ଆୟୁବ 39 FHB Father's Heart Bible™

39 ¹“ପର୍ବତସ୍ଥ ଛେଳୀ କେତେବେଳେ ପ୍ରସବ କରନ୍ତି, ତାହା କି ତୁମ୍ଭେ ଜାଣ? ହରିଣୀ ପ୍ରସବ କଲା ବେଳେ କି ତୁମ୍ଭେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କର? ²ସେମାନେ ଆପଣା ଶାବକ ବହନ କରିବା ମାସ ତୁମ୍ଭେ କି ଗଣି ପାର? ସେମାନେ ପ୍ରସବ କରିବା ସମୟ କି ତୁମ୍ଭେ ଜାଣ? ³ସେମାନେ ନଇଁ ପଡ଼ି ଆପଣା ଶାବକ ପ୍ରସବ କରନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରସବ ବେଦନା ଶେଷ ହୁଏ। ⁴ସେମାନଙ୍କ ଶାବକ ଉନ୍ମୁକ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବଳବାନ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନେ ବାହାରିଯାଆନ୍ତି, ଆଉ ଫେରିଆସନ୍ତି ନାହିଁ।

⁵“ବନ୍ୟ ଗର୍ଦ୍ଦଭକୁ କିଏ ମୁକ୍ତ କଲା? ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଗର୍ଦ୍ଦଭର ବନ୍ଧନ କିଏ ଫିଟାଇଲା, ⁶ଯାହାକୁ ଆମ୍ଭେ ବାସସ୍ଥାନ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାନ୍ତର ଓ ବସତି ନିମନ୍ତେ ଲବଣଭୂମି ଦେଲୁ? ⁷ସେ ନଗରର କୋଳାହଳକୁ ତୁଚ୍ଛ କରେ, ଆଉ ଚାଳକର ଡାକ କେବେ ଶୁଣେ ନାହିଁ। ⁸ସେ ଆପଣା ଚରାସ୍ଥଳ ନିମନ୍ତେ ପର୍ବତମାନ ଭ୍ରମଣ କରେ, ଆଉ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସବୁଜ ବସ୍ତୁ ଅନ୍ଵେଷଣ କରେ।

⁹“ବନ୍ୟ ବୃଷ କି ତୁମ୍ଭର ସେବା କରିବାକୁ ରାଜି ହେବ? ସେ କି ତୁମ୍ଭ କୁଣ୍ଡ ପାଖରେ ରାତ୍ର କାଟିବ? ¹⁰ତୁମ୍ଭେ କି ବନ୍ୟ ବୃଷକୁ ରଜ୍ଜୁ ଦ୍ଵାରା ହଳ-ଲାଙ୍ଗଳ ଗାତରେ ବାନ୍ଧି ପାର? ସେ କି ତୁମ୍ଭ ପଛେ ପଛେ ତଳଭୂମିରେ ହଳ କରିବ? ¹¹ତାହାର ବଳ ଅଧିକ ବୋଲି ତୁମ୍ଭେ କି ତାହା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବ? ତୁମ୍ଭେ କି ତୁମ୍ଭର ପରିଶ୍ରମ ତାହା ଉପରେ ଛାଡ଼ି ଦେବ? ¹²ତୁମ୍ଭର ଶସ୍ୟ ଫେରାଇ ଆଣିବାକୁ ଓ ତୁମ୍ଭ ଖଳାରେ ଏକତ୍ର କରିବାକୁ ତୁମ୍ଭେ କି ତାହା ଉପରେ ବିଶ୍ଵାସ କରି ପାର?

