Abbaan Iddoo Aarsaa Yeroboom Murteessa

Raajiin Yihuudaa irraa dhufe tokko dubbii Abbaa keenyaatiin iddoo aarsaa Yerobi'aam qooda, harka isaas gogsa; achiis waan achitti homaa akka hin nyaanne itti himameef maaddii mootichaa dida. Raajiin dulloomaan tokko isa sobee, inni ni nyaata, leenciis karaa gara manaatti deebi'u irratti isa ajjeesa.

Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 2, 9, 21–22

Boqonnaa 13.

Yeroo Yeroboom ixaana gubuuf iddoo aarsaa bira dhaabatu, namni Abbaa keenyaa tokko jecha Abbaa keenyaatiin Yihuudaarraa gara Beetel dhufe.

Jecha Abbaa keenyaatiin iddoo aarsaa sana irratti akkana jedhee iyye, «Yaa iddoo aarsaa, yaa iddoo aarsaa, Abbaan keenya akkana jedha: mana Daawit keessaa ilmi Yosiyaas jedhamu in dhalata. Inni kahaanota iddoo ol-aanaa warra si irratti ixaana gubanii si irratti in dhiheessa, lafeen namaas si irratti in gubama.»

Guyyaa sana mallattoo akkana jedhee kenne, «Kun mallattoo Abbaan keenya dubbate: iddoon aarsaa kun in caccaba, daaraan isaas in dhangala'a.»

Yeroo Mootichi Yeroboom namicha Abbaa keenyaa iddoo aarsaa Beetel irratti iyyu dhaga'e, harka isaa iddoo aarsaa irraa diriirsee, «Isa qabaa!» jedhe. Garuu harki inni isa irratti diriirse sun gogee, deebisee gara isaatti harkisuu hin dandeenye. Iddoon aarsaa caccabe, daaraan isaas dhangala'e; kunis mallattoo namichi Abbaa keenyaa jecha Abbaa keenyaatiin kenne sana ture. Mootichi namicha Abbaa keenyaatiin, «Fuula Waaqayyo kee kadhadhu; harki koo akka deebi'uuf anaaf kadhadhu.» jedhe. Innis Abbaa keenya kadhate; harki mootichaas akka duraatti deebi'e.

Mootichi namicha Abbaa keenyaatiin, «Gara mana kootti na wajjin koottu, nyaadhu, anis kennaa siif kenna.» jedhe.

Namichi Abbaa keenyaa mootichaan, «Walakkaa mana kee illee yoo naaf kennite, si wajjin hin dhufu; as buddeena hin nyaadhu, bishaan hin dhugu.

Jechi Abbaa keenyaa akkana naan ajaje: ‹Buddeena hin nyaatin, bishaan hin dhugin, karaa dhufte sanaan hin deebi'in.›»

Kanaaf karaa biraatiin deeme; karaa inni Beetel itti dhufe sanaan hin deebi'ne.

Beetel keessa raagichi dulloomaan tokko jiraata ture. Ilmaan isaa dhufanii waan namichi Abbaa keenyaa guyyaa sana Beetel keessatti hojjete hundumaa isatti himan. Jechoota inni mootichatti dubbate sanas abbaa isaaniitti himan.

Abbaan isaanii, «Karaa kam deeme?» jedhee isaan gaafate. Ilmaan isaa karaa namichi Abbaa keenyaa Yihuudaarraa dhufe sun deeme isatti argisiisan. Ilmaan isaatiin, «Harree naaf yaabbachuuf qopheessaa.» jedhe. Isaanis harree isaaf qopheessan; innis ishee irra teesse. Namicha Abbaa keenyaa duukaa bu'ee, muka ooklii jala taa'ee argate, «Ati namicha Abbaa keenyaa Yihuudaarraa dhufe sana moo?» jedhee gaafate. Innis, «Eeyyee, ani isa.» jedhe.

