ኢሳይያስ 30

30 ¹“ዐመፀኛ ልጆች ወዮላቸው፤” ይላል አባታችን፤ “እቅድ የሚያወጡ፣ ነገር ግን የእኔ ያልሆነ፤ ጥምረትም የሚያደርጉ፣ ነገር ግን ከመንፈሴ ያልሆነ፣ በኀጢአት ላይ ኀጢአትን እየከመሩ፤ ^a a v1 አባታችን የገዛ ሕዝቡን ‘ዐመፀኛ ልጆች’ ብሎ ይጠራቸዋል፤ የእርሱ የሆኑ ወንዶችና ሴቶች ልጆች እንጂ እንግዶች አይደሉም። በዚህ ምዕራፍ ውስጥ ያለው የልቡ ስብራት የአባት የልብ ስብራት ነው። ²ምክሬን ሳይጠይቁ ወደ ግብፅ ለመውረድ የሚነሡ፣ በፈርዖን ጥበቃ ለመጠለልና በግብፅ ጥላ ውስጥ መሸሸጊያ ለመፈለግ የሚሄዱ። ³ስለዚህ የፈርዖን ጥበቃ ዕፍረታችሁ ይሆናል፤ በግብፅ ጥላ ውስጥ መሸሸጉም ውርደታችሁ ይሆናል። ⁴የፈርዖን ሹማምት በጾዓን ቢኖሩም፣ መልእክተኞቹም ወደ ሃኔስ ቢደርሱም፣ ⁵ሁሉም ሊረዳቸው በማይችል ሕዝብ ምክንያት ያፍራል፤ ረድኤትም ሆነ ጥቅም በማያመጣ፣ ነገር ግን ዕፍረትና ውርደት ብቻ በሚያመጣ ሕዝብ።”

⁶“ስለ ኔጌብ አራዊት የተነገረ ሸክም። በመከራና በጭንቀት ምድር ውስጥ፣ እንስት አንበሳና አንበሳ በሚዞሩበት፣ እፉኝትና የሚፈተለክ እባብ በሚሸመቁበት፣ ሀብታቸውን በአህዮች ጀርባ፣ ንብረታቸውንም በግመሎች ጉብታ ላይ ተሸክመው፣ ሊረዳቸው ወደማይችል ሕዝብ ይወስዳሉ። ⁷የግብፅ እርዳታ ከንቱና ባዶ ነው፤ ስለዚህ እርሷን ‘ጉዳት የሌለው ጭራቅ’ ብዬ እጠራታለሁ።”

ለምስክር አድርገህ ጻፈው

⁸“አሁን ሂድ፤ በፊታቸው በጽላት ላይ ጻፈው፤ በመጽሐፍም ቅረጸው፤ ለሚመጣው ዘመን ለዘላለም ምስክር ይሆን ዘንድ።” ⁹እነርሱ ዐመፀኛ ሕዝብ፣ አታላይ ልጆች፣ የአባታችንን ትምህርት ለመስማት የማይፈልጉ ልጆች ናቸውና። ¹⁰ባለ ራእዮችን፣ “አታዩ” ይላሉ፤ ነቢያትንም፣ “ቅኑን ነገር አትትነብዩልን፤ ደስ የሚያሰኘንን ንገሩን፤ ቅዠትን ትነበዩልን።

¹¹ከመንገዱ ፈቀቅ በሉ፤ ከጎዳናው ዘወር በሉ፤ ስለ እስራኤል ቅዱስ ከእንግዲህ አናስማን።”

¹²ስለዚህ የእስራኤል ቅዱስ አባታችን እንዲህ ይላል፤ ይህን ቃል ስለናቃችሁ፣ በግፍና በማታለል ስለታመናችሁ፣ በእነርሱም ስለተደገፋችሁ፣ ¹³ስለዚህ ይህ በደል ሊወድቅ እንደ ተቃረበ ስንጥቅ፣ በረጅም ቅጥር ላይ እንዳለ ነቃቃት ይሆንባችኋል፤ መፍረሱም በድንገት፣ በቅጽበት ይመጣል። ¹⁴መሰበሩም እንደ ሸክላ ሠሪ ማሰሮ መቀጥቀጥ ነው፤ ያለ ርኅራኄ ተሰብሮ ከስብርባሪዎቹ መካከል ከምድጃ እሳት ለማንሳት ወይም ከጕድጓድ ውሃ ለመቅዳት አንድ ፍርፋሪ እንኳ አይገኝም።

¹⁵ሉዓላዊው አባት፣ የእስራኤል ቅዱስ፣ እንዲህ ብሏልና፤ በመመለስና በዕረፍት ትድናላችሁ፤ ኀይላችሁ በጸጥታና በመታመን ይሆናል። እናንተ ግን እንቢ አላችሁ፤ ¹⁶እንዲህም አላችሁ፤ “አይሆንም! በፈረሶች እንሸሻለን”፤ ስለዚህ ትሸሻላችሁ፤ ደግሞም፣ “በፈጣን ፈረሶች እንጋልባለን” አላችሁ፤ ስለዚህ አሳዳጆቻችሁ ፈጣኖች ይሆናሉ።

¹⁷በአንድ ሰው ዛቻ ሺህ ይሸሻሉ፤ በአምስት ዛቻ ትሸሻላችሁ፤ በተራራ ጫፍ ላይ እንዳለ የሰንደቅ ዐላማ ዐምድ፣ በኰረብታ ላይ እንዳለ ምልክት እስክትቀሩ ድረስ።

