1 Księga Królewska 11

11 ¹Król Salomon pokochał wiele kobiet cudzoziemskich oprócz córki faraona — Moabitki, Ammonitki, Edomitki, Sydonki, Chetytki,

²z narodów, o których nasz Ojciec powiedział dzieciom Izraela: „Nie wiążcie się z nimi małżeństwami ani one z wami, bo na pewno odwrócą wasze serca ku swoim bogom”. Do nich to Salomon przylgnął w miłości.

³Miał siedemset żon, które były księżniczkami, i trzysta nałożnic, a jego żony odwróciły jego serce. ⁴Gdy Salomon się zestarzał, jego żony zwróciły jego serce ku innym bogom i jego serce nie było w pełni oddane naszemu Ojcu, jak serce Dawida, jego ojca. ⁵Salomon poszedł za Astarte, boginią Sydończyków, i za Milkomem, obrzydliwością Ammonitów. ⁶Salomon czynił zło w oczach naszego Ojca i nie szedł w pełni za naszym Ojcem, jak czynił jego ojciec Dawid. ⁷Wtedy Salomon zbudował wyżynę na górze na wschód od Jerozolimy dla Kemosza, wstrętnego boga Moabu, i dla Molocha, wstrętnego boga Ammonitów. ⁸Tak samo uczynił dla wszystkich swoich cudzoziemskich żon, które paliły kadzidło i składały ofiary swoim bogom.

⁹Nasz Ojciec rozgniewał się na Salomona, ponieważ jego serce odwróciło się od naszego Ojca, Boga Izraela, który ukazał mu się dwa razy, ¹⁰i nakazał mu właśnie tę rzecz, aby nie szedł za innymi bogami. Lecz on nie zachował tego, co nasz Ojciec nakazał.

¹¹Dlatego nasz Ojciec powiedział Salomonowi: „Skoro taka jest twoja droga i nie zachowałeś mojego przymierza oraz moich ustaw, które ci nakazałem, na pewno wydrę ci królestwo i dam je twojemu słudze.

¹²„Lecz ze względu na Dawida, twojego ojca, nie uczynię tego za twego życia; wydrę je z ręki twojego syna. ¹³Jednak nie wydrę całego królestwa; dam twojemu synowi jedno plemię ze względu na Dawida, mojego sługę, i ze względu na Jerozolimę, którą wybrałem”.

Ojciec wzbudza Hadada

¹⁴Wtedy nasz Ojciec wzbudził przeciwnika Salomonowi: Hadada Edomitę, z królewskiego rodu w Edomie. ¹⁵Gdy Dawid walczył z Edomem, a Joab, dowódca wojska, wyruszył, aby pogrzebać poległych, Joab pobił każdego mężczyznę w Edomie. ¹⁶(Joab i cały Izrael pozostali tam sześć miesięcy, aż wytracił każdego mężczyznę w Edomie). ¹⁷Lecz Hadad uciekł do Egiptu z kilkoma Edomitami spośród sług swojego ojca; Hadad był jeszcze małym chłopcem. ¹⁸Wyruszyli z Midianu do Paranu, wzięli ze sobą ludzi z Paranu i przyszli do Egiptu, do faraona, króla Egiptu, który dał Hadadowi dom, żywność i ziemię. ¹⁹Hadad znalazł wielką łaskę w oczach faraona, więc dał mu za żonę siostrę swojej własnej żony, siostrę królowej Tachpenes. ²⁰Siostra Tachpenes urodziła mu syna, Genubata, którego Tachpenes odstawiła od piersi w domu faraona; Genubat mieszkał tam wśród synów faraona. ²¹Gdy Hadad usłyszał w Egipcie, że Dawid spoczął ze swoimi ojcami i że Joab, dowódca wojska, umarł, powiedział do faraona: „Pozwól mi odejść, abym wrócił do własnego kraju”.

²²Faraon powiedział: „Czego ci tu brakowało, że teraz chcesz iść do własnego kraju?”. On odpowiedział: „Niczego, ale proszę, pozwól mi odejść”.

