Ilay Fifanarahana Tsy Azy

Mihazakazaka mankany Ejipta i Joda tsy manontany an'i Ray, ary mandoa ny fanampiana tsy afaka manampy. Lazain'izy ireo amin'ny mpaminany hiteny zavatra mahafinaritra. Ny làlana mody dia fahanginana sy fitokiana, izay nolaviny. Mbola miandry ny hamindra fo ihany Ray, ary misy feo manao hoe: mandehana etoana.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–10, 12–16, 21

Toko 30.

«Lozan’ireo zanaka mpikomy,» hoy Raintsika, «izay manao drafitra, nefa tsy avy amiko, ary manao fifanarahana, nefa tsy avy amin’ny Fanahiko, ka manampy ota ho ambonin’ny ota; ^a izay mandeha hmidina any Ejipta, nefa tsy nangataka ny torohevitro, mba hisitrika amin’ny fiarovan’i Farao ary hialofana ao amin’ny aloky ny Ejipta. Koa ny fiarovan’i Farao dia ho henatra ho anareo, ary ny fialofana ao amin’ny aloky ny Ejipta ho fanalam-baraka anareo. Fa na dia any Zoana aza ny lehiben’i Farao, ary tonga any Hanesa ny irany, dia ho menatra avokoa ny rehetra noho ny firenena tsy mahavonjy azy, izay tsy mitondra fanampiana na tombony, fa henatra sy fahafaham-baraka ihany.»

«Faminaniana momba ny biby any Negeba. Mamaky tany feno fahoriana sy fanahiana, izay mitsangantsangana ny liona vavy sy ny liona lahy, ary miandry ny menarana sy ny bibilava mitsambikina, izy ireo, ka itondrany ny harenany eo ambonin’ny lamosin’ny boriky sy ny rakitra-tsarobidiny eo ambonin’ny havan’ny rameva, ho any amin’ny firenena tsy mahavonjy azy.» Tsy misy ilaina sady foana ny famonjen’ny Ejipta; koa antsoiko hoe «Biby Goavana Tsy Manimba» izy.

Soraty ho Vavolombelona

«Ankehitriny mandehana, soraty eo anatrehany eo amin’ny tabilao izany ary soniavo ao anaty boky, mba ho amin’ny andro ho avy ho vavolombelona mandrakizay. Fa vahoaka mpikomy izy ireo, zanaka mamitaka, zanaka tsy mety hihaino ny fampianaran’i Raintsika.» Hoy izy ireo amin’ny mpahita: «Aza mahita,» ary amin’ny mpaminany: «Aza maminany ny marina aminay; mitenena zavatra mahafaly aminay, maminania fahitana diso.

Mialà amin’ny lalana, mivilia amin’ny arabe, aza mitory intsony aminay ny Iray Masin’ny Israely.

Koa izao no lazain’ny Iray Masin’ny Israely, Raintsika: Satria mandà izao teny izao ianareo ary matoky ny famoretana sy ny fitaka ka miankina amin’izany, dia ho tahaka ny tamba efa ho latsaka sy ny fivontosan’ny manda avo ho anareo izao heloka izao, izay ho avy tampoka ny fianjerany, amin’ny indray mipi-maso. Ny fahapotehany dia tahaka ny fahapotehan’ny siny vitan’ny mpanefy, vaky tsy misy indrafo ka tsy misy sombin-tanimanga hita ao anatin’ny sombintsombiny handray afo avy amin’ny fatana na handrotsaka rano avy amin’ny fantsakana.

Fa izao no nolazain’i Raintsika Tompo, ny Iray Masin’ny Israely: Amin’ny fiverenana sy fitsaharana no hamonjena anareo; amin’ny fahanginana sy fahatokiana no ho herinareo. Nefa tsy sitrakareo,» ary hoy ianareo: «Tsia! Handositra amin’ny soavaly izahay» — koa handositra ianareo; ary: «Hitaingina soavaly mafy izahay» — koa ho mafy ny mpanenjika anareo.

