Ο Λεβιάθαν, βασιλιάς πάνω σε όλους τους υπερήφανους

Τον Λευιάθαν δεν μπορείς να τον πιάσεις με αγκίστρι, να τον δέσεις, να τον εμπορευτείς ή να τον καμακώσεις· τα λέπια του κλείνουν σαν ασπίδες, η ανάσα του ανάβει κάρβουνα, και το σίδερο το λογαριάζει για άχυρο. Αν κανείς δεν τολμά να τον ξυπνήσει, ρωτά ο Πατέρας μας, ποιος μπορεί να σταθεί μπροστά μου; Η απαίτηση του Ιώβ για ακρόαση απαντιέται με ένα πλάσμα.

Κεφάλαιο 41.

«Μπορείς να τραβήξεις έξω τον Λεβιάθαν με αγκίστρι ή να πιέσεις κάτω τη γλώσσα του με σκοινί; ^a Μπορείς να περάσεις σκοινί στη μύτη του ή να τρυπήσεις το σαγόνι του με γάντζο; Θα σου κάνει πολλές ικεσίες; Θα σου μιλήσει με απαλά λόγια; Θα κάνει διαθήκη μαζί σου, για να τον πάρεις δούλο σου για πάντα; Θα παίξεις μαζί του σαν με πουλί ή θα τον δέσεις με λουρί για τα κορίτσια σου; Θα παζαρέψουν γι’ αυτόν οι έμποροι; Θα τον μοιράσουν ανάμεσα στους πραματευτές; Μπορείς να γεμίσεις το δέρμα του με καμάκια ή το κεφάλι του με ψαροδόρατα; Βάλε το χέρι σου πάνω του· θυμήσου τη μάχη — δε θα το ξανακάνεις. Κάθε ελπίδα να τον δαμάσεις είναι ψεύτικη· και μόνο που θα τον δεις θα σε ρίξει κάτω. Κανένας δεν είναι τόσο τολμηρός ώστε να τον ξεσηκώσει. Ποιος λοιπόν μπορεί να σταθεί μπροστά μου; Ποιος με αντιμετώπισε, για να πρέπει να τον ανταμείψω; Όλα όσα υπάρχουν κάτω από ολόκληρο τον ουρανό είναι δικά μου. ^b

«Δε θα σωπάσω για τα μέλη του, για την τρομερή του δύναμη ή για το χαριτωμένο κορμί του. Ποιος μπορεί να του βγάλει το εξωτερικό του κάλυμμα ή να τον πλησιάσει με διπλό χαλινάρι; Ποιος μπορεί να ανοίξει τις πόρτες του προσώπου του; Τα δόντια του είναι ζωσμένα με τρόμο. Η ράχη του είναι σειρές από ασπίδες, κλεισμένες σφιχτά σαν με σφραγίδα. Η μία είναι τόσο κοντά στην άλλη, που ούτε αέρας δεν περνάει ανάμεσά τους. Είναι ενωμένες η μία με την άλλη· σφίγγονται μεταξύ τους και δεν μπορούν να χωριστούν. Τα φταρνίσματά του αστράφτουν φως, και τα μάτια του είναι σαν τα βλέφαρα της αυγής. ^c Από το στόμα του βγαίνουν αναμμένες δάδες· σπίθες φωτιάς πετάγονται έξω. Από τα ρουθούνια του βγαίνει καπνός, σαν από καζάνι που βράζει πάνω σε αναμμένα καλάμια. Η ανάσα του ανάβει κάρβουνα, και φλόγα πετάγεται από το στόμα του. Στον σβέρκο του κατοικεί η δύναμη, και μπροστά του χορεύει ο τρόμος. Οι πτυχές της σάρκας του είναι κολλημένες μεταξύ τους, στέρεα χυμένες πάνω του κι ασάλευτες. Η καρδιά του είναι σκληρή σαν πέτρα, σκληρή σαν την κάτω μυλόπετρα. Όταν σηκώνεται, φοβούνται οι δυνατοί· από τον πάταγο χάνουν τα λογικά τους. Κι αν τον φτάσει σπαθί, δεν αντέχει, ούτε το δόρυ, ούτε η σαΐτα ούτε το ακόντιο. Το σίδερο το λογαριάζει σαν άχυρο, και τον χαλκό σαν σάπιο ξύλο. Το βέλος δεν μπορεί να τον κάνει να φύγει· γι’ αυτόν, οι πέτρες της σφεντόνας γίνονται άχυρα. Τα ρόπαλα τα λογαριάζει σαν άχυρα· γελάει με τον θόρυβο του ακοντίου. Η κάτω πλευρά του είναι σαν κοφτερά κομμάτια σπασμένου πηλού· απλώνεται σαν αλωνιστική σανίδα πάνω στη λάσπη. ^d Κάνει τα βάθη να βράζουν σαν καζάνι· ανακατεύει τη θάλασσα σαν δοχείο με μύρο που κοχλάζει. Πίσω του αφήνει λαμπερό αυλάκι· θα νόμιζε κανείς πως η άβυσσος άσπρισε. Πάνω στη γη δεν υπάρχει τίποτε όμοιό του, ένα πλάσμα φτιαγμένο χωρίς φόβο. Κοιτάζει από ψηλά καθετί το υψηλό· είναι βασιλιάς πάνω σε όλους τους υπερήφανους».

Υποσημειώσεις

^aΙώβ 41:1 — Ο Λεβιάθαν είναι το μεγάλο αδάμαστο θαλάσσιο πλάσμα — εικόνα μιας δύναμης που κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να δαμάσει, την οποία όμως ο Πατέρας μας κρατάει με ευκολία.
^bΙώβ 41:11 — Ο Παύλος επαναλαμβάνει αυτό το εδάφιο — κανένας ποτέ δεν έδωσε κάτι στον Πατέρα μας ώστε να τον κάνει οφειλέτη του· όλα είναι ήδη δικά του (Ρωμαίους 11:35).
^cΙώβ 41:18 — Τα «βλέφαρα της αυγής» είναι μια εβραϊκή εικόνα για την κοκκινωπή λάμψη του πρώτου φωτός — τα μάτια του λάμπουν κόκκινα σαν φλογερή ανατολή.
^dΙώβ 41:30 — Η αλωνιστική σανίδα ήταν μια σανίδα καρφωμένη με κοφτερές πέτρες, που την έσερναν πάνω στα στάχυα — η κοιλιά του Λεβιάθαν αφήνει το ίδιο χαραγμένο αυλάκι.