اول بادشاهان 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹بادشاه سليمان د فرعون د لور نه علاوه ډېرو پردو ښځو سره مينه وکړله — موآبۍ، عمونۍ، ادومۍ، صيدونۍ، حِتى،

²دغه ښځې د هغو قومونو نه وې چې پلار بنى اِسرائيلو ته فرمائيلى وُو چې، ”تاسو به د دوى سره وادونه نۀ کوئ، او نۀ به دوى تاسو سره، ځکه چې دوى به خامخا ستاسو زړونه د خپلو بتانو په لور واړوى.“ خو سليمان په مينه سره دغو ښځو پورې ونښتو.

³هغۀ 700 ښځې لرلې چې شهزادګۍ وې او 300 وينځې، او د هغۀ ښځو د هغۀ زړۀ واړولو. ⁴کله چې سليمان بوډا شو، نو د هغۀ ښځو د هغۀ زړۀ نورو بتانو ته واړولو، او د هغۀ زړۀ پلار ته پوره وقف نۀ وو، لکه د هغۀ د پلار داؤد زړۀ چې وو. ⁵سليمان د صيدونيانو د دېوتا عشتارات او د عمونيانو د کرکجن بُت مِلکوم پيروى وکړه. ⁶سليمان د پلار په نظر کښې بد کار وکړو او د پلار پوره پيروى يې ونۀ کړه، لکه د هغۀ پلار داؤد چې کړې وه. ⁷بيا سليمان د يروشلم د ختيځ غرۀ باندې د موآب د کرکجن بُت کموس او د عمونيانو د کرکجن بُت مولک دپاره يو اوچت ځائ جوړ کړو. ⁸هم داسې يې د خپلو ټولو پردو ښځو دپاره وکړل، چې هغوئ به خپلو بتانو ته لوبان سوزولو او قربانۍ کولې.

⁹پلار په سليمان غصه شو ځکه چې د هغۀ زړۀ د پلار، د اِسرائيل د خُدائ پاک نه واوختو، چا چې دوه ځله هغۀ ته ځان ښکاره کړے وو، ¹⁰او هغۀ ته يې د دغې خبرې په حقله حُکم کړے وو، چې د نورو بتانو پيروى دې نۀ کوى. خو هغۀ هغه ونۀ ساتل چې پلار حُکم کړى وُو.

¹¹نو پلار سليمان ته وفرمائيل چې، ”څنګه چې دا ستا طريقه ده او تا زما هغه لوظ او قانُونونه ونۀ ساتل چې ما درته حُکم کړى وُو، نو زۀ به خامخا دا بادشاهى درنه شلوم او ستا نوکر ته به يې ورکړم.

¹²خو د ستا د پلار داؤد په خاطر به زۀ دا ستا په ژوند کښې نۀ کوم؛ زۀ به دا ستا د زوئ د لاس نه شلوم. ¹³خو زۀ به ټوله بادشاهى نۀ شلوم؛ زۀ به ستا زوئ ته يوه قبيله ورکړم، د خپل نوکر داؤد او د يروشلم په خاطر، چې ما غوره کړے دے.“

پلار هدد راپاڅوى

¹⁴بيا پلار د سليمان خلاف يو دښمن راپاڅولو: هدد ادومى، چې په ادوم کښې د شاهى نسل نه وو. ¹⁵کله چې داؤد د ادوم سره جنګ کړے وو او د فوځ سردار يوآب د مړو د ښخولو دپاره لاړو، نو يوآب په ادوم کښې هر نارينه وژلے وو. ¹⁶(يوآب او ټول اِسرائيل هلته شپږ مياشتې پاتې شول، ترڅو چې هغۀ په ادوم کښې هر نارينه ختم نۀ کړو.). ¹⁷خو هدد د خپل پلار د نوکرانو نه د څو ادوميانو سره مصر ته وتختو؛ هدد لا تر اوسه واړۀ هلک وو. ¹⁸هغوئ د مديان نه فاران ته لاړل، د فاران نه يې خلق د ځان سره واخستل، او مصر ته لاړل، د مصر بادشاه فرعون ته، چا چې هدد ته يو کور، خوراک او زمکه ورکړل. ¹⁹هدد د فرعون په نظر کښې ډېر مقبول شو، نو هغۀ د خپلې ښځې خور، د ملکې تحفنيس خور، هغۀ ته په نکاح ورکړه. ²⁰د تحفنيس خور هغۀ ته يو زوئ وزېږولو، جنوبت، چې تحفنيس هغه د فرعون په کور کښې له تي نه بيل کړو؛ جنوبت هلته د فرعون د زامنو په مينځ کښې اوسېدو. ²¹کله چې هدد په مصر کښې واورېدل چې داؤد د خپلو پلرونو سره آرام وکړو او د فوځ سردار يوآب مړ شوے دے، نو هغۀ فرعون ته ووئيل چې، ”ما پرېږده چې لاړ شم، چې زۀ خپل وطن ته واپس شم.“

²²فرعون ووئيل چې، ”تۀ دلته د څۀ شى نه محتاج يې، چې اوس خپل وطن ته تلل غواړې؟“ هغۀ جواب ورکړو چې، ”د هيڅ شى نه، خو مهربانى وکړه ما پرېږده.“

²³پلار د سليمان خلاف يو بل دښمن هم راپاڅولو: د اِلياداع زوئ رزون، چا چې د خپل مالِک، د ضوباه بادشاه هدد عزر نه تختېدلے وو. ²⁴هغۀ خلق راجمع کړل او د يوې ډاکو ډلې مشرى يې وکړه کله چې داؤد د ضوباه خلق ووژل. هغوئ دمشق ته لاړل، هلته مېشت شول، او هغه يې په دمشق کښې بادشاه کړو. ²⁵رزون د سليمان په ټولو ورځو کښې د اِسرائيل مخالفت کولو، او د هغه نقصان سره يې چې هدد هم رسولو زياتوالے کولو؛ هغۀ د اِسرائيل سره کينه لرله او په اَرام باندې يې حکومت کولو.

