ယောဘဝတ္တု။ 39 FHB Father's Heart Bible™

39 ¹“သင်သည် တောဆိတ်များ သားဖွားချိန်ကို သိသလော။ သမင်မများ သားဖွားသောအခါ သင်ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်သလော။ ²ယင်းတို့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်သည့် လအရေအတွက်ကို သင်ရေတွက်နိုင်သလော။ ယင်းတို့ သားဖွားသည့် အချိန်ကို သိသလော။ ³ယင်းတို့သည် ဝပ်လျက် သားကိုဖွား၍ သားဖွားဝေဒနာ ပြီးဆုံးလေ၏။ ⁴ယင်းတို့၏ သားငယ်များသည် လွင်တီးခေါင်၌ သန်မာလာ၍ ထွက်ခွာသွားပြီးလျှင် ပြန်မလာကြတော့ပေ။

⁵“မြည်းရိုင်းကို လွှတ်ပေးသူကား အဘယ်သူနည်း။ လျင်မြန်သော မြည်းကို ချည်နှောင်သော ကြိုးများကို ဖြေပေးသူကား အဘယ်သူနည်း၊ ⁶ထိုမြည်းအား နေရာအိမ်အဖြစ် တောကန္တာရကို၎င်း၊ ကျက်စားရာအဖြစ် ဆားမြေပြင်ကို၎င်း ငါပေးတော်မူ၏။ ⁷ယင်းသည် မြို့၏ ဆူညံသံကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ မောင်းနှင်သူ၏ ဟစ်အော်သံကို အလျှင်းမကြားရ။ ⁸ကျက်စားစရာအတွက် တောင်များပေါ်တွင် လှည့်လည်၍ စိမ်းလန်းသမျှကို ရှာဖွေတတ်၏။

⁹“နွားရိုင်းသည် သင့်အား အစေခံရန် အလိုရှိသလော။ သင်၏ နွားစားခွက်အနားတွင် ညဥ့်ကို လွန်စေမည်လော။ ¹⁰သင်သည် နွားရိုင်းကို ကြိုးဖြင့် ထွန်ကြောင်း၌ ချည်နှောင်နိုင်သလော။ ယင်းသည် သင့်နောက်မှ လိုက်၍ ချိုင့်ဝှမ်းများကို ထွန်ယက်မည်လော။ ¹¹ယင်း၏ ခွန်အား ကြီးမားသောကြောင့် သင်သည် ယင်းကို အားကိုးမည်လော။ သင်၏ လုပ်အားကို ယင်းအား အပ်နှံမည်လော။ ¹²သင်၏ ကောက်ပဲစပါးကို သယ်ဆောင်ပြန်လာ၍ သင်၏ ကောက်နယ်တလင်းသို့ စုသိမ်းရန် ယင်းကို သင်ယုံကြည်အားကိုးနိုင်သလော။

¹³“ကုလားအုတ်ငှက်၏ အတောင်များသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ခတ်သော်လည်း ယင်းတို့သည် တောငန်း၏ အမွေးအတောင်များ ဖြစ်သလော။ ¹⁴ယင်းသည် မိမိ၏ ဥများကို မြေပေါ်တွင် စွန့်ထား၍ မြေမှုန့်၌ နွေးစေ၏၊ ¹⁵ခြေဖြင့် နင်းချေခံရနိုင်သည်ကိုလည်းကောင်း၊ တောသားရဲ ကျော်နင်းနိုင်သည်ကိုလည်းကောင်း မေ့လျော့၏။ ¹⁶ယင်းသည် မိမိ၏ သားငယ်များကို မိမိ၏သား မဟုတ်သကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ဆက်ဆံ၏၊ မိမိ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု အချည်းနှီးဖြစ်မည်ကိုလည်း မကြောက်ရွံ့ပေ၊ ¹⁷အကြောင်းမူကား ဉာဏ်ပညာကို ငါမေ့လျော့စေတော်မူ၍ အသိတရား၌ ဝေစုကို ငါမပေးတော်မူသောကြောင့်တည်း။ ¹⁸သို့ရာတွင် ယင်းသည် ပြေးထွက်သောအခါ မြင်းနှင့် မြင်းစီးသူကို ပြက်ရယ်ပြု၏။

¹⁹“မြင်းအား ခွန်အားကို သင်ပေးသလော။ ၎င်း၏ လည်ပင်းကို လှုပ်ခါသော ဇက်မွေးဖြင့် ခြုံစေသလော။ ²⁰ကျိုင်းကောင်ကဲ့သို့ ခုန်ပေါက်စေနိုင်သလော။ ၎င်း၏ မာန်တက်သော နှာခေါင်းဟောက်သံသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်၏။ ²¹ချိုင့်ဝှမ်း၌ မြေကို ခွာဖြင့် ခွ၍ မိမိ၏ ခွန်အား၌ ဝမ်းမြောက်လျက် စစ်မြေပြင်သို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်၏။ ²²ကြောက်ခြင်းကို ပြက်ရယ်ပြု၍ မထိတ်လန့်ပေ။ ဓားကိုလည်း မရှောင်မတွန့်ဆုတ်ပေ။ ²³မြားတောင့်သည် ၎င်းအပေါ်၌ တချွတ်ချွတ်မြည်၍ တောက်ပြောင်သော လှံနှင့် တံကျင်တို့လည်း ရှိ၏။ ²⁴ပြင်းထန်ဒေါသထွက်သော တက်ကြွမှုဖြင့် မြေကို မျိုသကဲ့သို့ ပြေး၏၊ တံပိုးမှုတ်သောအခါ ငြိမ်၍ မရပ်တန့်နိုင်ပေ။ ²⁵တံပိုးသံ ဟစ်မြည်သောအခါ ၎င်းက ‘အာ့ဟား!’ ဟုဆို၏။ အဝေးမှပင် စစ်ပွဲ၏ အနံ့ကို ခံစားရ၍ စစ်သူကြီးများ၏ ကြွေးကြော်သံနှင့် တိုက်ပွဲအော်ဟစ်သံကို ကြားရ၏။

²⁶“သင်၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် သိမ်းငှက်သည် ပျံတက်၍ တောင်ဘက်သို့ အတောင်ကို ဖြန့်သလော။ ²⁷သင်၏ အမိန့်ဖြင့် လင်းယုန်သည် မြင့်စွာ ပျံတက်၍ အမြင့်၌ အသိုက်ဆောက်သလော။ ²⁸ယင်းသည် ချောက်ကမ်းပါးပေါ်တွင် နေ၍ ထိုအရပ်၌ အသိုက်ပြုလုပ်၏၊ ခိုင်ခံ့သော ကျောက်ဆောင်ထိပ်ပေါ်၌ ခိုလှုံရာပြု၏။ ²⁹ထိုနေရာမှ မိမိ၏ အစာကို ရှာဖွေ၍ ၎င်း၏ မျက်စိတို့သည် အဝေးမှပင် မြင်တွေ့၏။ ³⁰၎င်း၏ သားငယ်တို့သည် သွေးကို စားသောက်ကြ၍ အသေကောင်ရှိရာ အရပ်တိုင်း၌ ယင်းရှိ၏။”