ایوب 40

40 ¹آنگاه پدر ما به ایوب گفت:

²«آیا آن که با قادر مطلق مجادله می‌کند، او را اصلاح خواهد کرد؟ آن که مرا متهم می‌سازد، پاسخ دهد.»

دست ایوب بر دهانش

³آنگاه ایوب به پدر ما پاسخ داد: ⁴«بنگر، من ناچیزم—چگونه تو را پاسخ گویم؟ دست خود را بر دهانم می‌گذارم. ⁵یک بار سخن گفته‌ام—دیگر پاسخ نخواهم داد؛ بلکه دو بار—و دیگر چیزی نخواهم گفت.»

⁶آنگاه پدر ما از میان توفان به ایوب پاسخ داد:

⁷«خود را همچون مردی آماده ساز؛ من از تو خواهم پرسید و تو مرا پاسخ خواهی داد. ⁸آیا به‌راستی داوری مرا باطل خواهی کرد؟ آیا مرا محکوم می‌سازی تا خود را برحق بشماری؟ ⁹آیا تو را بازویی همچون بازوی من است؟ آیا می‌توانی همچون من به آواز رعد بغرّی؟ ¹⁰اکنون خود را به جلال و عظمت بیارای، و به حرمت و شکوه ملبّس شو. ¹¹شدّت خشم خود را فروریز، و بر هر متکبّری بنگر و او را پست ساز. ¹²بر هر متکبّری بنگر و او را فروتن ساز؛ شریران را در جای خود درهم بکوب. ¹³همهٔ آنان را در خاک مدفون ساز، همه با هم؛ چهره‌هایشان را در گور بپوشان. ¹⁴آنگاه من نیز تو را خواهم ستود، زیرا که دست راست خودت تو را نجات تواند داد. ¹⁵اکنون به بهیموت بنگر، که او را درست همان‌گونه که تو را ساختم آفریدم؛ او همچون گاو علف می‌خورد. ^a a v15 بهیموت جانوری عظیم است—احتمالاً اسب آبی یا حیوانی بزرگ از حیوانات خشکی—که در اینجا همچون شگفتی از آفرینش پدر ما برافراشته شده است. ¹⁶بنگر—نیروی او در کمرش است، و توانش در ماهیچه‌های شکمش. ¹⁷دُم خود را چون درخت سرو راست و استوار می‌سازد؛ پی‌های ران‌هایش سخت به‌هم بافته شده‌اند. ¹⁸استخوان‌هایش لوله‌های برنجین است، و اندام‌هایش همچون میله‌های آهنین. ¹⁹او سرآمدِ کارهای من است؛ تنها آفرینندهٔ او می‌تواند با شمشیر به او نزدیک شود. ²⁰کوه‌ها محصول خود را می‌رویانند، برای او، آنجا که همهٔ جانوران وحشی بازی می‌کنند. ²¹در زیر گیاهان نیلوفر می‌آرمد، در پناه نی‌زار و مرداب. ²²گیاهان نیلوفر با سایهٔ خود او را می‌پوشانند؛ بیدهای کنار جویبار او را در بر می‌گیرند. ²³اگر رود طغیان کند، او هراسان نمی‌شود؛ مطمئن است، هرچند اردن بر دهانش بخروشد. ²⁴آیا کسی می‌تواند او را در برابر چشمانش به دام گیرد، یا بینی‌اش را با تله سوراخ کند؟»