Job 39

39 ¹"Alam mo ba kung kailan nanganganak ang mga kambing sa bundok? Binabantayan mo ba ang mga usa kapag nanganganak sila? ²Mabibilang mo ba ang mga buwan na dinadala nila ang kanilang mga anak? Alam mo ba ang panahong sila'y manganganak? ³Sila'y yumuyukod at nanganganak; natatapos ang kanilang hapdi ng panganganak. ⁴Ang kanilang mga anak ay lumalakas sa kaparangan; sila'y umaalis at hindi na bumabalik.

⁵"Sino ang nagpalaya sa maiilap na asno? Sino ang nagkalag ng mga lubid ng maliksing asno, ⁶na siyang binigyan ko ng ilang bilang tahanan at ng maalat na kapatagan bilang tirahan? ⁷Hinahamak niya ang ingay ng lungsod at hindi kailanman naririnig ang sigaw ng tagabantay. ⁸Nililibot niya ang mga bundok bilang kanyang pastulan, hinahanap ang bawat luntiang halaman.

⁹"Handa bang maglingkod sa iyo ang mailap na baka? Magpapalipas ba siya ng gabi sa tabi ng iyong pakainan? ¹⁰Maitatali mo ba ang mailap na baka sa bungkal sa pamamagitan ng mga lubid? Aararuhin ba niya ang mga libis sa likuran mo? ¹¹Aasa ka ba sa kanya sapagkat malaki ang kanyang lakas? Ipagkakatiwala mo ba sa kanya ang iyong gawain? ¹²Mapagkakatiwalaan mo ba siyang magdala pabalik ng iyong butil at tipunin ito sa iyong giikan?

¹³"Ang mga pakpak ng abestrus ay pumapagaspas sa galak, ngunit ito ba ang mga balahibo at pluma ng tagak? ¹⁴Iniiwan niya ang kanyang mga itlog sa lupa at hinahayaang uminit ang mga ito sa alikabok, ¹⁵na nalilimutang maaaring madurog ng isang paa ang mga ito, o matapakan ng isang mabangis na hayop. ¹⁶Malupit niyang tinatratо ang kanyang mga anak, na para bang hindi kanya; wala siyang takot na ang kanyang pagpapagal ay mawalan ng saysay, ¹⁷sapagkat pinalimot ko sa kanya ang karunungan at hindi ko siya binigyan ng bahagi sa pang-unawa. ¹⁸Gayunman, kapag siya'y tumatakbo, tinatawanan niya ang kabayo at ang sakay nito.

¹⁹"Ikaw ba ang nagbibigay ng lakas sa kabayo? Ikaw ba ang nagbibigay ng lumalambong na kiling sa kanyang leeg? ²⁰Pinalulukso mo ba siya na parang balang? Nakapagbibigay-takot ang kanyang mapagmalaking pagsinghal. ²¹Kumakahig siya sa libis at nagagalak sa kanyang lakas; sumusugod siya sa labanan. ²²Tinatawanan niya ang takot at hindi nasisindak; hindi siya umuurong sa harap ng tabak. ²³Ang lalagyan ng palaso ay kumakalantog sa kanyang tabi, ang kumikinang na sibat at ang panaksak. ²⁴Nang may mabangis at nagngangalit na kasabikan, nilalamon niya ang lupa; hindi siya makatayong tahimik kapag umuugong ang trumpeta. ²⁵Sa hihip ng trumpeta ay sinasabi niyang, 'Aha!' Naaamoy niya ang labanan mula sa malayo, ang dagundong ng mga pinuno at ang sigaw ng digmaan.

²⁶"Sa pamamagitan ba ng iyong pang-unawa kaya lumilipad ang lawin at ibinubuka ang kanyang mga pakpak patungo sa timog? ²⁷Sa iyo bang utos kaya pumapailanlang ang agila at itinatayo ang kanyang pugad sa kaitaasan? ²⁸Nananahan siya sa bangin at doon ginagawa ang kanyang tahanan, sa mabatong tuktok, ang kanyang kuta. ²⁹Mula roon ay hinahanap niya ang kanyang pagkain; natatanaw ito ng kanyang mga mata mula sa malayo. ³⁰Ang kanyang mga inakay ay nagpipista sa dugo, at kung saan naroon ang mga napatay, naroon din siya."