Yommus innis isatti, «Na wajjin gara mana kootti koottu, buddeena xiqqoo nyaadhu.» jedhe.

Inni garuu, «Si wajjin deebi'uu yookaan si wajjin galuu hin danda'u; as si wajjin buddeena hin nyaadhu, bishaan hin dhugu. Abbaan keenya jecha isaatiin, ‹Achitti buddeena hin nyaatin, bishaan hin dhugin, karaa dhufte sanaanis hin deebi'in› naan jedheera.»

Innis, «Anis akka kee raagicha ti; ergamaan tokko jecha Waaqayyootiin, ‹Buddeena nyaatee bishaan akka dhugu mana keetti isa deebisi› naan jedhe.» jedhe. Garuu inni isatti gowwoomse.

Kanaaf namichi Abbaa keenyaa isa wajjin deebi'ee, mana isaa keessatti buddeena nyaatee, bishaan dhugee. Isaan minjaala irra taa'anii turanii, jechi Abbaa keenyaa raagicha isa deebise sanatti dhufe.

Namicha Abbaa keenyaa Yihuudaarraa dhufe sanatti akkana jedhee iyye, «Abbaan keenya akkana jedha: Waan ati jecha isaatti fincilteef, ajaja Abbaan kee sitti kenne illee eeguu didteef, garuu deebitee, iddoo inni, ‹Buddeena hin nyaatin, bishaan hin dhugin› siin jedhe sanatti buddeena nyaattee bishaan dhugteef, reeffi kee awwaala abbootii keetti hin ga'u.»

Namichi Abbaa keenyaa erga nyaatee dhugee booda, raagichi dulloomaan harree isaaf, raagicha inni deebise sanaaf, qopheesse. Karaa isaa irra deemaa jiruu leenca tokko karaa irratti isa argatee isa ajjeese. Reeffi isaa karaa irra darbatame; harreen ishee bira dhaabatte, leenci immoo reeffa bira dhaabate. Warri darban reeffa karaa irra darbatame, leenca isa bira dhaabate argan; dhufanii magaalaa raagichi dulloomaan keessa jiraatu sana keessatti himan. Raagichi karaa irraa isa deebise sun kana yommuu dhaga'e, «Kun namicha Abbaa keenyaa jecha Abbaa keenyaatti fincile ti; kanaaf Abbaan keenya leenca isaaf kenne; leenci akkuma inni isatti himeen isa caccabsee ajjeese.» jedhe. Ergasii ilmaan isaatiin, «Harree naaf qopheessaa.» jedhe. Isaanis ishee qopheessan. Deemee reeffa karaa irra darbatame, harree fi leenca isa bira dhaabatan argate; leenci reeffa hin nyaanne, harree hin caccabsine. Raagichi reeffa namicha Abbaa keenyaa ol fudhatee, harree irra kaa'ee, deebisee, boo'uuf fi isa awwaaluuf magaalaatti dhufe. Reeffa awwaala ofii isaa keessa kaa'e; isaanis isa irratti boo'anii, «Wayyoo obboleessa koo!» jedhan.

Isa awwaalee booda ilmaan isaatiin, «Yeroo ani du'u, awwaala namichi Abbaa keenyaa itti awwaalame keessa na awwaalaa; lafee koo lafee isaa bira kaa'aa. Dubbiin inni jecha Abbaa keenyaatiin iddoo aarsaa Beetel irratti fi mana waaqeffannaa iddoo ol-aanaa magaalota Samaariyaa keessa jiran hundumaa irratti iyye, dhugumaan in raawwata.» jedhe.

Kana booda Yeroboom karaa isaa hammeenyaa irraa hin deebi'ne; deebi'ee namoota hunda keessaa kahaanota iddoo ol-aanaa taasise; nama feene hunda muude, isaanis kahaanota iddoo ol-aanaa ta'an. Waan kun mana Yeroboomiif cubbuu ta'ee, isa kutee fuula lafaa irraa balleessuuf sababa ta'e.