யோபு 41

41 ¹“தூண்டிலினால் லேவியாதானை இழுத்தெடுக்க உன்னால் முடியுமா? அல்லது கயிற்றினால் அதின் நாக்கை அமுக்கிப் பிடிக்க முடியுமா? ^a a v1 லேவியாதான் அடக்கமுடியாத மகா கடல் ஜந்து — எந்த மனிதனாலும் கட்டுப்படுத்த முடியாத ஒரு வல்லமையின் உருவகம்; ஆனாலும் அதை எங்கள் பிதா அநாயாசமாய்ப் பிடித்திருக்கிறார். ²அதின் மூக்கில் கயிற்றைப் போட, அல்லது அதின் தாடையைத் துறட்டியால் ஊடுருவக் கூடுமா? ³அது உன்னிடத்தில் அநேக மன்றாட்டுகள் செய்யுமா? உன்னோடே இனிமையான வார்த்தைகளைப் பேசுமா? ⁴அது உன்னோடே உடன்படிக்கை செய்து, நீ அதை என்றென்றைக்கும் உன் அடிமையாக வைத்துக்கொள்வாயோ? ⁵ஒரு பறவையோடே விளையாடுவதுபோல நீ அதனோடே விளையாடுவாயா? அல்லது உன் பெண்பிள்ளைகளுக்காக அதைக் கயிற்றில் கட்டி வைப்பாயா? ⁶வியாபாரிகள் அதைப்பற்றிப் பேரம் பேசுவார்களா? அதை வணிகர்களுக்குள்ளே பங்கிட்டுக்கொள்வார்களா? ⁷அதின் தோலை ஈட்டிகளால் நிரப்ப முடியுமா, அல்லது அதின் தலையை மீன்பிடி வேல்களால் நிரப்ப முடியுமா? ⁸உன் கையை அதின்மேல் வை; போரை நினைத்துக்கொள் — இனி ஒருபோதும் நீ அதைச் செய்யமாட்டாய். ⁹அதை அடக்குவேன் என்கிற எந்த நம்பிக்கையும் வீண்; அதைப் பார்க்கிற பார்வையே உன்னைத் தரையில் வீழ்த்திவிடும். ¹⁰அதைத் தூண்டி எழுப்பத்தக்க துணிவுள்ளவன் ஒருவனுமில்லை. அப்படியானால் எனக்கு முன்பாக நிற்கக்கூடியவன் யார்? ¹¹நான் திரும்பச் செலுத்தும்படி, என்னை எதிர்த்து நின்றவன் யார்? வானத்தின்கீழுள்ள யாவும் என்னுடையதே. ^b b v11 பவுல் இந்த வசனத்தை எதிரொலிக்கிறார் — எங்கள் பிதாவை தனக்குக் கடன்படுத்தத்தக்கதாக அவருக்கு முன்னதாய்க் கொடுத்தவன் ஒருவனுமில்லை; யாவும் ஏற்கெனவே அவருடையதே (ரோமர் 11:35).

