યોબ 41 FHB Father's Heart Bible™

41 ¹“શું તું માછલી પકડવાના આંકડાથી લિવ્યાથાનને ખેંચી કાઢી શકે, કે દોરીથી તેની જીભ દબાવી શકે? ^a a v1 લિવ્યાથાન એ મહાન, કાબૂમાં ન આવે એવું સમુદ્રી પ્રાણી છે — એવી શક્તિનું ચિત્ર જેને કોઈ માણસ વશ કરી શકતો નથી, પણ આપણા પિતા તેને સહેલાઈથી પકડી રાખે છે. ²શું તું તેના નાકમાં દોરડું નાખી શકે, કે આંકડાથી તેનું જડબું વીંધી શકે? ³શું તે તને ઘણી વિનંતી કરશે? શું તે તારી સાથે નમ્ર શબ્દો બોલશે? ⁴શું તે તારી સાથે કરાર કરશે, કે તું તેને સદાકાળ માટે તારા સેવક તરીકે રાખે? ⁵શું તું પક્ષીની જેમ તેની સાથે રમશે, કે તારી છોકરીઓ માટે તેને સાંકળે બાંધશે? ⁶શું વેપારીઓ તેના ભાવ કરશે? શું તેઓ તેને સોદાગરોમાં વહેંચી નાખશે? ⁷શું તું તેની ચામડીને ભાલાથી ભરી શકે, કે તેના માથાને માછલી પકડવાના બરછાથી? ⁸તેના પર તારો હાથ મૂક; એ લડાઈ યાદ રાખ—તું ફરી એવું નહિ કરે. ⁹તેને વશ કરવાની કોઈ પણ આશા ખોટી છે; કેવળ તેને જોતાં જ તું ભાંગી પડશે. ¹⁰તેને ઉશ્કેરવા જેટલું ઉગ્ર કોઈ નથી. તો પછી મારી આગળ ઊભા રહેવા કોણ સમર્થ છે? ¹¹મારો સામનો કોણે કર્યો છે, કે મારે તેને બદલો આપવો પડે? સમગ્ર આકાશ નીચેનું સર્વસ્વ મારું છે. ^b b v11 પાઉલ આ કલમનો પડઘો પાડે છે — કોઈએ ક્યારેય આપણા પિતાને એવું આપ્યું નથી કે તેમને પોતાના ઋણી બનાવી શકે; સર્વસ્વ પહેલેથી જ તેમનું છે (રોમનો ૧૧:૩૫).

¹²“તેના અંગો, તેની પ્રચંડ શક્તિ, કે તેના સુડોળ બાંધા વિશે હું મૌન નહિ રહું. ¹³તેનું બહારનું આવરણ કોણ ઉતારી શકે, કે બેવડી લગામ લઈને તેની પાસે કોણ આવી શકે? ¹⁴તેના મુખના દરવાજા કોણ ઉઘાડી શકે? તેના દાંતની હાર ભયથી ઘેરાયેલી છે. ¹⁵તેની પીઠ ઢાલોની હરોળ છે, મહોર મારી હોય તેમ ચુસ્ત રીતે બંધ. ¹⁶એક બીજાની એટલી નજીક છે કે તેમની વચ્ચે હવા પણ પસાર થઈ શકતી નથી. ¹⁷તેઓ એકબીજા સાથે જોડાયેલા છે; તેઓ એકબીજાને વળગી રહે છે અને જુદા પડી શકતા નથી. ¹⁸તેની છીંકો પ્રકાશથી ઝબકે છે, અને તેની આંખો પરોઢની પાંપણો જેવી છે. ^c c v18 "પરોઢની પાંપણો" એ પ્રભાતના પ્રથમ પ્રકાશની રતાશ પડતી ઝલક માટેનું હિબ્રૂ ચિત્ર છે — તેની આંખો અગ્નિમય સૂર્યોદય જેવી લાલ ચમકે છે. ¹⁹તેના મુખમાંથી સળગતી મશાલો નીકળે છે; અગ્નિના તણખા ઊડે છે. ²⁰તેના નસકોરામાંથી ધુમાડો નીકળે છે, જાણે સળગતા બરુ પર ઊકળતા વાસણમાંથી. ²¹તેનો શ્વાસ કોલસાને સળગાવી મૂકે છે, અને તેના મુખમાંથી જ્વાળા ઊછળે છે. ²²તેની ગરદનમાં બળ વસે છે, અને તેની આગળ ભય નાચે છે. ²³તેના માંસની ગડીઓ એકબીજાને ચોંટેલી છે, તેના પર દૃઢપણે ઢળેલી અને અચળ. ²⁴તેનું હૃદય પથ્થર જેવું કઠણ છે, નીચેની ઘંટીના પડ જેવું કઠણ. ²⁵જ્યારે તે ઊભો થાય છે, ત્યારે બળવાનો ડરી જાય છે; તૂટફૂટના અવાજથી તેઓ બેબાકળા બની જાય છે. ²⁶તલવાર તેને અડે તોપણ ટકતી નથી, તેમ ભાલો, બરછી, કે ભાલાફેંક પણ નહિ. ²⁷તે લોઢાને ઘાસ જેવું, અને કાંસાને સડેલા લાકડા જેવું ગણે છે. ²⁸તીર તેને ભગાડી શકતું નથી; તેને મન ગોફણના પથ્થરો ભૂસું બની જાય છે. ²⁹ડફણાં ભૂસા જેવાં ગણાય છે; ભાલાફેંકના ખડખડાટ પર તે હસે છે. ³⁰તેનો નીચેનો ભાગ તીક્ષ્ણ માટીનાં ઠીકરાં જેવો છે; તે કાદવ પર ઝૂડવાના પાટિયાની જેમ ફેલાય છે. ^d d v30 ઝૂડવાનું પાટિયું એ તીક્ષ્ણ પથ્થરો જડેલું પાટિયું હતું, જેને અનાજ પર ખેંચવામાં આવતું — લિવ્યાથાનનું પેટ એવો જ ઉઝરડાયેલો ચીલો મૂકી જાય છે. ³¹તે ઊંડાણને વાસણની જેમ ઉકાળે છે; તે સમુદ્રને મલમ વલોવતી કઢાઈની જેમ હલાવે છે. ³²પોતાની પાછળ તે ચળકતો લિસોટો મૂકી જાય છે; જાણે ઊંડાણને સફેદ વાળ ઊગ્યા હોય એમ લાગે. ³³પૃથ્વી પર તેના જેવું કંઈ નથી, ભય વિના બનાવેલું પ્રાણી. ³⁴જે કંઈ ઊંચું છે તે સર્વ પર તે નજર નાખે છે; તે સર્વ અભિમાનીઓનો રાજા છે.”