Eyüp 39

39 ¹«Dağ keçilerinin ne zaman doğurduğunu biliyor musun? Geyiklerin yavruladığı zaman gözetler misin? ²Yavrularını kaç ay taşıdıklarını sayabilir misin? Doğurdukları zamanı biliyor musun? ³Çömelip yavrularını doğururlar; doğum sancıları son bulur. ⁴Yavruları açık kırda güçlenir; çekip giderler, bir daha dönmezler.

⁵«Yaban eşeğini kim özgür bıraktı? Hızlı eşeğin iplerini kim çözdü? ⁶Ona yurt olarak bozkırı, konut olarak çorak toprakları verdim; ⁷Kentin gürültüsünü küçümser, sürücünün bağırışını hiç duymaz. ⁸Otlağı için dağları dolaşır, her yeşil şeyin ardına düşer.

⁹«Yaban öküzü sana kulluk etmeye razı olur mu? Yemliğinin yanında geceler mi? ¹⁰Yaban öküzünü iplerle sabana bağlayabilir misin? Ardın sıra vadileri sürer mi? ¹¹Gücü büyük diye ona güvenir misin? Emeğini ona bırakır mısın? ¹²Tahılını geri getireceğine, harman yerine toplayacağına güvenir misin?

¹³«Devekuşunun kanatları sevinçle çırpınır, ama leyleğin kanatları ve tüyleri gibi midir? ¹⁴Yumurtalarını yerde bırakır, tozda ısınmalarına izin verir; ¹⁵bir ayağın onları ezebileceğini, yaban hayvanının çiğneyebileceğini unutur. ¹⁶Yavrularına, kendisinin değilmiş gibi sert davranır; emeğinin boşa gitmesinden korkmaz, ¹⁷çünkü ben ona bilgeliği unutturdum, anlayıştan pay vermedim. ¹⁸Yine de koşmaya başladığında ata ve binicisine güler.

¹⁹«Ata gücünü sen mi veriyorsun? Boynunu dalgalanan yeleyle sen mi donatıyorsun? ²⁰Onu çekirge gibi sıçratabilir misin? Gururlu kişnemesi dehşet saçar. ²¹Vadide toprağı eşeler, gücüyle sevinir; savaşa atılır. ²²Korkuya güler, yılmaz; kılıç önünde geri çekilmez. ²³Ok kılıfı yanında takırdar, parıldayan mızrak ve kargı da öyle. ²⁴Öfkeli, coşkun bir heyecanla toprağı yutarcasına koşar; borazan çalınınca yerinde duramaz. ²⁵Borazan öttükçe, ‹Hah!› der. Savaşın kokusunu uzaktan alır, komutanların gürleyişini ve savaş narasını duyar.

²⁶«Doğana kanat açıp güneye doğru uçmayı senin anlayışın mı öğretiyor? ²⁷Kartalın yükselip yuvasını yükseklerde kurması senin buyruğunla mı olur? ²⁸Uçurumda yaşar, orada barınır; kayalık kayanın üzerinde, sarp sığınağında. ²⁹Oradan avını arar; gözleri onu uzaktan seçer. ³⁰Yavruları kanla beslenir, öldürülenler neredeyse, o da oradadır.»