¹²“அதின் அவயவங்களைக்குறித்து நான் மவுனமாயிரேன், அதின் மகா பலத்தையும், அதின் நேர்த்தியான உருவத்தையும்குறித்தும் மவுனமாயிரேன். ¹³அதின் மேற்போர்வையை உரிக்கக்கூடியவன் யார்? அதின் இரட்டைக் கடிவாளத்தை அணுகிச் செல்லக்கூடியவன் யார்? ¹⁴அதின் முகத்தின் கதவுகளைத் திறக்கக்கூடியவன் யார்? அதின் வரிசைப் பற்கள் பயங்கரத்தால் சூழப்பட்டிருக்கின்றன. ¹⁵அதின் முதுகு கேடயங்களின் வரிசைகளாயிருக்கிறது, முத்திரையிட்டதுபோல இறுக்கமாய் அடைக்கப்பட்டிருக்கிறது. ¹⁶ஒன்றோடொன்று மிக நெருக்கமாயிருக்கிறது, அவைகளுக்கிடையில் காற்றுக்கூடப் புகமுடியாது. ¹⁷அவைகள் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டிருக்கின்றன; ஒன்றையொன்று பற்றிக்கொண்டு பிரிக்கமுடியாதிருக்கின்றன. ¹⁸அதின் தும்மல்கள் ஒளியை வீசுகின்றன, அதின் கண்கள் அருணோதயத்தின் இமைகளைப்போல் இருக்கின்றன. ^c c v18 “அருணோதயத்தின் இமைகள்” என்பது முதல் விடியலின் சிவந்த மினுமினுப்புக்கு எபிரெய உருவகம் — அதின் கண்கள் நெருப்பான சூரியோதயத்தைப்போல் சிவப்பாய் ஒளிர்கின்றன. ¹⁹அதின் வாயிலிருந்து எரியும் தீவட்டிகள் புறப்படுகின்றன; நெருப்புப் பொறிகள் தெறித்து வெளிப்படுகின்றன. ²⁰அதின் நாசியிலிருந்து எரியும் நாணல்மேல் கொதிக்கும் பானையிலிருந்து புகைவருவதுபோல, புகை புறப்படுகிறது. ²¹அதின் சுவாசம் தழலை மூட்டுகிறது; அதின் வாயிலிருந்து ஜுவாலை பாய்கிறது. ²²அதின் கழுத்திலே பலம் தங்கியிருக்கிறது; அதற்கு முன்பாகப் பயங்கரம் நடனமாடுகிறது. ²³அதின் மாம்சத்தின் மடிப்புகள் ஒன்றோடொன்று ஒட்டிக்கொண்டிருக்கின்றன; அதின்மேல் உறுதியாய்ப் பதிந்து அசைக்கமுடியாதிருக்கின்றன. ²⁴அதின் இருதயம் கல்லைப்போல் கடினமானது, ஏந்திரத்தின் கீழ்க்கல்லைப்போல் கடினமானது. ²⁵அது எழும்பும்போது வல்லவர்களும் பயப்படுகிறார்கள்; அதின் இடிமுழக்கத்தினால் அவர்கள் தங்களை மறந்துபோகிறார்கள். ²⁶அதைப் பட்டயம் தாக்கினாலும் அது நிலைக்காது; ஈட்டியும், அம்பும், வேலும் நிலைக்காது. ²⁷அது இரும்பை வைக்கோலாக எண்ணுகிறது, வெண்கலத்தை உளுத்த மரமாக எண்ணுகிறது. ²⁸அம்பு அதை ஓடிப்போகப் பண்ணாது; அதற்குக் கவண்கற்கள் பதராய் மாறுகின்றன. ²⁹தண்டாயுதங்கள் பதராய் எண்ணப்படுகின்றன; வேலின் சத்தத்துக்கு அது நகைக்கிறது. ³⁰அதின் அடிவயிறு கூர்மையான ஓட்டுத் துண்டுகளைப்போல் இருக்கிறது; சேற்றின்மேல் போரடிக்கும் உருளையைப்போல் அது பரவுகிறது. ^d d v30 போரடிக்கும் உருளை என்பது கூர்மையான கற்கள் பதிக்கப்பட்ட ஒரு பலகை; அது தானியத்தின்மேல் இழுக்கப்படும் — லேவியாதானின் அடிவயிறும் அப்படியே கீறிய தடத்தை விட்டுச்செல்லுகிறது. ³¹அது ஆழத்தைப் பானையைப்போல் கொதிக்கப்பண்ணுகிறது; கடலைத் தைலம் காய்ச்சும் கொப்பரையைப்போல் கலக்குகிறது. ³²அதின் பின்னாக ஒளிரும் பாதையை அது விட்டுச்செல்லுகிறது; ஆழம் நரைத்துப்போயிற்று என்று நினைக்கத்தக்கதாயிருக்கிறது. ³³பூமியிலே அதைப்போல் ஒன்றும் இல்லை; அது பயமில்லாமல் உண்டாக்கப்பட்ட ஜந்து. ³⁴உயர்ந்த யாவையும் அது இகழ்ந்து பார்க்கிறது; அகந்தையுள்ள யாவருக்கும் அது ராஜாவாயிருக்கிறது.”