1 Mga Hari 13

13 ¹Miabot ang usa ka tawo sa atong Amahan gikan sa Juda ngadto sa Betel pinaagi sa pulong sa atong Amahan, samtang si Jeroboam nagtindog sa halaran aron magsunog ug insenso.

²Pinaagi sa pulong sa atong Amahan misinggit siya batok sa halaran: “Halaran, halaran, miingon ang atong Amahan: ang balay ni David manganak ug usa ka anak nga lalaki nga ginganlag Josias. Diha kanimo iyang ihalad ang mga pari sa hatag-as nga mga dapit nga nagasunog ug insenso diha kanimo, ug ang mga bukog sa tawo pagasunogon diha kanimo.”

³Nianang adlawa naghatag siya ug usa ka ilhanan: “Kini ang ilhanan nga gisulti sa atong Amahan: ang halaran mabuak ug ang abo niini mayabo.”

⁴Sa dihang nadungog ni Haring Jeroboam ang pagsinggit sa tawo sa atong Amahan batok sa halaran sa Betel, gituy-od niya ang iyang kamot gikan sa halaran, nga nag-ingon, “Dakpa siya!” Apan ang kamot nga iyang gituy-od batok kaniya nakuyos, ug wala na niya mabawi kini ngadto sa iyang kaugalingon. ⁵Nabuak ang halaran, ug ang abo niini miyabo—ang ilhanan nga gihatag sa tawo sa atong Amahan pinaagi sa pulong sa atong Amahan. ⁶Miingon ang hari sa tawo sa atong Amahan, “Pakilooy sa kalooy sa imong Dios; pag-ampo alang kanako, aron mauli ang akong kamot.” Nangamuyo siya sa atong Amahan, ug ang kamot sa hari naulian sama kaniadto.

⁷Miingon ang hari sa tawo sa atong Amahan, “Uban ka sa akong balay, kaon uban kanako, ug hatagan ko ikaw ug gasa.”

⁸Mitubag ang tawo sa atong Amahan sa hari, “Bisan ihatag mo kanako ang katunga sa imong balay, dili ako mouban kanimo, dili usab mokaon ug tinapay, ni moinom ug tubig dinhi.

⁹Kay mao kini ang gisugo kanako sa pulong sa atong Amahan: ‘Ayaw pagkaon ug tinapay, ayaw pag-inom ug tubig, ug ayaw pagbalik sa dalan nga imong giagian.’”

¹⁰Busa milakaw siya sa laing dalan ug wala mobalik sa dalan nga iyang giagian paingon sa Betel.

¹¹Dihay usa ka tigulang nga propeta nga nagpuyo sa Betel. Miabot ang iyang mga anak nga lalaki ug gisuginlan siya sa tanang gibuhat sa tawo sa atong Amahan niadtong adlawa sa Betel. Gisugilon usab nila sa ilang amahan ang mga pulong nga iyang gisulti sa hari.

¹²Nangutana ang ilang amahan, “Asang dalana siya miagi?” Gipakita kaniya sa iyang mga anak nga lalaki ang dalan nga giagian sa tawo sa atong Amahan nga gikan sa Juda. ¹³Miingon siya sa iyang mga anak nga lalaki, “Siyahi ninyo ang asno alang kanako.” Gisiyahan nila ang asno alang kaniya, ug misakay siya niini. ¹⁴Gisunod niya ang tawo sa atong Amahan, ug nakita niya kini nga naglingkod ilalom sa usa ka kahoyng oak, ug nangutana siya, “Ikaw ba ang tawo sa atong Amahan nga gikan sa Juda?” “Ako gayod,” mitubag siya.

¹⁵Unya miingon siya kaniya, “Uban kanako sa balay ug kaon ug tinapay.”

¹⁶Apan mitubag siya, “Dili ako makabalik uban kanimo ni makasulod uban kanimo, ug dili mokaon ug tinapay ni moinom ug tubig uban kanimo dinhi. ¹⁷Kay giingnan ako sa atong Amahan pinaagi sa iyang pulong: ‘Ayaw pagkaon ug tinapay, ayaw pag-inom ug tubig didto, ug ayaw pagbalik sa dalan nga imong giagian.’”

