Ishayo 30 FHB Father's Heart Bible™

30 ¹“Isyonkor bolalarning holiga voy,” — deya aytmoqda Otamiz, — “ular Meniki boʻlmagan rejani amalga oshiradilar, Mening Ruhimdan boʻlmagan ittifoqni quradilar, gunoh ustiga gunoh toʻplaydilar; ^a a v1 Otamiz Oʻz xalqini “isyonkor bolalar” deb ataydi — ular begonalar emas, balki Unga tegishli oʻgʻil-qizlardir. Bu bobdagi Uning iztirobi — Otaning iztirobidir. ²ular Mendan maslahat soʻramay, Misrga tushib borish uchun yoʻlga chiqadilar, Firʼavnning himoyasida panoh topib, Misrning soyasida boshpana izlaydilar. ³Shuning uchun Firʼavnning himoyasi sizlarga uyat boʻladi, Misrning soyasidagi boshpana esa sizlarga xoʻrlik boʻlur. ⁴Zero Firʼavnning amaldorlari Zoanda boʻlsa-da, elchilari Xanesga yetib borsa-da, ⁵ularga yordam berolmaydigan, naf ham, foyda ham keltirmaydigan, faqat uyat va sharmandalik keltiradigan xalq tufayli hammasi uyatga qoladi.”

⁶“Nagev choʻli hayvonlari haqida bashorat. Kulfat va iztirob yurti orqali — urgʻochi sher va arslon izgʻiydigan, zaharli ilon va chaqqon ilon pistirmada yotadigan yurt orqali — ular boyliklarini eshaklarning yelkasida, xazinalarini tuyalarning oʻrkachida koʻtarib, oʻzlariga yordam berolmaydigan xalq tomon boradilar. ⁷Misrning yordami behuda va puchdir; shuning uchun Men uni «Zararsiz Maxluq» deb atadim.”

Buni guvohlik uchun yozib qoʻy

⁸“Endi bor, buni ularning oldida lavhaga yozib qoʻy, kitobga bitib qoʻy, toki u kelajak zamon uchun, ⁹Zero ular isyonkor xalq, aldoqchi bolalar, Otamizning taʼlimotini eshitishni istamaydigan bolalardir. ¹⁰Ular koʻruvchilarga: “Koʻrmanglar”, paygʻambarlarga esa: “Bizga toʻgʻri narsani bashorat qilmanglar; bizga yoqimli gaplarni aytinglar, xomxayollarni bashorat qilinglar.

¹¹Yoʻldan chetga chiqinglar, soʻqmoqdan buriling, Isroilning Muqaddasi haqida bizga boshqa gapirmanglar.”

¹²Shuning uchun Isroilning Muqaddasi — Otamiz shunday aytmoqda: Sizlar bu soʻzni rad etib, zulm va yolgʻonga ishonib, ularga suyanganingiz uchun, ¹³shu aybingiz sizlar uchun qulay boshlagan yoriq, baland devordagi boʻrtiq kabi boʻladi, uning qulashi esa toʻsatdan, bir lahzada roʻy beradi. ¹⁴Uning sinishi kulolning koʻzasi chil-chil singani kabidir; u shunchalik shafqatsiz parchalanadiki, siniqlari orasidan oʻchoqdan choʻgʻ olishga yoki hovuzdan suv olishga yaraydigan birorta parcha ham topilmaydi.

¹⁵Zero Hukmron Ota, Isroilning Muqaddasi shunday aytdi: Qaytib, orom olishingizda najot topasizlar; sokinlik va ishonchda kuchingiz boʻladi. Ammo sizlar istamadingiz, ¹⁶aksincha, dedingiz: “Yoʻq! Biz otlarda qochamiz” — shu sababli qochasizlar; yana: “Biz uchqur otlarda chopamiz” — shu sababli quvgʻuvchilaringiz ham uchqur boʻladi.

