آيا تۀ به قادرِ مطلق ته سمون ورکوې؟
ايوب خپل لاس پر خوله ږدي او له خبرو لاس اخلي. زموږ پلار بيا هم ټينګار کوي: ايا ته به زما عدالت باطل کړې چې ځان حق ثابت کړې؟ بيا بهيموت ته اشاره کوي، چې واښه خوري، او که سيند يې خولې ته راوپړسېږي هم پروا نه کوي، هغه مخلوق چې يوازې خالق يې ورته نږدې کېدای شي.
40 1بيا زمونږ پلار اَيُوب ته وفرمائيل چې،
2”آيا هغه څوک چې له قادرِ مطلق سره جګړه کوى، هغۀ ته به سمون ورکوى؟ چې زما ملامتوونکے دې دې ته جواب ورکړى.“
د اَيُوب لاس په خپله خوله
3بيا اَيُوب زمونږ پلار ته جواب ورکړو چې، 4”وګوره، زۀ ناوړه يم، زۀ تا ته څنګه جواب درکړم؟ زۀ خپل لاس په خپله خوله ږدم. 5ما يو ځل خبرې وکړې، خو بيا به جواب نۀ ورکوم، دوه ځله مې وکړې، خو نور به هيڅ نۀ وايم.“
6بيا زمونږ پلار د طوفان نه اَيُوب ته جواب ورکړو چې،
7”د سړى په شان ملا وتړه، زۀ به له تا نه پوښتنه کوم او تۀ به ماته جواب راکوې. 8آيا تۀ به رښتيا زما انصاف باطلوې؟ آيا تۀ به ما ملامتوې دې دپاره چې پخپله حق ثابت شې؟ 9آيا تۀ زما په شان بازو لرې؟ آيا تۀ زما د آواز په شان ګرزهار کولے شې؟ 10ځان په لوئۍ او عزت سينګار کړه، ځان په شان و شوکت پوښ کړه. 11د خپل قهر تندے بهر وباسه، هر مغرور ته وګوره او راکوزه يې کړه. 12هر مغرور ته وګوره او عاجزه يې کړه، بدکاران هلته چرته چې ولاړ وى، ماته يې کړه. 13دا ټول په خاورو کښې يو ځائ ښخ کړه، د هغوئ مخونه په قبر کښې پټ کړه. 14بيا به زۀ هم ستا ثنا وايم، ځکه چې ستا خپل ښى لاس تا بچ کولے شى. 15بهيموت ته وګوره چې ما جوړ کړے دے لکه چې ما تۀ جوړ کړے يې، هغه د غوا په شان واښۀ خورى. a a v15 بهيموت يو ډېر لوئ ځناور دے، ښائى چې آبى اس يا کوم لوئ وچنى ځناور وى، چې دلته د زمونږ پلار د تخليق د يوې عجيبې نښې په توګه راپورته کړے شوے دے. 16وګوره، د هغۀ طاقت د هغۀ په ملا کښې دے، او د هغۀ قوت د هغۀ د نس په غوښو کښې دے. 17هغه خپله لکۍ د دېودار د ونې په شان کلکوى، د هغۀ د ورنونو رګونه کلک سره تړلى دى. 18د هغۀ هډوکى د کاڼسى نلونه دى، د هغۀ غړى د اوسپنې د کړيو په شان دى. 19هغه زما د کارونو نه اول دے، صرف د هغۀ پېدا کوونکے له هغۀ سره په تُوره ورنژدې کېدلے شى. 20غرونه هغۀ ته خپله پېداوار ورکوى، هلته چې د ځنګل ټول ځناور لوبې کوى. 21د کنول د بوټو لاندې هغه ملاستے وى، د نلو او جبې په پټو ځايونو کښې. 22د کنول بوټى هغه په خپل سيورى پټوى، د ولې زڼى هغه راګېر کړى. 23کۀ سيند راوخوزى، هغه نۀ وېرېږى، هغه مطمئن وى، اګر چې اُردن د هغۀ د خولې خواته راوخوزى. 24آيا څوک هغه نيولے شى په داسې حال کښې چې هغه ګورى، يا د هغۀ پوزه په جال سره سورے کولے شى؟“
