لِويَاتان، د ټولو مغرورو بادشاه
لوياتان په چنګک نه نيول کېږي، نه په پړي تړل کېږي، نه پلورل کېږي، نه په نېزه ويشتل کېږي؛ پوستکي يې د ډالونو په څېر سره نښتي، ساه يې سکروټي بلوي، او اوسپنه ورته د وښو په څېر ده. زموږ پلار پوښتي، که څوک د هغه د راويښولو جرئت نه کوي، نو زما په وړاندې څوک درېدای شي؟ د ايوب د اورېدنې غوښتنې ته د يو مخلوق په واسطه ځواب ورکول کېږي.
41 1”آيا تۀ لِويَاتان د کنډوسى په قُلاب راويستلے شې، يا د هغۀ ژبه په رسۍ ښکته کولے شې؟ a a v1 لِويَاتان هغه لوئ بحرى مخلوق دے چې هيڅوک يې اهلى کولے نۀ شى — د هغه قدرت تصوير دے چې هيڅ انسان پرې غالب کېدے نۀ شى، خو زمونږ پلار يې په اسانۍ سره نيولے دے. 2آيا تۀ د هغۀ په پوزه کښې رسۍ اچولے شې، يا د هغۀ زامه په قُلاب سوړولے شې؟ 3آيا هغه به تا ته ډېرې زارۍ کوى؟ آيا هغه به تا ته نرم خبرې کوى؟ 4آيا هغه به تا سره لوظ وکړى، چې تۀ يې دې د تل دپاره د خپل نوکر په توګه ونيسې؟ 5آيا تۀ به د مُرغۍ په شان ورسره لوبې کوې، يا د خپلو جينکو دپاره به يې په رسۍ وتړې؟ 6آيا سوداګر به د هغۀ په حقله سودا کوى؟ آيا هغوئ به يې د تاجرانو په مينځ کښې ووېشى؟ 7آيا تۀ د هغۀ څرمن په نېزو ډکولے شې، يا د هغۀ سر د ماهيانو په بالَو؟ 8خپل لاس پرې کېږده؛ د جنګ ياد لره — تۀ به بيا داسې ونۀ کړې. 9د هغۀ د ماتولو هره اُميد دروغ ده؛ يواځې د هغۀ ليدل به تا په زمکه وغورزوى. 10داسې زړور هيڅوک نشته چې هغه راپاروى. نو بيا څوک دے چې زما په مخکښې ودرېدے شى؟ 11چا ما ته مخامخ شوے دے، چې ما له يې بدله ورکول په کار دى؟ د ټول آسمان لاندې چې څۀ دى، هغه ټول زما دى. b b v11 پولوس دا آيت تکرار کوى — هيڅوک هيچرې زمونږ پلار ته داسې څۀ نۀ دى ورکړى چې هغه يې مقروض کړى؛ هر څۀ وړومبې هم د هغۀ دى (روميان ۱۱:۳۵).
12”زۀ به د هغۀ د غړو، د هغۀ د زبردست طاقت، او د هغۀ د ښکُلى جوړښت په حقله چپ نۀ پاتې کېږم. 13څوک د هغۀ بهرنے پوښ لرې کولے شى، يا د دوهرى لغام سره ورته راتلے شى؟ 14څوک د هغۀ د مخ دروازې پرانيستلے شى؟ د هغۀ د حلقه دارو غاښونو چاپېره وېره ده. 15د هغۀ شا د ډالونو قطارونه دى، چې د مُهر په شان ټينګ بند دى. 16يو بل ته دومره نزدے دے چې د هغوئ په مينځ کښې هوا تېرېدے نۀ شى. 17يو بل سره نښتى دى؛ يو بل داسې نيسى چې بېلېدے نۀ شى. 18د هغۀ پرنجې رڼا بلکوى، او د هغۀ سترګې د سحر د پاڼو په شان دى. c c v18 ”د سحر پاڼې“ د عبرانى يوه تصوير دے چې د وړومبنۍ رڼا سُرو ځلېدو دپاره دے — د هغۀ سترګې د اور ناکې لمر ختلو په شان سُرې بلېږى. 19د هغۀ د خولې نه بلېدونکى مشعلونه راوځى؛ د اور څڼې راوهى. 20د هغۀ د پوزو سوريو نه لوګے راوځى، لکه د اوشانت لوښى نه چې د سوځېدونکو نيو باندې وى. 21د هغۀ ساه سکارۀ بلوى، او د هغۀ د خولې نه لمبه راوځى. 22طاقت د هغۀ په غاړه کښې اوسيږى، او وېره د هغۀ په مخکښې نڅا کوى. 23د هغۀ د غوښې تَهونه يو بل سره نښتى دى، چې پرې ټينګ ثابت دى او خوځېدے نۀ شى. 24د هغۀ زړۀ د ګټې په شان سخت دے، د مېچن د ښکتنۍ ګټې په شان سخت دے. 25کله چې هغه راپاڅى، نو زورور وېرېږى؛ د هغۀ د ننګار نه بې هوشه کيږى. 26که څۀ هم تُوره ورته ورسيږى، نو هغه ونۀ نيسى، نۀ نېزه، نۀ غشے او نۀ بله نېزه. 27هغه اوسپنه د بوسو په شان ګڼى، او پيتل د وراسته لرګى په شان. 28غشے يې تښتولے نۀ شى؛ د هغۀ دپاره د غوپاڼى کاڼى په بوسو بدليږى. 29لکڼې د بوسو په شان ګڼلے کيږى؛ هغه د نېزې په شرنګار خاندى. 30د هغۀ لاندنۍ خوا د تيرو د کودلو ماتو ټوټو په شان ده؛ هغه په خټو باندې د دانو د کولو د اله په شان خپريږى. d d v30 د دانو د کولو اله يو تخته وه چې تيرۀ کاڼى پرې نښتى وُو، او د غلې دانو باندې راکشولے کېدله — د لِويَاتان ګېډه هم هغه رنګ کنده کې نښان پرېږدى. 31هغه ژوره اوبۀ د لوښى په شان اوشوى؛ هغه بحر د غوړيو د اوشانت لوښى په شان لړزوى. 32د هغۀ شا ته هغه يوه ځلېدونکې لار پرېږدى؛ داسې ګومان کيږى چې ګنى ژوره اوبو سپينې وېښتۀ راوباسلى دى. 33په زمکه د هغۀ په شان بل هيڅ شے نشته، يو داسې مخلوق چې بې وېرې پېدا شوے دے. 34هغه په هر لوړ شى باندې ښکته ګورى؛ هغه د ټولو مغرورو بادشاه دے.“