Arivo no handositra noho ny fandrahonan’ny iray; noho ny fandrahonan’ny dimy no handositra ianareo, mandra-pijanonanareo tahaka ny andrin’ny sainam-pirenena eo an-tampon’ny tendrombohitra, tahaka ny famantarana eo an-tampon’ny havoana.

Koa miandry Raintsika mba hamindra fo aminareo, ary noho izany dia mitsangana Izy hiantra anareo. Fa Ray feno rariny Izy; sambatra izay rehetra miandry Azy. ^b Ny vahoaka dia honina any Ziona, any Jerosalema; tsy hitomany intsony ianao. Rehefa mandre ny feon’ny fitarainanao Izy, dia hamindra fo tokoa; ary rehefa mandre dia hamaly anao. Na dia omen’i Raintsika anao aza ny mofon’ny fahoriana sy ny ranon’ny fijaliana, dia tsy hiafina intsony ny Mpampianatranao, fa ho hitan’ny masonao ny Mpampianatranao.

Ho ren’ny sofinao ny teny any ivohonao hoe: «Izao no lalana; mandehana eo aminy,» rehefa mivily mankavanana na mankavia ianao.

Dia hanamavo ny sarivongan-kitsy voarakotra volafotsy sy ny sarin-javatra naforona voarakotra volamena ianao. Hanary azy tahaka ny lamba voaloto amin’ny fadin’ny vehivavy ianao ka hanao hoe: «Mialà!»

Hanome orana ho an’ny voa afafinao Izy, ary mofo avy amin’ny vokatry ny tany, matavy sy be dia be. Amin’izany andro izany dia hiandry any amin’ny kijana malalaka ny biby fiompinao. Ny omby sy ny boriky miasa ny tany dia hihinana ahitra misy sira, nofafàna tamin’ny sotro sy ny fangala. Eny an-tendrombohitra avo rehetra sy havoana rehetra dia hisy sakeli-drano mandeha, amin’ny andro famonoana lehibe, rehefa mianjera ny tilikambo. Ho tahaka ny mazava avy amin’ny masoandro ny mazava avy amin’ny volana, ary ny mazava avy amin’ny masoandro ho mamirapiratra fito heny, tahaka ny mazavan’ny andro fito, rehefa mamehy ny fahavaky ny olony Raintsika ary manasitrana ny ratra nataony. Indro, avy lavitra ny anaran’i Raintsika, mirehitra amin’ny fahatezerany, ao anatin’ny setroka matevina miakatra; feno fahavinirana ny molony, ary tahaka ny afo mandevona ny lelany. Ny fofonainy dia tahaka ny riaka mandrakotra izay mahatratra hatramin’ny tendana, hanasivana ny firenena amin’ny sivana fandringanana ary hametraka fehin-tsoavaly amin’ny valahan’ny firenena izay mitondra azy ho very lalana. Hanana hira ianareo, tahaka ny amin’ny alina rehefa mankalaza fetim-pivavahana masina, sy fifaliam-po, tahaka ny mandeha amin’ny feon’ny sodina mba hankany amin’ny tendrombohitr’i Raintsika, any amin’ny Vatolampin’ny Israely. Ary hampandre ny feony be voninahitra Raintsika ary hampiseho ny fietezan’ny sandriny, amin’ny fahatezerana mirehitra sy lelafo mandevona, miaraka amin’ny orana mivatravatra sy tafio-drivotra ary havandra. Fa amin’ny feon’i Raintsika no ho potika ny Asyrianina, rehefa mamely azy amin’ny tehiny Izy. Ary ny fikapohana rehetra amin’ny tehina fanasaziana izay ataon’i Raintsika aminy dia ho tonga miaraka amin’ny ampongatapaka sy lokanga, rehefa miady aminy Izy amin’ny fikapohan’ny sandriny mitsangana. Fa efa nomanina hatry ny ela ny toerana handoroana; eny, voakarakara ho an’ny mpanjaka izy, lalina sy malalaka ny fandoroany, be dia be ny afo sy ny kitay; ny fofonain’i Raintsika, tahaka ny riaka solifara, no mampirehitra azy.