ईयोब 41

41 ¹ तू लिव्याथानाला गळाने बाहेर ओढू शकतोस का, किंवा त्याची जीभ दोरीने दाबू शकतोस का? ^a a v1 लिव्याथान हा एक महान, वठणीवर न येणारा सागरी प्राणी आहे — अशा सामर्थ्याचे चित्र जे कोणताही मानव आपल्या ताब्यात आणू शकत नाही, पण जे आमचा पिता सहजतेने धरून ठेवतो. ² तू त्याच्या नाकात दोरी घालू शकतोस का, किंवा गळाने त्याचा जबडा टोचू शकतोस का? ³ तो तुझ्याकडे पुष्कळ विनवण्या करील का? तो तुझ्याशी मऊ शब्दांत बोलेल का? ⁴ तो करार करील का तुझ्याशी, की तू त्याला सदासर्वकाळ आपला दास म्हणून घ्यावेस? ⁵ तू त्याच्याशी पक्ष्यासारखा खेळशील का, किंवा तुझ्या मुलींसाठी त्याला दोरीने बांधशील का? ⁶ व्यापारी त्याच्यावरून घासाघीस करतील का? ते त्याला सौदागरांमध्ये वाटून घेतील का? ⁷ तू त्याचे कातडे बरच्यांनी भरू शकतोस का, किंवा त्याचे डोके मासेमारीच्या भाल्यांनी? ⁸ आपला हात ठेव त्याच्यावर; त्या लढाईची आठवण कर — तू पुन्हा असे करणार नाहीस. ⁹ त्याला वश करण्याची कोणतीही आशा फोल आहे; केवळ त्याला पाहताच तू भुईसपाट होशील. ¹⁰ त्याला डिवचण्याइतका क्रूर कोणीही नाही. मग माझ्यासमोर उभे राहण्यास कोण समर्थ आहे? ¹¹ कोणी माझ्याशी सामना केला आहे, की मी परतफेड करावी त्याची? संपूर्ण आकाशाखाली जे काही आहे ते सर्व माझे आहे. ^b b v11 पौल या वचनाचा प्रतिध्वनी करतो — कोणीही आमच्या पित्याला असे काही दिलेले नाही की त्यामुळे तो त्यांच्या ऋणात यावा; सर्व काही आधीच त्याचेच आहे (रोमकर ११:३५).

¹² त्याच्या अवयवांविषयी मी गप्प राहणार नाही, त्याचे प्रचंड सामर्थ्य किंवा त्याची डौलदार बांधणी. ¹³ त्याचे बाहेरचे आवरण कोण काढू शकेल, किंवा दुहेरी लगामाने त्याच्यावर कोण चालून येईल? ¹⁴ त्याच्या मुखाची दारे कोण उघडू शकेल? त्याच्या दातांच्या रांगांभोवती दहशत आहे. ¹⁵ त्याची पाठ ढालींच्या रांगांची आहे, शिक्क्याने बंद केल्यासारखी घट्ट मिटलेली. ¹⁶ एक दुसऱ्याला इतके चिकटलेले आहे की त्यांच्यामध्ये वाराही जाऊ शकत नाही. ¹⁷ ती एकमेकांना जोडलेली आहेत; ती एकमेकांना घट्ट धरून आहेत आणि विलग होऊ शकत नाहीत. ¹⁸ त्याच्या शिंकांतून प्रकाश चमकतो, आणि त्याचे डोळे पहाटेच्या पापण्यांसारखे आहेत. ^c c v18 "पहाटेच्या पापण्या" ही पहिल्या प्रकाशाच्या तांबूस झळाळीसाठीची इब्री प्रतिमा आहे — त्याचे डोळे अग्निमय सूर्योदयासारखे तांबडे चमकतात. ¹⁹ त्याच्या मुखातून जळत्या मशाली निघतात; अग्नीच्या ठिणग्या उसळतात. ²⁰ त्याच्या नाकपुड्यांतून धूर निघतो, जळत्या बोरूवर उकळत्या हंड्यातून निघावा तसा. ²¹ त्याच्या श्वासाने निखारे पेटतात, आणि त्याच्या मुखातून ज्वाला उसळते. ²² त्याच्या मानेत बळ वसते, आणि त्याच्यापुढे दहशत नाचते. ²³ त्याच्या मांसाच्या घड्या एकमेकांना चिकटलेल्या आहेत, त्याच्यावर घट्ट बसलेल्या आणि अढळ. ²⁴ त्याचे हृदय दगडासारखे कठीण आहे, जात्याच्या खालच्या तळीसारखे कठीण. ²⁵ तो उठतो तेव्हा बलवानही भयभीत होतात; त्या धडाक्याने ते भांबावून जातात. ²⁶ तलवार त्याच्यापर्यंत पोहोचली तरी ती टिकत नाही, भालाही नाही, बाणही नाही, बरचीही नाही. ²⁷ तो लोखंडाला काडासमान लेखतो, आणि पितळेला कुजक्या लाकडासमान. ²⁸ बाण त्याला पळवून लावू शकत नाही; त्याच्यासाठी गोफणीचे दगड म्हणजे भुसकट होतात. ²⁹ सोटे त्याला भुसकटासमान वाटतात; बरचीच्या खणखणाटाला तो हसतो. ³⁰ त्याचे खालचे अंग तीक्ष्ण खापरांसारखे आहे; तो चिखलावर मळणीच्या फळीसारखा पसरतो. ^d d v30 मळणीची फळी म्हणजे तीक्ष्ण दगडांनी जडवलेली फळी असे, जी धान्यावरून ओढली जात असे — लिव्याथानाचे पोट तसाच खरचटलेला माग सोडते. ³¹ तो खोल पाण्याला हंड्यासारखे उकळवतो; तो समुद्राला सुगंधी द्रव्याच्या घुसळत्या पातेल्यासारखा ढवळतो. ³² त्याच्यामागे तो चमकणारा माग सोडतो; खोल पाण्याला पांढरे केस आले असे वाटावे. ³³ पृथ्वीवर त्याच्यासारखे काहीही नाही, भय न बाळगणारा असा निर्मिलेला प्राणी. ³⁴ जे काही उंच आहे त्या सर्वांकडे तो तुच्छतेने पाहतो; तो सर्व गर्विष्ठांवर राजा आहे.