²³Nasz Ojciec wzbudził też Salomonowi innego przeciwnika: Rezona, syna Eliady, który uciekł od swojego pana Hadadezera, króla Soby. ²⁴Zebrał wokół siebie ludzi i stał się przywódcą zbrojnej zgrai, gdy Dawid pozabijał ludzi z Soby. Poszli do Damaszku, osiedlili się tam i uczynili go królem w Damaszku. ²⁵Rezon był wrogiem Izraela przez wszystkie dni Salomona, do czego dochodziła jeszcze szkoda, którą wyrządzał także Hadad; nienawidził Izraela i panował nad Aramem.

Jeroboam podnosi rękę

²⁶Także Jeroboam, syn Nebata, Efraimita z Seredy, sługa Salomona, którego matka była wdową imieniem Serua, zbuntował się przeciwko królowi. ²⁷A oto dlaczego podniósł rękę przeciwko królowi: Salomon zbudował Millo i zamknął wyłom w mieście Dawida, swojego ojca. ²⁸Jeroboam był człowiekiem bardzo zdolnym, a gdy Salomon zobaczył, że ten młodzieniec ciężko pracuje, powierzył mu nadzór nad całą pracą przymusową domu Józefa. ²⁹W tym czasie Jeroboam wyszedł z Jerozolimy i spotkał go na drodze prorok Achiasz Szilonita. Achiasz był owinięty w nowy płaszcz, a obaj byli sami na polu. ³⁰Wtedy Achiasz chwycił nowy płaszcz, który miał na sobie, i rozdarł go na dwanaście kawałków.

³¹I powiedział do Jeroboama: „Weź sobie dziesięć kawałków, bo tak mówi nasz Ojciec, Bóg Izraela: «Oto zamierzam wydrzeć królestwo z ręki Salomona i dać ci dziesięć plemion.

³²«Lecz jedno plemię pozostanie jego, ze względu na mojego sługę Dawida i ze względu na Jerozolimę, miasto, które wybrałem spośród wszystkich plemion Izraela. ³³Uczynię to, ponieważ mnie opuścili i oddawali cześć Astarte, bogini Sydończyków, Kemoszowi, bogu Moabu, i Milkomowi, bogu Ammonitów, a nie chodzili moimi drogami — czyniąc to, co prawe w moich oczach, zachowując moje ustawy i prawa — jak czynił jego ojciec Dawid.

³⁴Lecz nie odbiorę z jego ręki całego królestwa; pozostawię go władcą przez całe jego życie, ze względu na Dawida, mojego sługę, którego wybrałem, który zachowywał moje przykazania i moje ustawy. ³⁵Lecz odbiorę królestwo z ręki jego syna i dam je tobie — dziesięć plemion. ³⁶Jego synowi zaś dam jedno plemię, aby Dawid, mój sługa, miał zawsze lampę przede mną w Jerozolimie, mieście, które wybrałem, aby tam umieścić moje imię. ^a a v36 Nawet pośród sądu nasz Ojciec podtrzymuje płonącą lampę dla rodu Dawida — nieprzerwane światło, którego strzeże aż do Jezusa, Syna Dawida, w którym ten ród nigdy nie gaśnie. ³⁷Ciebie zaś wezmę i będziesz panował nad wszystkim, czego pragnie twoje serce; będziesz królem nad Izraelem. ³⁸Jeśli będziesz słuchał wszystkiego, co ci nakażę, i będziesz chodził moimi drogami, i czynił to, co prawe w moich oczach, zachowując moje ustawy i przykazania, jak czynił Dawid, mój sługa, będę z tobą i zbuduję ci trwały dom, jak zbudowałem Dawidowi, i dam ci Izraela. ³⁹Z tego powodu sprowadzę cierpienie na potomstwo Dawida, lecz nie na zawsze»”.

⁴⁰Dlatego Salomon próbował zabić Jeroboama, lecz Jeroboam uciekł do Egiptu, do Sziszaka, króla Egiptu, i pozostał tam aż do śmierci Salomona.

Salomon spoczywa ze swoimi ojcami

⁴¹Pozostałe zaś dzieje Salomona, wszystko, co uczynił, i jego mądrość, czy nie są zapisane w Księdze Dziejów Salomona? ⁴²Czas, przez który Salomon panował w Jerozolimie nad całym Izraelem, wynosił czterdzieści lat. ⁴³Potem Salomon spoczął ze swoimi przodkami i został pogrzebany w mieście Dawida, swojego ojca, a jego syn Roboam panował w jego miejsce.