¹⁸Miingon siya, “Propeta usab ako, sama kanimo; ug usa ka anghel misulti kanako pinaagi sa pulong sa Dios, ‘Dad-a siya pagbalik sa imong balay aron mokaon ug tinapay ug moinom ug tubig.’” Apan namakak siya kaniya.

¹⁹Busa mibalik uban kaniya ang tawo sa atong Amahan, mikaon ug tinapay sa iyang balay, ug miinom ug tubig. ²⁰Samtang naglingkod sila sa lamesa, ang pulong sa atong Amahan miabot sa propeta nga nagdala kaniya pagbalik.

²¹Misinggit siya ngadto sa tawo sa atong Amahan nga gikan sa Juda: “Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Tungod kay misupak ka sa iyang pulong ug wala mo tumana ang sugo nga gihatag kanimo sa imong Amahan, ²²apan mibalik ka, mikaon ug tinapay, ug miinom ug tubig sa dapit nga iyang giingnan kanimo, ‘Ayaw pagkaon ug tinapay, ayaw pag-inom ug tubig’—ang imong patayng lawas dili makaabot sa lubnganan sa imong mga amahan.”

²³Human makakaon ug makainom ang tawo sa atong Amahan, gisiyahan sa tigulang nga propeta ang asno alang kaniya, alang sa propeta nga iyang gidala pagbalik. ²⁴Samtang nagpadayon siya sa iyang panaw, gitagbo siya sa usa ka leon diha sa dalan ug gipatay siya niini. Nagbuy-od ang iyang lawas sa dalan, ang asno nagtindog tupad niini, ug ang leon anaa usab tupad sa lawas. ²⁵Nakita sa mga nangagi ang lawas nga nagbuy-od sa dalan ug ang leon nga nagtindog tupad niini, ug miadto sila ug gibalita kini sa siyudad diin nagpuyo ang tigulang nga propeta. ²⁶Sa pagkadungog niini, ang propeta nga nagpabalik kaniya gikan sa dalan miingon, “Kini mao ang tawo sa atong Amahan nga misupak sa pulong sa atong Amahan; busa gitugyan siya niya ngadto sa leon, nga maoy mikuniskunis ug mipatay kaniya, sumala sa iyang giingon kaniya.” ²⁷Unya miingon siya sa iyang mga anak nga lalaki, “Siyahi ninyo ang asno alang kanako.” Ug gisiyahan nila kini. ²⁸Milakaw siya ug nakita ang lawas nga nagbuy-od sa dalan, ang asno ug ang leon nagtindog tupad niini; ang leon wala mokaon sa lawas ni mikuniskunis sa asno. ²⁹Gialsa sa propeta ang lawas sa tawo sa atong Amahan, gipahimutang kini sa asno, gidala kini pagbalik, ug miadto sa siyudad aron magbangotan ug maglubong kaniya. ³⁰Gipahimutang niya ang lawas sa iyang kaugalingong lubnganan, ug nagbangotan sila alang kaniya, nga nag-ingon, “Pagkaalaot, akong igsoon!”

³¹Human malubong siya, miingon siya sa iyang mga anak nga lalaki, “Kon mamatay ako, ilubong ako sa lubnganan diin gilubong ang tawo sa atong Amahan; ipahimutang ninyo ang akong mga bukog tupad sa iyang mga bukog. ³²Kay ang mensahe nga iyang gisinggit pinaagi sa pulong sa atong Amahan batok sa halaran sa Betel ug sa matag templo sa hatag-as nga mga dapit sa mga siyudad sa Samaria tininuod gayod nga mahitabo.”

³³Human niini, si Jeroboam wala gihapon mobiya sa iyang daotang dalan; nagbalik-balik siya pagtudlo ug mga pari sa hatag-as nga mga dapit gikan sa tibuok katawhan—si bisan kinsa nga buot, iyang gi-orden, ug sila nahimong mga pari sa hatag-as nga mga dapit. ³⁴Kini nahimong sala sa balay ni Jeroboam, nga maoy nakaputol niini, nga naglaglag niini gikan sa nawong sa yuta.