يُربعام خپل لاس اوچتوى

²⁶د نباط زوئ يُربعام، چې د ضريدا نه يو اِفرائيمى وو، د سليمان نوکر چې مور يې يوه کونډه وه چې نوم يې ضروعاه وو، هغۀ هم د بادشاه خلاف بغاوت وکړو. ²⁷د هغۀ د بادشاه خلاف لاس اوچتولو وجه دا وه: سليمان مِلو جوړ کړو او د خپل پلار داؤد په ښار کښې يې د دېوال سورې بند کړلې. ²⁸يُربعام ډېر لائق سړے وو، او کله چې سليمان وليدل چې دا ځوان سخت محنت کوى، نو هغۀ هغه د يوسف د کور د ټول بيګار کار نګران مقرر کړو. ²⁹په هغه وخت کښې يُربعام د يروشلم نه ووتو، او شيلونى اخيا نبى په لار کښې ورسره مخامخ شو. اخيا په يوه نوې چادر کښې نغښتے وو، او دا دواړه په پټى کښې يواځې وُو. ³⁰بيا اخيا هغه نوے چادر ونيولو چې اغوستے يې وو او په دولسو ټوټو يې وشلولو.

³¹هغۀ يُربعام ته ووئيل چې، ”لس ټوټې ځان دپاره واخله، ځکه چې پلار، د اِسرائيل خُدائ پاک، فرمائى چې: ’ګوره، زۀ د سليمان د لاس نه بادشاهى شلوم او لس قبيلې به تا ته درکوم.

³²خو يوه قبيله به د هغۀ پاتې شى، د خپل نوکر داؤد او د يروشلم په خاطر، هغه ښار چې ما د اِسرائيل د ټولو قبيلو نه غوره کړو. ³³زۀ به دا ځکه وکړم چې هغوئ زۀ پرېښودم او د صيدونيانو د دېوتا عشتارات، د موآب د بُت کموس، او د عمونيانو د بُت مِلکوم عبادت يې وکړو، او زما په لارو ونۀ ګرځېدل — چې زما په نظر کښې کوم شے صحيح وى هغه وکړى، زما قانُونونه او حُکمونه وساتى — لکه د هغۀ پلار داؤد چې کړى وُو.

³⁴خو زۀ به ټوله بادشاهى د هغۀ د لاس نه وانۀ خلم؛ زۀ به هغه د خپل ژوند په ټولو ورځو کښې حاکم وساتم، د خپل نوکر داؤد په خاطر، چې ما غوره کړو، چا چې زما حُکمونه او زما قانُونونه وساتل. ³⁵خو زۀ به بادشاهى د هغۀ د زوئ د لاس نه واخلم او تا ته به يې درکړم — لس قبيلې. ³⁶خو د هغۀ زوئ ته به زۀ يوه قبيله ورکړم، دې دپاره چې زما نوکر داؤد ته به تل زما په مخکښې په يروشلم کښې يو څراغ وى، هغه ښار چې ما د خپل نوم کېښودلو دپاره غوره کړو. ^a a v36 حتىٰ د عدالت په وخت کښې هم، پلار د داؤد د نسل دپاره يو څراغ بل ساتى — هغه نۀ ماتېدونکے رڼا چې هغه يې تر عيسىٰ پورې ساتى، چې د داؤد زوئ دے او چې په هغۀ کښې دا نسل هيچرې تياره نۀ کيږى. ³⁷زۀ به تا واخلم، او تۀ به په هر هغه څۀ باندې حکومت کوې چې ستا زړۀ يې غواړى؛ تۀ به د اِسرائيل بادشاه يې. ³⁸کۀ تۀ د هر هغه څۀ اطاعت وکړې چې زۀ يې حُکم کوم، زما په لارو وګرځې، او زما په نظر کښې صحيح کار وکړې په دې چې زما قانُونونه او حُکمونه وساتې لکه زما نوکر داؤد چې کړى وُو، نو زۀ به ستا سره يم او تا ته به يو پائنده کور جوړ کړم، لکه چې ما داؤد ته جوړ کړو، او اِسرائيل به تا ته درکړم. ³⁹زۀ به د دې په وجه د داؤد په اولاد مصيبت راولم، خو د تل دپاره نه.‘“

⁴⁰نو سليمان کوشش وکړو چې يُربعام ووژنى، خو يُربعام مصر ته، د مصر بادشاه سيسق ته وتختو، او هلته پاتې شو ترڅو چې سليمان مړ شو.

سليمان د خپلو پلرونو سره آرام کوى

⁴¹د سليمان د پاتې کارونو، هر څۀ چې هغۀ وکړل او د هغۀ حکمت، آيا دا د سليمان د کارونو په کتاب کښې نۀ دى ليکلى؟ ⁴²هغه موده چې سليمان په يروشلم کښې په ټول اِسرائيل باندې حکومت وکړو څلوېښت کاله وه. ⁴³بيا سليمان د خپلو پلرونو سره آرام وکړو، او د خپل پلار داؤد په ښار کښې ښخ کړے شو، او د هغۀ زوئ رحبعام د هغۀ په ځائ بادشاه شو.