na siyang nagsabi sa akin na magiging hari ako sa bayang ito. ³Magdala ka ng sampung tinapay, ilang bibingka, at isang bangang pulot-pukyutan, at pumunta ka sa kanya. Sasabihin niya sa iyo kung ano ang mangyayari sa bata.”

⁴Ginawa nga ito ng asawa ni Jeroboam. Pumunta siya sa Shilo, sa bahay ni Ahias. Hindi na nakakakita si Ahias; malabo na ang kanyang mga mata dahil sa katandaan.

⁵Ngunit sinabi na ng ating Ama kay Ahias, “Naparirito ang asawa ni Jeroboam upang magtanong tungkol sa kanyang anak na may sakit. Ganito ang sasabihin mo sa kanya; sa pagdating niya ay magbabalatkayo siya bilang ibang babae.”

⁶Nang marinig ni Ahias ang yabag ng kanyang mga paa sa pintuan, sinabi niya, “Tuloy ka, asawa ni Jeroboam. Bakit ka nagpapanggap na ibang tao? Isinugo ako sa iyo may dalang mabigat na balita.

⁷Humayo ka, sabihin mo kay Jeroboam, ‘Ito ang sinasabi ng ating Ama, ang Diyos ng Israel: “Itinaas kita mula sa gitna ng bayan at ginawa kitang pinuno sa aking bayang Israel. ⁸Inagaw ko ang kaharian mula sa sambahayan ni David at ibinigay ko ito sa iyo. Gayunma’y hindi ka naging tulad ng aking lingkod na si David, na tumupad sa aking mga utos at sumunod sa akin nang buong puso, na ginagawa lamang ang matuwid sa aking paningin. ⁹Higit kang gumawa ng masama kaysa sa lahat ng nauna sa iyo. Ikaw ay humayo at gumawa ng ibang mga diyos at mga larawang binubo, na siyang nagbunsod sa akin sa galit, at ako ay itinapon mo sa likuran mo. ¹⁰Kaya’t dinadala ko ang kapahamakan sa sambahayan ni Jeroboam. Lilipulin ko mula kay Jeroboam ang bawat lalaki sa Israel, alipin man o malaya, at susunugin ko ang sambahayan ni Jeroboam gaya ng pagsunog sa dumi hanggang sa maubos ito. ¹¹Ang mga nauukol kay Jeroboam na mamamatay sa lungsod ay kakainin ng mga aso, at ang mga mamamatay sa parang ay kakainin ng mga ibon sa himpapawid. Sapagkat nagsalita na ang ating Ama.”’

¹²Tumindig ka, umuwi ka. Sa paglapak ng iyong mga paa sa lungsod, mamamatay ang bata. ¹³Magluluksa at maglilibing sa kanya ang buong Israel. Siya lamang sa sambahayan ni Jeroboam ang makararating sa isang libingan, sapagkat sa kanya ay may natagpuang mabuti ang ating Ama, ang Diyos ng Israel, sa sambahayan ni Jeroboam. ¹⁴Bukod dito, magtatayo ang ating Ama para sa kanyang sarili ng isang haring maghahari sa Israel na siyang lilipol sa sambahayan ni Jeroboam sa araw na ito—maging ngayon din. ¹⁵Hahampasin ng ating Ama ang Israel hanggang sa umindayog ito na parang tambo sa tubig, bubunutin sila mula sa mabuting lupaing ito na ibinigay niya sa kanilang mga ninuno, at pangangalatin sila sa kabila ng Eufrates, sapagkat gumawa sila ng mga poste ni Ashera na nagbunsod sa kanyang galit. ¹⁶Ibibigay niya ang Israel dahil sa mga kasalanang ginawa ni Jeroboam at ipinagawa niya sa Israel.”

¹⁷Tumindig ang asawa ni Jeroboam, umalis, at pumunta sa Tirza. Nang marating niya ang pintuan ng bahay, namatay ang bata. ¹⁸Inilibing at ipinagluksa siya ng buong Israel, gaya ng sinabi ng ating Ama sa pamamagitan ng kanyang lingkod na si Ahias na propeta.

¹⁹Ang iba pang mga gawa ni Jeroboam, kung paano siya nakidigma at naghari, ay nasusulat sa Aklat ng mga Kasaysayan ng mga Hari ng Israel. ²⁰Naghari si Jeroboam nang dalawampu’t dalawang taon, pagkatapos ay natulog na kasama ng kanyang mga ninuno, at si Nadab na kanyang anak ang naghari na kahalili niya.

Naghari si Rehoboam sa Juda

²¹Naghari si Rehoboam na anak ni Solomon sa Juda. Apatnapu’t isang taong gulang siya nang maging hari, at naghari siya nang labimpitong taon sa Jerusalem, ang lungsod na pinili ng ating Ama mula sa lahat ng lipi ng Israel upang doon ilagay ang kanyang pangalan. Ang kanyang ina ay si Naama, isang Ammonita. ²²Gumawa ng masama ang Juda sa paningin ng ating Ama, na nagbunsod sa kanya sa paninibugho sa pamamagitan ng mga kasalanang ginawa nila—higit sa lahat ng ginawa ng kanilang mga ninuno. ²³Nagtayo rin sila para sa kanilang sarili ng mga dambana sa matataas na dako, mga sagradong haligi, at mga poste ni Ashera sa bawat mataas na burol at sa ilalim ng bawat luntiang punongkahoy. ²⁴Mayroon pang mga lalaking patutot sa dambana sa lupain. Ginawa ng bayan ang lahat ng kasuklam-suklam na bagay ng mga bansang itinaboy ng ating Ama sa harap ng Israel.

²⁵Nang ikalimang taon ni Haring Rehoboam, sumalakay si Shishak na hari ng Ehipto laban sa Jerusalem. ²⁶Dinala niya ang mga kayamanan ng bahay ng ating Ama at ng palasyo ng hari—ang lahat, pati na ang lahat ng gintong kalasag na ipinagawa ni Solomon. ²⁷Kaya’t gumawa si Haring Rehoboam ng mga tansong kalasag na kahalili ng mga iyon at ibinigay ang mga ito sa mga kumandante ng bantay na nagbabantay sa pasukan ng palasyo ng hari. ²⁸Tuwing papasok ang hari sa bahay ng ating Ama, dinadala ng mga bantay ang mga kalasag, pagkatapos ay ibinabalik ang mga ito sa silid ng mga bantay.

²⁹Ang iba pang mga gawa ni Rehoboam, at ang lahat ng kanyang ginawa—hindi ba nasusulat ang mga ito sa Aklat ng mga Kasaysayan ng mga Hari ng Juda? ³⁰May patuloy na digmaan sa pagitan nina Rehoboam at Jeroboam. ³¹Natulog si Rehoboam na kasama ng kanyang mga ninuno, inilibing na kasama nila sa Lungsod ni David. Ang kanyang ina ay si Naama, isang Ammonita. Si Abiam na kanyang anak ang naghari na kahalili niya.