ତୁମ୍ଭେ କି ସର୍ବଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ସଂଶୋଧନ କରିବ?

ଆୟୁବ ନିଜ ମୁହଁରେ ହାତ ଦେଇ କଥା କହିବା ବନ୍ଦ କରନ୍ତି। ତଥାପି ଆମ ପିତା ଚାପ ଦେଇଚାଲନ୍ତି: ନିଜକୁ ଠିକ୍ ପ୍ରମାଣ କରିବା ପାଇଁ ତୁମେ କʼଣ ମୋର ନ୍ୟାୟକୁ ରଦ୍ଦ କରିବ? ତାʼପରେ ସେ ବହେମୋତ୍‌କୁ ଦେଖାନ୍ତି, ଯିଏ ଘାସ ଖାଏ, ମୁହଁ ଆଡ଼କୁ ନଦୀ ଉଛୁଳି ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ବିଚଳିତ ହୁଏ ନାହିଁ, ଏପରି ଏକ ଜୀବ ଯାହା ନିକଟକୁ କେବଳ ତାହାର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଯାଇପାରନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 40।

ତତ୍ପରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆୟୁବଙ୍କୁ କହିଲେ,

“ଯେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସହିତ ବିବାଦ କରେ, ସେ କି ତାହାଙ୍କୁ ସଂଶୋଧନ କରିବ? ଯେ ଆମ୍ଭକୁ ଅଭିଯୋଗ କରେ, ସେ ଏଥିର ଉତ୍ତର ଦେଉ।”

ଆୟୁବଙ୍କ ମୁଖ ଉପରେ ହସ୍ତ

ତେବେ ଆୟୁବ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଦେଖନ୍ତୁ, ମୁଁ ଅଯୋଗ୍ୟ—ମୁଁ କିପରି ଆପଣଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ ପାରିବି? ମୁଁ ଆପଣା ମୁଖ ଉପରେ ହସ୍ତ ଦେଉଅଛି। ମୁଁ ଥରେ କହିଅଛି—ଆଉ ଉତ୍ତର ଦେବି ନାହିଁ; ହଁ, ଦୁଇ ଥର—ଆଉ କିଛି କହିବି ନାହିଁ।”

ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଝଡ଼ ମଧ୍ୟରୁ ଆୟୁବଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ,

“ଏବେ ପୁରୁଷ ପରି ଆପଣା କଟି ବନ୍ଧ; ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା, ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭକୁ ଉତ୍ତର ଦେବ। ତୁମ୍ଭେ କି ପ୍ରକୃତରେ ଆମ୍ଭର ନ୍ୟାୟ ବିଫଳ କରିବ? ତୁମ୍ଭେ ଆପଣାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ କରିବା ନିମନ୍ତେ କି ଆମ୍ଭକୁ ଦୋଷୀ କରିବ? ଆମ୍ଭ ପରି କି ତୁମ୍ଭର ବାହୁ ଅଛି? ତୁମ୍ଭେ କି ଆମ୍ଭ ପରି ସ୍ଵରରେ ଗର୍ଜନ କରି ପାରିବ? ଏବେ ପ୍ରତାପ ଓ ଗରିମାରେ ଆପଣାକୁ ବିଭୂଷିତ କର; ସମ୍ଭ୍ରମ ଓ ତେଜରେ ଆପଣାକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କର। ତୁମ୍ଭ କ୍ରୋଧର ପ୍ରଚଣ୍ଡତା ଢାଳି ଦିଅ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅହଙ୍କାରୀକୁ ଦେଖି ତାହାକୁ ନତ କର। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅହଙ୍କାରୀକୁ ଦେଖି ତାହାକୁ ନମ୍ର କର; ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କର। ସେସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ଧୂଳିରେ ପୋତି ଦିଅ; ସେମାନଙ୍କ ମୁଖ କବରରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କର। ତେବେ ଆମ୍ଭେ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରଶଂସା କରିବା, କାରଣ ତୁମ୍ଭର ନିଜ ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତ ତୁମ୍ଭକୁ ପରିତ୍ରାଣ କରି ପାରିବ। ବହେମୋତ୍‌କୁ ଦେଖ, ତୁମ୍ଭକୁ ଯେପରି, ତାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଆମ୍ଭେ ସେହିପରି ନିର୍ମାଣ କଲୁ; ସେ ଗୋରୁ ପରି ଘାସ ଖାଏ। ^a ଦେଖ—ତାହାର ବଳ ତାହାର କଟିଦେଶରେ, ଆଉ ତାହାର ଶକ୍ତି ତାହାର ଉଦରର ମାଂସପେଶୀରେ ଅଛି। ସେ ଏରସ ବୃକ୍ଷ ପରି ଆପଣା ଲାଙ୍ଗୁଡ଼କୁ ଦୃଢ଼ କରେ; ତାହାର ଜଙ୍ଘର ସ୍ନାୟୁସବୁ ଦୃଢ଼ରୂପେ ପରସ୍ପର ବୁଣା ହୋଇଅଛି। ତାହାର ଅସ୍ଥିସବୁ ପିତ୍ତଳର ନଳ, ତାହାର ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ ଲୁହାର ଦଣ୍ଡ ପରି। ସେ ଆମ୍ଭର କର୍ମସମୂହର ପ୍ରଥମ; କେବଳ ତାହାର ନିର୍ମାଣକର୍ତ୍ତା ଖଡ଼୍ଗ ଘେନି ତାହାର ନିକଟକୁ ଯାଇ ପାରନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ବନ୍ୟ ପଶୁସବୁ କ୍ରୀଡ଼ା କରନ୍ତି, ସେହି ପର୍ବତଗଣ ତାହା ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଉତ୍ପନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟ ଯୋଗାନ୍ତି। ସେ ପଦ୍ମ ଗଛ ତଳେ, ନଳ ଓ କର୍ଦ୍ଦମ ଭୂମିର ଆଶ୍ରୟରେ ଶୟନ କରେ। ପଦ୍ମ ଗଛସବୁ ଆପଣା ଛାୟାରେ ତାହାକୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କରନ୍ତି; ଜଳସ୍ରୋତର ବାଇଶୀ ବୃକ୍ଷସବୁ ତାହାକୁ ବେଷ୍ଟନ କରନ୍ତି। ନଦୀ ପ୍ରବଳ ହେଲେ ହେଁ ସେ ଭୀତ ହୁଏ ନାହିଁ; ଯର୍ଦ୍ଦନ ତାହା ମୁଖ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଚ୍ଛୁଳିଲେ ହେଁ ସେ ନିର୍ଭୟ ଥାଏ। ସେ ଜଗି ରହିଲା ବେଳେ କେହି କି ତାହାକୁ ଧରି ପାରିବ, ଅବା ଫାଶ ଦ୍ଵାରା ତାହାର ନାକ ବିନ୍ଧି ପାରିବ?”