¹⁷Bir kishining doʻqidan 1 000 kishi qochadi; besh kishining doʻqidan esa sizlar qochasizlar, toki togʻ choʻqqisidagi bayroq ustunidek, tepalikdagi nishondek yolgʻiz qolguningizcha.

¹⁸Shuning uchun Otamiz sizlarga marhamat qilish uchun kutadi, shuning uchun U sizlarga rahm koʻrsatgani oʻrnidan turadi. Zero U adolat Otasidir; Uni kutganlarning barchasi baxtlidir. ^b b v18 Bolalarining isyonidan keyin ham, Otamiz uzoqda turmaydi — U ularga engashgancha, ular uyga qaytishlaridan biron alomat boʻlishini kutadi. ¹⁹Sionda, Quddusda bir xalq yashaydi; sizlar boshqa yigʻlamaysizlar. U faryodingiz ovozini eshitgan zahoti, albatta, marhamat koʻrsatadi; eshitishi bilanoq sizlarga javob beradi. ²⁰Otamiz sizlarga musibat noni va azob suvini bersa-da, Ustozingiz endi yashirinmaydi, balki koʻzlaringiz Ustozingizni koʻradi.

²¹Oʻngga yoki chapga burilganingizda, quloqlaringiz orqangizdan bir soʻzni eshitadi: “Yoʻl mana shu; undan yuringlar”.

²²Shunda kumush bilan qoplangan oʻyma butlaringizni va tilla bilan qoplangan quyma sanamlaringizni harom deb bilasizlar. Ularni hayz lattasidek uloqtirib tashlab: “Yoʻqol!” — deysizlar.

²³U sizlar ekkan urugʻ uchun yomgʻir yogʻdiradi, yerning hosilidan serob va moʻl non beradi. Oʻsha kuni mol-qollaringiz keng yaylovlarda oʻtlaydi. ²⁴Yerga ishlov beradigan hoʻkizlaru eshaklar belkurak va panshaxa bilan sovurilgan, tuzlangan yem yeydi. ²⁵Katta qirgʻin kuni, minoralar qulaganda, har bir baland togʻ va tepalikda suv irmoqlari oqadi. ²⁶Otamiz Oʻz xalqining singan joyini bogʻlab, Oʻzi yetkazgan yarani davolaganda, oyning nuri quyoshning nuridek boʻladi, quyoshning nuri esa yetti kunlik yorugʻlikdek, yetti barobar yorqinroq boʻladi. ²⁷Mana, Otamizning nomi uzoqdan kelmoqda, gʻazabidan yonib, quyuq koʻtarilayotgan tutun ichida; lablari qahrga toʻla, tili esa yondiruvchi olov kabidir. ²⁸Uning nafasi boʻyingacha yetib keladigan toshqin sel kabidir, toki xalqlarni halokat gʻalviridan oʻtkazsin va xalqlarning jagʻlariga ularni adashtiradigan yuganni solsin. ²⁹Muqaddas bayram nishonlanadigan kechadagidek, sizlarda bir qoʻshiq boʻladi, nay sadosi ostida yoʻlga chiqqan kishi kabi yurak quvonchi boʻladi, Otamizning togʻiga, Isroilning Qoyasiga borish uchun. ³⁰Otamiz Oʻzining ulugʻvor ovozini eshittiradi va bilagining tushayotgan zarbasini, qahrli gʻazab bilan, yondiruvchi olov yalqini bilan, jala, boʻron va doʻl toshlari bilan oshkor etadi. ³¹Zero Otamizning ovozidan ossuriyaliklar parchalanadi, U ularni Oʻz tayogʻi bilan urganda. ³²Otamiz ularning ustiga tushiradigan jazo tayogʻining har bir zarbasi childirma va liralar sadosi bilan keladi, U koʻtarilgan bilagi zarbalari bilan ularga qarshi jang qilar ekan. ³³Zero yonar maskan allaqachon tayyorlangan; ha, u podshoh uchun hozirlangan, uning gulxani chuqur va keng, olov va oʻtin moʻl-koʻl; Otamizning nafasi oltingugurt seli kabi uni yondiradi.