¹³“ଉଷ୍ଟ୍ରପକ୍ଷୀର ପକ୍ଷ ଆନନ୍ଦରେ ଫଡ଼ଫଡ଼ ହୁଏ, ମାତ୍ର ତାହା କି ବକର ପର ଓ ପକ୍ଷ ଅଟେ? ¹⁴ସେ ଆପଣା ଅଣ୍ଡା ଭୂମିରେ ଛାଡ଼ି ଦିଏ, ଆଉ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଧୂଳିରେ ଉତ୍ତପ୍ତ ହେବାକୁ ଦିଏ, ¹⁵ଆଉ ଭୁଲିଯାଏ ଯେ ପାଦ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗି ପକାଇ ପାରେ, କିମ୍ବା ବନ୍ୟ ପଶୁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦଳି ପକାଇ ପାରେ। ¹⁶ସେ ଆପଣା ଶାବକ ପ୍ରତି କଠୋର ବ୍ୟବହାର କରେ, ଯେପରି ସେମାନେ ତାହାର ନିଜର ନୁହଁନ୍ତି; ତାହାର ପରିଶ୍ରମ ବୃଥା ବୋଲି ତାହାର କିଛି ଭୟ ନାହିଁ, ¹⁷କାରଣ ଆମ୍ଭେ ତାହାକୁ ଜ୍ଞାନ ଭୁଲାଇ ଦେଲୁ, ଆଉ ବୁଦ୍ଧିରେ ତାହାକୁ କୌଣସି ଅଂଶ ଦେଲୁ ନାହିଁ। ¹⁸ତଥାପି ସେ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଅଶ୍ଵ ଓ ତାହାର ଆରୋହୀକୁ ଉପହାସ କରେ।

¹⁹“ଅଶ୍ଵକୁ କି ତୁମ୍ଭେ ତାହାର ବଳ ଦେଇଅଛ? ତୁମ୍ଭେ କି ତାହାର ଗଳଦେଶ ଲହଲହ କେଶରରେ ବସ୍ତ୍ରାନ୍ଵିତ କରିଅଛ? ²⁰ତୁମ୍ଭେ କି ତାହାକୁ ପଙ୍ଗପାଳ ପରି ଡିଆଁ କରାଇ ପାର? ତାହାର ଗର୍ବିତ ଫୁଙ୍କାର ତ୍ରାସ ଜନ୍ମାଏ। ²¹ସେ ତଳଭୂମିରେ ଗୋଡ଼ ମାରେ, ଆଉ ଆପଣା ବଳରେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ସେ ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟକୁ ଦ୍ରୁତ ବେଗରେ ଯାଏ। ²²ସେ ଭୟକୁ ଉପହାସ କରେ, ଆଉ ତ୍ରାସିତ ହୁଏ ନାହିଁ; ସେ ଖଡ଼୍ଗରୁ ପଛକୁ ହଟେ ନାହିଁ। ²³ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ତୂଣ ଝନଝନ ହୁଏ, ଝଲସୁଥିବା ବର୍ଚ୍ଛା ଓ ବର୍ଚ୍ଛୀ ଶବ୍ଦ କରେ। ²⁴ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଓ ଉଗ୍ର ଉତ୍ସାହରେ ସେ ଭୂମି ଗ୍ରାସ କରେ; ତୂରୀ ବାଜିଲେ ସେ ସ୍ଥିର ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇ ପାରେ ନାହିଁ। ²⁵ତୂରୀର ଶବ୍ଦ ହେଲେ ସେ କହେ, ‘ବାଃ!’ ସେ ଦୂରରୁ ଯୁଦ୍ଧର ଗନ୍ଧ ପାଏ, ସେନାପତିମାନଙ୍କ ଗର୍ଜ୍ଜନ ଓ ଯୁଦ୍ଧଧ୍ଵନି ଶୁଣେ।

²⁶“ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ କି ତୁମ୍ଭର ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ଵାରା ଉଡ଼େ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଆଡ଼କୁ ଆପଣା ପକ୍ଷ ବିସ୍ତାର କରେ? ²⁷ଉତ୍କ୍ରୋଶ ପକ୍ଷୀ କି ତୁମ୍ଭର ଆଜ୍ଞାରେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵକୁ ଉଡ଼େ ଓ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ଆପଣା ବସା ବାନ୍ଧେ? ²⁸ସେ ଶୈଳ ଉପରେ ବାସ କରେ, ଆଉ ସେଠାରେ ଆପଣା ବସା କରେ, ଶୈଳଶୃଙ୍ଗ ଉପରେ, ଆପଣା ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗରେ। ²⁹ସେଠାରୁ ସେ ଆପଣା ଆହାର ଅନ୍ଵେଷଣ କରେ; ତାହାର ଚକ୍ଷୁ ବହୁ ଦୂରରୁ ତାହା ଦେଖେ। ³⁰ତାହାର ଶାବକମାନେ ରକ୍ତ ପାନ କରନ୍ତି, ଆଉ ଯେଉଁଠାରେ ହତ ଲୋକେ ଥାଆନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେ ଥାଏ।”