¹⁸ስለዚህ አባታችን ሞገሱን ሊያሳያችሁ ይጠብቃል፤ ስለዚህም ምሕረቱን ሊያሳያችሁ ይነሣል። እርሱ የፍትሕ አባት ነውና፤ እርሱን የሚጠብቁ ሁሉ ብፁዓን ናቸው። ^b b v18 ከልጆቹ ዐመፅ በኋላም እንኳ፣ አባታችን በሩቅ አይቆምም፤ ወደ ቤት እንደሚመለሱ የሚያሳይ ማናቸውም ምልክት ለማየት፣ ወደ እነርሱ ዘንበል ብሎ ይጠብቃቸዋል። ¹⁹ሕዝብ በጽዮን፣ በኢየሩሳሌም ይኖራል፤ ከእንግዲህ አታለቅሱም። በልቅሷችሁ ድምፅ በእርግጥ ይራራል፤ በሰማም ጊዜ ይመልስላችኋል። ²⁰አባታችን የመከራን እንጀራና የሥቃይን ውሃ ቢሰጣችሁም፣ መምህራችሁ ከእንግዲህ አይሰወርም፤ ነገር ግን ዓይኖቻችሁ መምህራችሁን ያያሉ።

²¹ወደ ቀኝ ወይም ወደ ግራ በምትታጠፉ ጊዜ፣ ጆሮቻችሁ ከኋላችሁ፣ “መንገዱ ይህ ነው፤ በእርሱ ተመላለሱ” የሚል ቃል ይሰማሉ።

²²ያን ጊዜ በብር የተለበጡ የተቀረጹ ምስሎቻችሁንና በወርቅ የተለበጡ የብረት ጣዖቶቻችሁን ታረክሳላችሁ። እንደ የወር አበባ ጨርቅ ትጥሏቸዋላችሁ፤ “ውጡ!” ትሏቸዋላችሁ።

²³ለምትዘሩት ዘር ዝናብን ይልካል፤ ከምድሪቱም ፍሬ የበዛና የተትረፈረፈ እንጀራን ይሰጣል። በዚያም ቀን ከብቶቻችሁ ሰፊ በሆነ ማሰማሪያ ይሰማራሉ። ²⁴መሬቱን የሚያርሱ በሬዎችና አህዮች በአካፋና በመንሽ የተበጠረ የተቀመመ መኖ ይበላሉ። ²⁵በታላቁ ዕልቂት ቀን፣ ግንቦች በሚወድቁበት ጊዜ፣ በረጅሙ ተራራና ኰረብታ ሁሉ ላይ የውሃ ፈሳሾች ይፈሳሉ። ²⁶አባታችን የሕዝቡን ስብራት በሚጠግንበትና ያደረሰውን ቍስል በሚፈውስበት ቀን፣ የጨረቃ ብርሃን እንደ ፀሓይ ብርሃን ይሆናል፤ የፀሓይም ብርሃን እንደ ሰባት ቀን ብርሃን ሰባት እጥፍ የበራ ይሆናል። ²⁷እነሆ፣ የአባታችን ስም ከሩቅ ይመጣል፤ በቍጣው እየነደደ፣ ወፍራም ጢስ እየተትጎለጎለ፤ ከንፈሮቹ ቍጣ የሞሉ ናቸው፤ ምላሱም እንደ በላ እሳት ነው። ²⁸እስትንፋሱ እስከ አንገት ድረስ እንደሚደርስ፣ ሞልቶ እንደሚፈስ ጎርፍ ነው፤ አሕዛብን በጥፋት ወንፊት ለማበጠር፣ ሕዝቦችንም የሚያስታቸውን ልጓም በመንጋጋቸው ላይ ለማድረግ ነው። ²⁹የተቀደሰ በዓል በሚከበርበት ሌሊት እንዳለ መዝሙር ይኖራችኋል፤ ወደ አባታችን ተራራ፣ ወደ እስራኤል ዐለት ለመሄድ በዋሽንት ድምፅ እንደሚዘምት ሰው የልብ ደስታ ይኖራችኋል። ³⁰አባታችንም ግርማዊ ድምፁን ያሰማል፤ የክንዱን ወራጅ ምት በገነፈለ ቍጣና በበላ እሳት ነበልባል፣ በወጨፎ፣ በዐውሎ ነፋስና በበረዶ ድንጋይ ይገልጣል። ³¹በአባታችን ድምፅ አሦራውያን ይሰባበራሉና፤ በበትሩ በሚመታቸው ጊዜ። ³²አባታችን በእነርሱ ላይ የሚያሳርፈው የቅጣት በትር ምት ሁሉ፣ በከበሮዎችና በበገናዎች ይመጣል፤ በተዘረጋ ክንዱ ምቶች በእነርሱ ላይ ሲዋጋ። ³³የሚቃጠልበት ስፍራ ከብዙ ጊዜ ጀምሮ ተዘጋጅቷልና፤ አዎን፣ ለንጉሡ ተዘጋጅቷል፤ የእሳቱ ክምር ጥልቅና ሰፊ ነው፤ በእሳትና በዕንጨት የተትረፈረፈ ነው፤ የአባታችን እስትንፋስ እንደ ድኝ ወንዝ ሆኖ ያቀጣጥለዋል።