Τράβα Με Πίσω Σου

Ένα τραγούδι αγάπης ανάμεσα σε μια νύφη και τον αγαπημένο της, που ψάλλεται χωρίς ντροπή. Διαβασμένο όπως το διαβάζει από παλιά η Γραφή, ανοίγει ένα παράθυρο στην αγάπη που έχει ο Πατέρας μας για τους δικούς Του—μια αγάπη δυνατή σαν τον θάνατο.

Κεφάλαιο 1.

Το Άσμα των Ασμάτων, του Σολομώντα. ^a Ας με φιλήσει με τα φιλιά του στόματός του — γιατί η αγάπη σου είναι καλύτερη από το κρασί. Τα αρωματικά σου λάδια μοσχοβολούν· το όνομά σου είναι μύρο χυμένο — δίκαια σε αγαπούν οι κοπέλες. Τράβα με πίσω σου· ας τρέξουμε. Ο βασιλιάς με έφερε στα δωμάτιά του. Θα χαρούμε και θα νιώσουμε αγαλλίαση για σένα· θα υμνήσουμε την αγάπη σου πιο πολύ από το κρασί — δίκαια σε αγαπούν.

Είμαι μελαχρινή, μα όμορφη, κόρες της Ιερουσαλήμ, σαν τις σκηνές του Κηδάρ, σαν τα παραπετάσματα του Σολομώντα. ^b Μη με κοιτάτε επίμονα επειδή είμαι μελαχρινή, επειδή με κοίταξε ο ήλιος. Οι γιοι της μάνας μου θύμωσαν μαζί μου· με έβαλαν να φυλάω τα αμπέλια, μα το δικό μου αμπέλι δεν το φύλαξα. Πες μου, εσύ που σ’ αγαπάει η ψυχή μου, πού βόσκεις το κοπάδι σου, πού το ξεκουράζεις το μεσημέρι — γιατί να είμαι σαν γυναίκα με πέπλο δίπλα στα κοπάδια των συντρόφων σου; ^c

Αν δεν ξέρεις, ομορφότερη ανάμεσα στις γυναίκες, ακολούθησε τα χνάρια του κοπαδιού, και βόσκε τα κατσικάκια σου δίπλα στις σκηνές των βοσκών. Σε παρομοιάζω, αγάπη μου, με φοράδα ανάμεσα στα άρματα του Φαραώ. Τα μάγουλά σου είναι όμορφα με τα στολίδια, ο λαιμός σου με σειρές από πετράδια.

Θα σου φτιάξουμε στολίδια από χρυσάφι, στολισμένα με ασήμι. Ενώ ο βασιλιάς ήταν στο τραπέζι του, το μύρο μου σκόρπισε το άρωμά του. ^d Ο αγαπημένος μου είναι για μένα ένα πουγκί σμύρνα που αναπαύεται ανάμεσα στα στήθη μου. Ο αγαπημένος μου είναι για μένα ένα τσαμπί άνθη χένας στα αμπέλια της Εν-Γαδί. ^e

Πόσο όμορφη είσαι, αγάπη μου — πόσο όμορφη! Τα μάτια σου είναι περιστέρια. Πόσο όμορφος είσαι, αγαπημένε μου — αληθινά απολαυστικός! Το κρεβάτι μας είναι καταπράσινο.

Τα δοκάρια του σπιτιού μας είναι κέδρος· τα καδρόνια μας είναι κυπαρίσσι.

Υποσημειώσεις

^aΆσμα Ασμάτων 1:1 — Το Άσμα Ασμάτων είναι ένας ποιητικός ύμνος στον έρωτα μέσα στον γάμο, ανάμεσα στη νύφη και τον γαμπρό. Η χριστιανική παράδοση από παλιά άκουσε μέσα σ’ αυτό και την αγάπη του Πατέρα μας για τον λαό του μέσω του Ιησού — του Γαμπρού που δίνει τον εαυτό του για τη Νύφη του.
^bΆσμα Ασμάτων 1:5 — Το Κηδάρ ήταν ένας λαός της ερήμου, που οι σκηνές του ήταν υφασμένες από μαύρο τρίχωμα κατσίκας — η νύφη παρομοιάζει το μελαχρινό, ηλιοκαμένο της δέρμα με τις όμορφες μαύρες σκηνές τους.
^cΆσμα Ασμάτων 1:7 — Μια γυναίκα που περιπλανιέται με πέπλο και μόνη δίπλα στα κοπάδια ενός ξένου θα περνούσε για ξένη χωρίς συνοδεία — το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε να δείχνει μια νύφη.
^dΆσμα Ασμάτων 1:12 — Το νάρδο ήταν ένα πολύτιμο, ευωδιαστό λάδι που ερχόταν από μακριά — το ίδιο ακριβό μύρο που αργότερα χύθηκε πάνω στον Ιησού πριν από την ταφή του.
^eΆσμα Ασμάτων 1:14 — Η Εν-Γαδί ήταν μια όαση με γλυκό νερό δίπλα στη Νεκρά Θάλασσα, ξακουστή για τους πλούσιους, ευωδιαστούς κήπους της μέσα στην άγονη έρημο.